حوزه/ رئیس «اتحادیه جهانی علمای مقاومت»، اظهار داشت: بار دیگر تأکید می‌کنیم که تمامی یهودیان، چه صهیونیست و چه غیرصهیونیست، به حتمی بودن زوال دولت خود ایمان دارند.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، شیخ ماهر حمود، رئیس «اتحادیه جهانی علمای مقاومت»، در نشست «ثبات و وفاداری» که به مناسبت سومین سالگرد «طوفان الاقصی» در دفتر وی در صیدا برگزار شد، اظهار داشت: بار دیگر تأکید می‌کنیم که تمامی یهودیان، چه صهیونیست و چه غیرصهیونیست، به حتمی بودن زوال دولت خود ایمان دارند و برای آن هشتاد سال تعیین کرده‌اند؛ این موضوع در نوشته‌های بنی‌گوریونِ بنیان‌گذار تا ایهود باراک مشهود است.
وی افزود: ما روایت‌های یهودیان را باور می‌کنیم، زیرا امور دقیقی در آن‌ها آمده است؛ برای مثال در کتاب‌های آن‌ها ذکر شده که ارتشی که به لبنان وارد می‌شود، در روستای “سلطان یعقوب” در میانه بقاع متوقف می‌شود؛ روستای کوچکی که مردم به سختی نام آن را می‌دانند، و این دقیقاً همان اتفاقی است که در سال ۱۹۸۲ رخ داد. بنابراین، ان‌شاءالله روایت‌های یهودیان در این زمینه صادق است و یقین ما را نسبت به آنچه در قرآن کریم و احادیث نبوی آمده، دوچندان می‌کند.
رئیس اتحادیه علمای مقاومت ادامه داد: محکوم کردن رسانه‌هایی که مدام تکرار می‌کنند مقاومت مسئول ویرانی جنوب است (همان‌گونه که مسئول ویرانی غزه می‌دانند)، ضروری است؛ چرا که این رسانه‌ها گویا می‌خواهند جنایات ضدانسانی، ویرانی و نسل‌کشی صهیونیست‌ها را توجیه کنند.
شیخ حمود در ادامه گفت: ویژگی‌های تعلق به لبنان نباید در انحصار کسی باشد؛ آن‌ها ادعا می‌کنند که حمایت از غزه با تعلق به لبنان در تضاد است، در حالی که این ادعا با ساده‌ترین اصول انسانی و لبنانی مغایرت دارد.
او همچنین افزود: ما از کسانی که سالگرد صد سالگی تدوین قانون اساسی را جشن می‌گیرند اما نوشته‌های “میشال شیحا” را که صهیونیسم را محکوم کرده، فراموش می‌کنند، انتقاد می‌کنیم. شیحا تأکید کرده بود که اگر دولت صهیونیست‌ها در فلسطین شکل بگیرد، لبنان نیز نخواهد توانست پابرجا بماند؛ زیرا دولت صهیونیست بر پایه نژادپرستی بنا شده، در حالی که لبنان تنها با توافق میان مذاهب مختلف می‌تواند به پایداری برسد.
در این نشست، سخنرانان دیگر نیز بر این نکته تأکید کردند که ۷ اکتبر به بسیاری از اهداف در سطح جهان دست یافت؛ مهم‌ترین آن‌ها بیداری بسیاری از ملت‌های جهان نسبت به اهمیت مسئله فلسطین و جنایات دشمن صهیونیستی بود. این واقعه نتانیاهو را از نظر قضایی و انسانی تحت تعقیب قرار داد، توطئه‌های رژیم‌های همدست با صهیونیست‌ها را فاش کرد، نقشه‌های عادی‌سازی روابط را نقش برآب کرد و آن‌ها را در برابر محکومیت ملت‌ها، به‌ویژه در برابر آنچه “دین ابراهیمی” نامیده می‌شود، بی‌دفاع گذاشت.
در پایان خاطرنشان شد که پیروزی در جنگ‌ها با میزان خسارات سنجیده نمی‌شود، بلکه با دستاوردهای مطلوب و پایان یافتن یک مرحله از نبرد سنجیده می‌شود.