قیمت جهانی طلا در پی افزایش بهای نفت و تشدید نگرانی‌ها درباره تداوم تورم آمریکا کاهش یافت. در شرایطی که سرمایه‌گذاران در انتظار نشست بعدی فدرال رزرو هستند، احتمال حفظ نرخ‌های بهره در سطوح بالا و افزایش دوباره آنها در ماه‌های آینده، چشم‌انداز کوتاه‌مدت فلز زرد را با ابهام روبه‌رو کرده است.
به گزارش تجارت نیوز، قیمت طلا برای سومین جلسه متوالی کاهش یافت. بهای هر اونس طلای نقدی با افت ۰.۱ درصدی به ۴۱۳۷.۸۴ دلار رسید. قراردادهای آتی طلای آمریکا برای تحویل در ماه دسامبر نیز ۰.۱ درصد کاهش یافت و به ۴۱۶۵.۳۴ دلار رسید. این افت در ادامه کاهش ۰.۶ درصدی معاملات روز قبل اتفاق افتاد؛ آن هم در شرایطی که طلا پیش‌تر یک هفته نزولی را پشت سر گذاشته بود.
عامل مهم فشار بر بازار فلز زرد، افزایش قیمت نفت و نگرانی از پیامدهای تورمی آن است. نفت برنت در معاملات سه‌شنبه همچنان بالاتر از ۱۰۹ دلار در هر بشکه معامله می‌شد. این در حالی است که قیمت نفت در جلسه قبل به ۱۱۰.۷۰ دلار نیز رسیده بود؛ سطحی که بالاترین قیمت پنج ماه گذشته محسوب می‌شد.
افزایش بهای نفت تنها هزینه انرژی را بالا نمی‌برد، بلکه می‌تواند از مسیر افزایش هزینه حمل‌ونقل، تولید و توزیع کالاها، فشار تورمی را به بخش‌های مختلف اقتصاد منتقل کند. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران احتمال می‌دهند بانک مرکزی آمریکا برای مهار تورم، ناچار شود سیاست پولی انقباضی خود را برای مدت طولانی‌تری ادامه دهد.
چرا تورم به زیان طلا تمام می‌شود؟
طلا خلاف اوراق قرضه و سپرده‌های بهره‌دار، درآمد دوره‌ای ایجاد نمی‌کند. به همین دلیل، افزایش نرخ بهره و بالا ماندن بازده اوراق قرضه می‌تواند هزینه فرصت نگهداری این فلز را افزایش دهد و بخشی از سرمایه‌ها را به سمت دارایی‌های دارای بازده سوق دهد. از این منظر، افزایش قیمت نفت می‌تواند اثر متناقضی بر بازار طلا داشته باشد. از یک سو، بالا رفتن نااطمینانی‌های اقتصادی و سیاسی تقاضا برای دارایی‌های امن را تقویت می‌کند؛ از سوی دیگر، اگر افزایش قیمت انرژی به تداوم تورم و سخت‌گیرانه‌تر شدن سیاست پولی منجر شود، جذابیت طلا کاهش می‌یابد.
در وضعیت کنونی، بازار بیشتر از آنکه صرفا به افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک واکنش نشان دهد، در حال ارزیابی پیامدهای این ریسک‌ها بر نرخ بهره و تورم است. همین موضوع باعث شده است رشد قیمت نفت، برخلاف انتظاری که از افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن وجود دارد، به عاملی برای فشار بر طلا تبدیل شود.
نگاه بازار به نشست فدرال رزرو
در آستانه نشست ۲۷ و ۲۸ اکتبر فدرال رزرو، معامله‌گران تلاش می‌کنند مسیر آینده نرخ بهره آمریکا را ارزیابی کنند. طبق گزارش اینوستینگ، بازارها احتمال ثابت ماندن نرخ بهره در نشست پیش‌رو را حدود ۸۳ درصد برآورد می‌کردند. هم‌زمان، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر به ۹۴ درصد رسیده بود.
بانک مرکزی آمریکا در ماه سپتامبر نرخ بهره معیار را ۰.۲۵ واحد درصد افزایش داده و به محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد رسانده بود. اکنون نگرانی اصلی بازار این است که افزایش هزینه‌های انرژی، روند کاهش تورم را مختل کند و سیاست‌گذاران را به ادامه محدودیت‌های پولی وادارد.
اگر نرخ بهره برای مدت بیشتری در سطوح بالا باقی بماند، ممکن است فشار بر طلا ادامه پیدا کند. در مقابل، هرگونه نشانه از کاهش فشارهای تورمی یا تعدیل انتظارات مربوط به افزایش نرخ بهره می‌تواند بخشی از جذابیت این فلز را بازگرداند. به همین دلیل، نشست آینده فدرال رزرو و داده‌های تورمی پیش‌رو از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده مسیر کوتاه‌مدت طلا خواهند بود.
تورم آمریکا همچنان در کانون توجه
داده‌های اقتصادی آمریکا نیز به نگرانی‌ها درباره پایداری تورم دامن زده‌اند. نرخ تورم مصرف‌کننده این کشور در ماه سپتامبر نسبت به مدت مشابه سال قبل به ۳.۷ درصد رسید؛ رقمی که همچنان فاصله قابل توجهی با هدف ۲ درصدی فدرال رزرو دارد. همچنین قیمت بنزین در سپتامبر ۹.۱ درصد افزایش یافت و سهم قابل توجهی در رشد شاخص قیمت مصرف‌کننده داشت. افزایش قیمت سوخت می‌تواند با فاصله زمانی به هزینه کالاها و خدمات منتقل شود و روند مهار تورم را دشوارتر کند.
اکنون توجه معامله‌گران به شاخص مخارج مصرف شخصی یا «PSE» معطوف شده است؛ شاخصی که معیار ترجیحی فدرال رزرو برای ارزیابی تورم به شمار می‌رود. انتشار این داده می‌تواند مشخص کند که آیا فشارهای قیمتی به اندازه‌ای پایدار هستند که احتمال تشدید سیاست پولی را افزایش دهند یا خیر. در صورتی که آمار جدید از تداوم تورم بالا حکایت داشته باشد، احتمال حفظ نرخ‌های بهره در سطوح محدودکننده تقویت خواهد شد. چنین وضعیتی می‌تواند مانع مهمی برای بازگشت قدرتمند طلا باشد.
حرکت ناهمگون بازار فلزات گران‌بها
در معاملات سه‌شنبه، عملکرد سایر فلزات گران‌بها متفاوت بود. قیمت نقدی نقره با افزایش ۰.۱ درصدی به ۵۷.۱۳۲۵ دلار در هر اونس رسید و پلاتین نیز با رشد ۰.۵ درصدی، در سطح ۱۶۵۰.۶۵ دلار معامله شد. این تفاوت نشان می‌دهد که تحولات بازار فلزات گران‌بها لزوما به واکنشی یکسان منجر نمی‌شود و هر فلز، علاوه بر متغیرهای کلان اقتصادی، از عوامل مختص به خود نیز تاثیر می‌پذیرد. با این حال، در کوتاه‌مدت مسیر طلا همچنان به رابطه میان قیمت انرژی، انتظارات تورمی، نرخ بهره آمریکا و تحولات ژئوپلیتیک وابسته است.
در مجموع، کاهش اخیر قیمت طلا را نمی‌توان صرفا نشانه‌ای از افت تقاضا برای دارایی‌های امن دانست. بازار با مجموعه‌ای از نیروهای متضاد مواجه است؛ ریسک‌های سیاسی و اقتصادی از طلا حمایت می‌کنند، اما افزایش قیمت نفت و احتمال تداوم سیاست پولی انقباضی، مانع رشد آن می‌شوند. تا زمانی که مسیر تورم آمریکا و تصمیم‌های فدرال رزرو روشن‌تر نشود، احتمال ادامه نوسان در بازار فلز زرد وجود خواهد داشت.