رضا نصری با اشاره به گزارش سی‌ان‌ان درباره احتمال استفاده آمریکا از «مادر همه بمب‌ها» علیه تأسیسات هسته‌ای و برق ایران، درباره پیامدهای حقوقی چنین حمله‌ای هشدار داد و از سکوت دولت‌های اروپایی انتقاد کرد.
رضا نصری، حقوقدان بین‌الملل، در واکنش به گزارش سی‌ان‌ان درباره احتمال استفاده آمریکا از «مادر همه بمب‌ها» علیه تأسیسات هسته‌ای و برق ایران با انتشار پیامی نوشت: «گزارش‌هایی مبنی بر اینکه ایالات متحده قصد دارد از "مادر همه بمب‌ها" علیه تأسیسات هسته‌ای و برق ایران استفاده کند، به معنای اعلام جرایم جنگی است.»
به گزارش فرارو، نصری با اشاره به قواعد حقوق بین‌الملل بشردوستانه تأکید کرد: «بر اساس حقوق مناقشات مسلحانه، سلاحی با این ظرفیت تخریبی تنها در صورتی می‌تواند استفاده شود که ضرورت نظامی خاصی در میدان نبرد آن را ایجاب کند.»
او در ادامه نوشت: «اینکه آیا هدف یک هدف نظامی است، آیا حمله متناسب است و آیا سلاحی با تخریب کمتر می‌تواند همان نتیجه را به دست آورد، سؤالاتی هستند که در لحظه حمله و در شرایط حاکم بر آن زمان تصمیم‌گیری می‌شوند. این‌ها نمی‌توانند هفته‌ها پیش از طریق نشت مطبوعاتی حل‌وفصل شوند.»
این حقوقدان بین‌الملل افزود: «اعلام قبلی سلاح نشان می‌دهد که این سؤالات هرگز مطرح نشده‌اند.»
نصری با اشاره به پیامدهای حمله احتمالی به تأسیسات برق و هسته‌ای ایران نوشت: «هر دو هدف، زیرساخت‌های غیرنظامی هستند. نیروگاه‌ها بیمارستان‌ها، تأمین آب و خانه‌های ۹۰ میلیون نفر را سرپا نگه می‌دارند.»
او درباره خطر حمله به تأسیسات هسته‌ای نیز تأکید کرد: «تأسیسات هسته‌ای حاوی نیروهای خطرناک هستند و دقیقاً به این دلیل محافظت می‌شوند که حمله به آن‌ها خطر انتشار مواد رادیواکتیو را به همراه دارد.»
نصری در ادامه با اشاره به موضع آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نوشت: «کنفرانس عمومی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرده است که حتی تهدید تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز غیرقانونی است.»
این حقوقدان بین‌الملل در ادامه به تعهد دولت‌ها در قبال رعایت حقوق بشردوستانه اشاره کرد و نوشت: «هر طرفی که به کنوانسیون‌های ژنو ملحق شده، موظف است "احترام بگذارد و احترام را تضمین کند". این وظیفه پیشگیرانه است.»
او افزود: «این وظیفه زمانی اعمال می‌شود که نقض قابل پیش‌بینی باشد، و نقضی که علناً اعلام شده، قابل پیش‌بینی‌ترین نوع است.»
نصری در پایان با انتقاد از مواضع دولت‌های اروپایی در قبال این تهدیدها پرسید: «حال آن دولت‌ها کجا هستند؟ و دولت‌های اروپایی که این‌قدر با حرارت مدعی دفاع از حقوق بشردوستانه می‌شوند، حالا که قرار است کل یک جمعیت غیرنظامی از برق محروم شود، کجا هستند؟»