آن کارسون، نویسنده کانادایی به خاطر آثار جسورانه و خلاقانه که در گفت‌وگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک، اشکال جدیدی برای ادبیات معاصر خلق کرده است، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ شد.
جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۶ به آن کارسون، نویسنده کانادایی به خاطر آثار جسورانه و خلاقانه که در گفت‌وگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک، اشکال جدیدی برای ادبیات معاصر خلق کرده است، اهدا شد.
آن کارسون، در سال ۱۹۵۰ در تورنتو، کانادا متولد شد؛ در سال ۱۹۸۱، پایان‌نامه دکترای خود را در رشته ادبیات کلاسیک با عنوان «اودی و دوستم، پس همه» منتشر کرد و در تمام دوران حرفه‌ای خود، سرودن شعر را با کار ترجمه و تدریس در دانشگاه‌های مختلف ترکیب کرده است.
تقریبا تمام آثار ادبی او بر تلاقی بین وسواس زبان‌شناس با کلمات و تمایل شاعر به معنای جدید متمرکز بوده است.
او ریشه‌شناسی کلمات را بهعنوان نقطه شروع تمام آثارش معرفی کرده است.
ترجمه‌های او از یونان کلاسیک را می‌توان بهعنوان آثار مستقلی در نظر گرفت.
در میان این آثار، تفسیر او از قطعات شعر سافو، «اگر نه، زمستان» (۲۰۰۲)، همراه با تراژدی‌هایی مانند «الکترا» (۲۰۰۱) و «آنتیگونه» (۲۰۱۵) اثر سوفو و «باکخای» (۲۰۱۵) اثر اوریپید، دیده می‌شود.