حمید علیدوستی، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران و از مهاجمان برجسته دهه‌های ۵۰ و ۶۰ فوتبال کشور، روز یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵ در ۷۰ سالگی درگذشت.
به گزارش خبرفوری، او پس از ماه‌ها مبارزه با بیماری سرطان پروستات و استخوان، در بیمارستان عرفان نیایش تهران بر اثر ایست قلبی جان خود را از دست داد؛ پایانی تلخ برای فوتبالیستی که نامش با یکی از دوره‌های مهم تاریخ فوتبال ایران گره خورده است.
علیدوستی متولد ۲۱ اسفند ۱۳۳۴ در تهران بود. او فوتبال حرفه‌ای خود را از باشگاه تهران‌جوان آغاز کرد، اما بخش مهمی از دوران درخشش خود را با پیراهن تیم هما سپری کرد. مهاجمی تکنیکی، باهوش و گلزن که توانست بدون حضور در استقلال و پرسپولیس، جایگاهی مهم در فوتبال ایران پیدا کند.
درخشش در تیم ملی و تجربه فوتبال آلمان
علیدوستی از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۵ عضو تیم ملی فوتبال ایران بود و در ۲۷ بازی ملی، ۱۵ گل به ثمر رساند. حضور در جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ و بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه ملی او به شمار می‌رود.
یکی از نقاط متفاوت زندگی حرفه‌ای علیدوستی، حضور در فوتبال آلمان بود. او در سال ۱۳۶۵ راهی این کشور شد و پیراهن تیم زالمرور را در بوندس‌لیگای دو بر تن کرد. علیدوستی در فصل ۱۹۸۶-۱۹۸۷ در ۳۰ مسابقه ۱۰ گل به ثمر رساند؛ تجربه‌ای که در آن سال‌ها برای یک فوتبالیست ایرانی اتفاقی کم‌سابقه محسوب می‌شد.
از مربیگری تا دنیای فرهنگ و هنر
پس از پایان دوران بازیگری، علیدوستی به مربیگری روی آورد و هدایت تیم‌هایی مانند هما، پیکان، سایپا و تراکتور را بر عهده گرفت. او همچنین در مقاطعی سرمربی تیم‌های ملی زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال ایران بود. آخرین فعالیت ورزشی‌اش نیز به همکاری با باشگاه چادرملو اردکان به‌عنوان مدیر فنی و مسئول آکادمی بازمی‌گشت.
اما علیدوستی تنها یک فوتبالیست نبود. علاقه جدی او به ادبیات، سینما و موسیقی، تصویری متفاوت از یک چهره ورزشی ساخته بود. او پدر ترانه علیدوستی، بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران، بود و مستند «سمفونی حمید» به کارگردانی جعفر صادقی نیز روایتی از زندگی شخصی و حرفه‌ای او ارائه می‌کند.
درگذشت حمید علیدوستی، فوتبال ایران را از یکی از مهاجمان شاخص نسل خود محروم کرد؛ بازیکنی که مسیر متفاوتی را انتخاب کرد و نامش را نه فقط با گل‌های ملی، بلکه با تجربه حضور در فوتبال اروپا و شخصیت فرهنگی‌اش در حافظه فوتبال ایران ثبت کرد.
