ارسطو زمانی گفته بود که هیچ ذهن بزرگی بدون اندکی جنون وجود نداشته است. اگرچه این فرضیه چند هزار ساله با معیارهای علمی امروزی چندان قابل تأیید نیست، پژوهشگران همچنان به بررسی ارتباط میان خلاقیت هنری و علمی با سلامت روان علاقه دارند. هنرمندان مشهوری مانند ونسان ون گوگ در طول زندگی خود با مشکلات
ارسطو زمانی گفته بود که هیچ ذهن بزرگی بدون اندکی جنون وجود نداشته است.
اگرچه این فرضیه چند هزار ساله با معیارهای علمی امروزی چندان قابل تأیید نیست، پژوهشگران همچنان به بررسی ارتباط میان خلاقیت هنری و علمی با سلامت روان علاقه دارند. هنرمندان مشهوری مانند ونسان ون گوگ در طول زندگی خود با مشکلات روانی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند و حتی گوش خود را بریدند، اما چنین نمونه‌هایی صرفاً شواهدی موردی محسوب می‌شوند. پرسش اصلی این است که آیا شواهد علمی نیز وجود ارتباط میان نبوغ و مشکلات روانی را تأیید می‌کنند؟
پاسخ به این پرسش قدیمی، هدف اصلی پژوهش تازه‌ای بوده که با هدایت محققان مؤسسه ماکس پلانک برای زیبایی‌شناسی تجربی و مؤسسه کارولینسکا در سوئد انجام شده است. نتایج این مطالعه در نشریه روان‌پزشکی مولکولی انتشار یافت.
در دیجینوی بخوانید: