پرستارانی که در روزهای جنگ، زیر صدای انفجارها همراه سایر کادر سلامت، چراغ مراکز درمانی را روشن نگه داشتند، امروز در کنار خاطره جانفشانی‌هایشان، از کمبود نیروی انسانی، فشار طاقت‌فرسای شیفت‌ها، حقوق و کارانه‌های ناعادلانه و وعده‌های بی‌سرانجام می‌گویند؛ پرستارانی که برای تأمین معیشت ناچارند در چند مرکز درمانی کار کنند و به رسمیت شناخته شدن نقش، تخصص و دشواری‌های حرفه شان را خواستارند..
به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، همزمان با روز پرستار، روایت پرستاران از روزهای جنگ و بحران، تصویری از حرفه‌ای ارائه می‌دهد که تعطیلی نمی‌شناسد؛ حرفه‌ای که در اوج بحران هایی همچون پاندمی کرونا و جنگ و سیل و زلزله، همزمان با نگرانی برای جان خود و خانواده‌هایشان، مسئولیت مراقبت از بیماران و تداوم فعالیت مراکز درمانی را بر دوش می‌کشند.
البته دشواری‌های حرفه پرستاری به خدمت رسانی روزهای جنگ و بحران محدود نیست؛ آنها از کمبود نیروی انسانی، فشار ناشی از شیفت‌های طولانی و متوالی، تنش‌های جسمی و روانی، مواجهه با بیماری‌های واگیردار و کمبود تناسب میان ظرفیت مراکز درمانی و شمار بیماران به‌عنوان بخشی از چالش‌های روزمره این حرفه می گویند؛ به طوری که گاهی ظرفیت تخت‌های اورژانس تکمیل است، اما ورود بیماران همچنان ادامه دارد؛ شرایطی که ارائه خدمات را دشوارتر می‌کند و در نهایت، بخش مهمی از نارضایتی‌ها را متوجه پرستارانی می‌کند که باید در محدودیت امکانات، پاسخگوی نیازهای متعدد بیماران باشند.
در کنار فشار کاری، مسائل معیشتی و آنچه که آنها از «نابرابری در نظام پرداخت» می خوانند، از مهم‌ترین مطالبات پرستاران است؛ به طوری که از نامشخص بودن معیار محاسبه تعرفه‌های پرستاری، نبود تناسب میان دریافتی‌ها و نرخ تورم و پیچیدگی فرمول‌های پرداخت گلایه و بر ضرورت بازنگری در ساختار نظام سلامت و تعریف روشن جایگاه گروه‌های مختلف تاکید دارند.
پرستاران می گویند که شرایط اقتصادی برخی همکارانشان را به اشتغال همزمان در دو یا سه مرکز درمانی سوق داده؛ شرایطی که در کنار شیفت‌های فشرده، خطر فرسودگی شغلی را نیز افزایش می‌دهد و بر همین اساس هم خواستار اصلاح واقعی نظام پرداخت، توجه به سطح تحصیلات و سختی کار، تنظیم اصولی شیفت‌ها و مشارکت دادن کارشناسان و نیروهای شاغل در محیط‌های درمانی در تصمیم‌گیری‌ها هستند.
از نگاه آنها، قدردانی از پرستاران نباید به یک روز در سال و پیام‌های تبریک محدود بماند، بلکه باید در بهبود شرایط کار، پرداخت عادلانه، تامین نیروی انسانی، کاهش فشار شیفت‌ها و شنیده شدن صدایشان در تصمیم‌گیری‌های نظام سلامت نمود پیدا کند.
پرستارانی که در همه‌گیری کرونا، روزهای جنگ و دیگر بحران‌ها در کنار بیماران ماندند و به روشن ماندن چراغ مراکز درمانی همراه سایر کادردرمان، کمک کردند، اکنون خواهان آن هستند که دشواری‌های این مسئولیت در تمام روزهای سال دیده شود و پاسداشت جانفشانی‌هایشان به اقدام‌های ملموس و پایدار بینجامد.
پرستارانی که باید پاسخگوی تمام مسائل بیمارستان باشند
در همین راستا، رضا کوه‌خیل - سرپرستار بخش اورژانس بیمارستان بهارلو به مناسبت روز پرستار، با اشاره به نگاه جامعه به حرفه پرستاری، اظهار کرد: پرستاری ابعاد مختلفی دارد و دیدگاه‌ها درباره این حرفه، از نگاه مردم و کادر درمان گرفته تا گروه‌های مختلف پرستاری متفاوت است. با این حال، مردم به طور معمول پرستاری را که از بیمار مراقبت می‌کند، مسئول تمام مسائل و اتفاقات بیمارستان می‌دانند و انتظار دارند او پاسخگوی مشکلات و کاستی‌های موجود باشد.
او ادامه داد: تجربه نشان‌می‌دهد که اگر بیماران از نحوه ارائه خدمات رضایت داشته باشند، بیمارستان را بدون انتقاد ترک می‌کنند، اما اگر از خدمات رضایت نداشته باشند، اعتراض خود را به پرستاران منتقل می‌کنند و این پرستاران هستند که باید پاسخگو باشند. ما تمام توان خود را برای ارائه خدمات به کار می‌گیریم و از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنیم، اما قضاوت درباره عملکرد پرستاران باید بر اساس واقعیت‌های موجود و شرایطی باشد که در آن خدمت می‌کنیم.
نیاز به اصلاح تعریف جایگاه‌های گروه‌های شغلی در وزارت بهداشت
کوه‌خیل با بیان اینکه بخشی از مشکلات پرستاران به ساختار نظام سلامت بازمی‌گردد، گفت: ساختار وزارت بهداشت و چگونگی تعریف جایگاه گروه‌های مختلف نظام سلامت با مشکلاتی همراه است. در این ساختار، برخی گروه‌ها از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند، اما جایگاه و نقش گروه‌های دیگر به‌درستی مشخص نشده است. بنابراین، ساختار کنونی به بازنگری اساسی نیاز دارد. اینطور نباید تصور کرد که دستیابی به یک هدف صرفا حاصل تلاش یک فرد یا یک گروه است؛ بلکه تمام گروه‌هایی که برای تحقق آن تلاش می‌کنند، در این مسیر سهم دارند. با این حال، جایگاه گروه‌های مختلف در وزارت بهداشت همچنان به‌روشنی تعریف نشده است.
نامشخص بودن فرمول پرداخت تعرفه‌های پرستاری
او با بیان اینکه ناعادلانه بودن نظام پرداخت از مشکلات اساسی پرستاران است، تصریح کرد: سال‌ها از مطرح شدن موضوع تعرفه‌های پرستاری می‌گذرد، اما همچنان معیار مشخصی برای پرداخت در این زمینه وجود ندارد. به‌عنوان سرپرستار بخش اورژانس بیمارستان بهارلو باید اعداد و ارقام مربوط به تعرفه‌های پرستاری را اعلام کنم، اما حتی برای من نیز مشخص نیست که معیار دقیق محاسبه این پرداخت‌ها چیست. از سوی دیگر، میزان دریافتی پرستاران با نرخ تورم تناسبی ندارد و شرایط به نحوی است که دریافتی این گروه با توجه به مسئولیت‌ها و دشواری‌های شغلی قابل‌قبول نیست.
لزوم توجه به سختی کار و سطح تحصیلات در پرداخت حقوق
سرپرستار بخش اورژانس بیمارستان بهارلو گفت: ضرورت توجه به سطح تحصیلات و سختی کار در تعیین حقوق کارکنان نظام سلامت بسیار مهم است و این مولفه‌ها باید از معیارهای اصلی پرداخت حقوق باشد. پرستاران علاوه بر اینکه شرایط کاری دشواری دارند، از تحصیلات دانشگاهی برخوردارند و برخی از همکاران نیز مدرک دکتری دارند.
با این حال، دریافتی آنان با شرایط اقتصادی تناسب ندارد. شاید عده‌ای تصور کنند که کار پرستاری چندان دشوار نیست، اما باید از آنان پرسید آیا می‌توانند تنها پنج ساعت در بیمارستان حضور داشته باشند حتی بدون اینکه خدمتی ارائه دهند؟ آیا تحمل چنین شرایطی از نظر روانی برای آنان امکان‌پذیر است؟ واقعیت این است که فشارهای ناشی از محیط بیمارستان و مسئولیت مراقبت از بیماران را نمی‌توان نادیده گرفت.
تصمیم‌گیران شناختی از پرستاری ندارند
کوه‌خیل با اشاره به فاصله میان تصمیم‌گیران و واقعیت‌های محیط درمان، گفت: افرادی که درباره پرستاران تصمیم می‌گیرند، گاهی شناخت کافی از مسائل و مشکلات این گروه ندارند. در چنین شرایطی، قانونی تصویب و به بیمارستان‌ها ابلاغ می‌شود که ساختار و مبنای درستی نداشته باشد و مراکز درمانی را با مشکلات تازه‌ای مواجه کند. در حالی که بهترین رویکرد این است که پیش از تصویب هر قانون، نظر کارشناسان و افرادی که به‌طور مستقیم با موضوع در ارتباط هستند، دریافت کنند تا تصمیم‌ها بر اساس واقعیت‌های موجود باشد.
در ارتباط با پرداخت‌ها دچار ضعف هستیم
او ادامه داد: سال‌هاست با مشکلاتی در زمینه عدالت در پرداخت مواجه هستیم، اما این مسائل همچنان حل نشده‌اند. به‌تدریج در برابر مشکلات دچار نوعی بی‌حسی شده‌ایم، در حالی که اصل مسئله همچنان پابرجاست. اختلاف قابل‌توجه میان دریافتی گروه‌های مختلف، تنها به پرستاران محدود نمی‌شود، اما ضعف عدالت در پرداخت در این حرفه به یکی از دغدغه‌های جدی تبدیل شده است.
این پرستار با انتقاد از پیچیدگی‌های نظام پرداخت افزود: چگونه می‌توان قانونی تصویب کرد و بر اساس آن مبلغ مشخصی را برای پرداخت به یک گروه در نظر گرفت، اما پس از مدتی تبصره‌های متعددی به آن افزود؟ اگر قرار است پرداختی انجام نشود یا مبلغ نهایی مشخص نباشد، چرا باید این تعداد تبصره در نظر گرفته شود؟ مشکل این است که نظام پرداخت به‌درستی تعریف نشده و در نهایت مشخص نیست چه مبلغی باید به افراد پرداخت شود.
کوه‌خیل با بیان اینکه مشکلات پرستاران به مسائل مالی محدود نمی‌شود، تصریح کرد: چالش‌های موجود در محیط بیمارستان نیز فشار مضاعفی بر این گروه وارد می‌کند. کمبود نیروی انسانی، نبود توازن میان تعداد تخت‌ها و بیماران و کمبود فضای درمانی از جمله مشکلاتی است که پرستاران به‌طور روزمره با آن مواجه هستند.
گاهی‌اوقات، تخت‌های اورژانس بیمارستان به طور کامل اشغال شده‌اند و امکان پذیرش بیمار جدید وجود ندارد، با این حال، باز هم بیمار به بیمارستان اعزام می‌شود. هنگامی که تعداد بیماران از ظرفیت موجود بیشتر باشد، طبیعی است که ارائه خدمات با دشواری مواجه شود و نارضایتی مردم افزایش پیدا کند. در چنین شرایطی، پرستاران باید در محیطی فعالیت کنند که امکانات و ظرفیت آن با حجم نیازهای موجود تناسب ندارد، اما در نهایت بخش قابل توجهی از نارضایتی‌ها متوجه آنان می‌شود.
وظایف متعدد پرستاران
سرپرستار بخش اورژانس بیمارستان بهارلو با اشاره به اینکه بخش مهمی از فعالیت‌های پرستاران برای مردم قابل مشاهده نیست، گفت: وظایف پرستاری تنها به حضور بر بالین بیمار و انجام مراقبت‌های مستقیم محدود نمی‌شود. نوشتن گزارش‌ها، تکمیل پرونده‌ها و انجام امور مرتبط با بیماران نیز بخشی از مسئولیت‌های پرستاران است، اما بسیاری از مردم از این موضوع اطلاع ندارند.
به همین دلیل، گاهی باید درباره علت نشستن پرستار در ایستگاه پرستاری توضیح دهیم، در حالی که ممکن است در همان لحظه مشغول ثبت اطلاعات پرونده بیماران باشیم. با این حال، چنین وضعیتی گاهی این تصور را ایجاد می‌کند که پرستاران گوشه‌ای نشسته‌اند و مشغول گفت‌وگو هستند.
او گفت: افراد خوب و بد در تمام صنوف حضور دارند و پرستاری نیز از این قاعده مستثنا نیست، اما در بسیاری از مواقع، پرستاران در شرایطی قرار می‌گیرند که باید پاسخگوی انتظارات متعدد باشند. برای مثال، در یک بخش بیمارستانی با ۲۰ تخت، هر پرستار علاوه بر بیماری که در حال رسیدگی به اوست، باید وضعیت سایر بیماران نیازمند مراقبت را نیز در نظر داشته باشد. ممکن است در یک لحظه، همراهان بیماری خواهان رسیدگی فوری به وضعیت بیمار خود باشند، در حالی که بیمار دیگری نیز به مراقبت نیاز دارد. پرستار باید میان این مسئولیت‌ها تعادل برقرار کند و در عین حال، فشار روانی ناشی از این شرایط را تحمل کند.
اشتغال در دو تا سه مرکز درمانی برای تامین معیشت
کوه‌خیل ادامه داد: با وجود این فشارها، گاهی از پرستاران پرسیده می‌شود که چرا حوصله ندارند یا چرا خسته به نظر می‌رسند. در حالی که آنان ناچارند انرژی مضاعفی صرف کنند و تمام توان خود را برای انجام وظایفشان به کار بگیرند. شرایط اقتصادی نیز باعث شده است که برخی پرستاران پس از پایان یک شیفت کاری، برای تأمین هزینه‌های زندگی به مرکز درمانی دیگری بروند و در دو یا سه مرکز مشغول به کار باشند. طبیعی است فردی که چنین شرایطی را تجربه می‌کند، به‌تدریج با فرسودگی و خستگی شدید مواجه شود.
اصلاح واقعی شرایط؛ خواسته پرستاران
او با بیان اینکه اصلاح شرایط کاری باید در کنار اصلاح نظام پرداخت مورد توجه قرار گیرد، گفت: یکی از خواسته‌های پرستاران، اصلاح عملکرد مجموعه افرادی است که در بیمارستان‌ها فعالیت می‌کنند. همه کارکنان باید وظایف خود را به‌درستی انجام دهند و در قبال مسئولیت‌هایشان پاسخگو باشند. البته مانند هر صنف دیگری، در میان پرستاران نیز افرادی وجود دارند که وظایف خود را به‌درستی انجام نمی‌دهند، اما اصلاح شرایط زمانی امکان‌پذیر است که عملکرد همه گروه‌ها مورد توجه قرار گیرد و مسئولیت‌ها به‌درستی انجام شوند.
شرایط سخت پرستاران طی ۱۰ سال گذشته
کوه‌خیل درباره مواجهه پرستاران با بحران‌های متعدد گفت: افرادی که طی ۱۰ سال اخیر در حرفه پرستاری فعالیت کرده‌اند، اتفاقات و شرایط دشوار بسیاری را تجربه کرده‌اند که بحران کووید یکی از مهم‌ترین این اتفاقات است. با این حال، در دوران همه‌گیری، برخی روزها حدود ۷۰۰ نفر در کشور جان خود را از دست می‌دادند و شمار فوتی‌های روزانه این بیمارستان نیز به ۱۵ نفر می‌رسید. در آن بازه زمانی، بیماری به دلایل مختلف از توان درمان پیشی گرفته بود.
ارئه خدمت در دوران جنگ
او درباره تداوم فعالیت پرستاران در شرایط جنگی نیز گفت: بسیاری از گروه‌ها فعالیت خود را در دوران جنگ تعطیل کردند، اما پرستاران در محل خدمت باقی ماندند و به ارائه خدمات پرداختند. حضور در محل کار در چنین شرایطی نه‌تنها برای خود پرستاران دلهره‌آور بود، بلکه خانواده‌های آنان نیز نگران سلامت عزیزانشان بودند. برخی پرستاران نتوانستند در برابر خواسته خانواده‌های خود مقاومت کنند و همراه آنان رفتند، اما به دلایل مختلف دوباره به محل خدمت بازگشتند.
این پرستار گفت: تلاش‌ها و دشواری‌های حرفه پرستاری در طول سال کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد و پرستاران معمولاً دیده نمی‌شوند و اگر هم توجهی به آنان صورت گیرد، این توجه بسیار محدود است. در واقع، پرستاران تنها یک بار در طول سال، آن هم به مناسبت روز پرستار مورد توجه قرار می‌گیرند؛ در حالی که مشکلات و مسئولیت‌های آنان در تمام روزهای سال ادامه دارد.
وظایف متعدد پرستاران در نظام سلامت
مهناز جعفری، پرستار بخش VIP بیمارستان بهارلو نیز ، درباره حرفه پرستاری اظهار کرد: پرستاری، حرفه‌ای تخصصی است که افراد تحصیل‌کرده در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در زمینه‌های مختلف مانند سلامت، بهداشت و درمان فعالیت می‌کنند. آموزش به بیماران، یکی از مهم‌ترین وظایف پرستاران به شمار می‌رود؛ آموزش‌هایی که پیش از بستری، در زمان بستری، طی روند درمان و به هنگام ترخیص بیماران است.
مسائل مالی و معیشتی؛ یکی از مشکلات اصلی پرستاران
او با بیان اینکه پرستاری با چالش‌های بسیار زیادی مواجه است، تصریح کرد: مسائل معیشتی و مالی، یکی از مهم‌ترین مسائل پرستاران است. حقوقی که برای پرستاران در نظر می‌گیرند، ناعادلانه است. چالش‌های مالی پرستاران فقط به حقوق محدود نمی‌شود، بلکه ناعدالتی‌هایی در ارتباط با کارانه وجود دارد.
مشکلات پرستاران تنها به مسائل مالی محدود نمی‌شود
این پرستار بیمارستان بهارلو با بیان اینکه مسائل و مشکلات پرستاران فقط به مسائل مالی محدود نمی‌شود، گفت: تنش‌های روحی و جسمی ناشی از حرفه پرستاری، ساعات شیفت کاری، تعداد شیفت‌های مستمر از دیگر مشکلات این گروه به حساب می‌آید. پرستاران هنگام مواجهه با بیماران در معرض بیماری‌های مسری قرار می‌گیرند که سلامت جسمی و روحی آنها را تهدید می‌کند.
خستگی روحی و جسمی پرستاران به دلیل فشار شغلی
جعفری با بیان اینکه پیامدهای شیفت‌های طولانی پرستاران غیرقابل انکار است، خاطرنشان کرد: هنگامی که پرستار از نظر جسمی خسته باشد، تمرکز او کاهش پیدا می‌کند و احتمال بروز خطا در مراقبت از بیمار صد درصد افزایش می‌یابد. بنابراین، بسیار مهم است که شیفت‌های کاری به‌صورت منطقی و اصولی تنظیم شوند.
او با بیان اینکه پرستاری مظلوم واقع شده، توضیح داد: مشکلات این حرفه آن‌چنان زیاد است که تمام مسائل و مشکلات را نمی‌توان در فرصت زمانی کوتاه مطرح کرد. مشکلات متعدد و چالش‌های گسترده سبب شده که بسیاری از پرستاران از موقعیت شغلی خود استعفا و کناره‌گیری کنند. پایه حقوق پایین و جایگاه اجتماعی پرستاران در حدی نیست که باید باشد.
حضور پرستاران در تمام بحران‌ها
این پرستار بیمارستان بهارلو با بیان اینکه پرستاری هیچ تعطیلی ندارد، خاطرنشان کرد: هنگامی که جامعه با شرایط بحرانی مواجه می‌شود، اغلب اقشار جامعه تعطیل می‌شوند اما این موضوع مشمول پرستاران نمی‌شود. پرستاران نه تنها در دوران پاندمی کرونا از جان خود گذشتند، بلکه در دوران جنگ نیز با جان و دل کار کردند.
پرستاران از خود و خانواده‌هایشان گذشتند، می‌گذرند و بیش از آنچه در شرح وظایفشان تعیین شده، خدمت کردند. اگر کشور دچار سیل، بیماری مسری، جنگ و هرگونه شرایط بحرانی شود، پرستاران تعطیلی ندارند و باید در محل اشتغال خود حاضر شوند. اگر پرستاری دچار آسیب شود و بخواهد استعلاجی بگیرد، روند دریافت استعلاجی واقعا فرایند سنگینی دارد.
حقوق پرستاران بسیار پایین است
جعفری ادامه داد: بازهم باید گفت حقوق پرستاران بسیار پایین است؛ به طور قطع، میان فردی که در روزهای تعطیل سر کار می‌آید و فردی که تعطیلی دارد، باید تفاوتی وجود داشته باشد.
او با بیان اینکه پرستاران در کنار مسئولیت‌های حرفه‌ای، مسئولیت‌های خانوادگی نیز برعهده دارند، خاطر نشان کرد: این احتمال وجود دارد پرستار، مادر یک خانواده یا همسر باشد؛ حتی اگر متأهل نباشد، باز هم عضوی از خانواده است. هنگامی که مادر یا پدر او به کمک نیاز دارند، ممکن است نتواند آن‌طور که باید به خانواده خود رسیدگی کند. این موضوع، بخش دیگری از چالش‌ها و مسائل پرستاران را شکل می‌دهد.
حرفه پرستاری تعطیل‌پذیر نیست
این پرستار ادامه داد: یک روز در سال به نام پرستار نامگذاری شده و مسئولان نیز مسائل پرستاران را در این بازه زمانی پیگیری می‌کنند، اما بازهم با این مشکلات به صورت روزانه مواجه می‌شویم. پرستاران با جان انسان‌ها سروکار دارند و علاقه به حرفه پرستاری سبب می‌شود به پای کار بیایند، چرا که دریافتی این گروه به نحوی نیست که بتوان گفت مسائل مالی در میان است.
جعفری با بیان اینکه حرفه پرستاری تعطیل‌پذیر نیست، گفت: اگر اعتراض یا مشکلی داشته باشیم، نمی‌توانیم کار را متوقف کنیم. پرستاران با وسایل فیزیکی، کتاب و دفتر اداری سروکار ندارند، بلکه با بیماران مواجه هستیم. شنیده نشدن صدای افرادی که برای نجات جان انسان‌ها سروکار دارند، بسیار ناعادلانه است. وعده و وعیدهای بسیار ارائه شده اما اغلب وعده‌ها عملی نشده است.
تداوم ارائه خدمات در دوران جنگ
او درباره ارائه خدمات در روزهای جنگ گفت: هنگامی که بسیاری از افراد با خانواده‌های خود تهران را ترک کرده بودند، در محل کار حضور یافتیم. کودکان برخی همکاران به دلیل صدای ناشی از انفجارها دچار مشکلات روحی و شب‌ادراری شده‌اند. پرستاران مانند سایر افراد جامعه با شنیدن صدای موشک و انفجار دچار ترس و استرس می‌شدند اما بازهم به فعالیت خود ادامه می‌دادند. در دوران جنگ، علاوه بر استرسی که مانند سایر مردم در جامعه تجربه می‌کردیم، به دلیل مواجهه مستقیم با افراد جنگ‌زده، استرس بیشتری نیز متحمل می‌شدیم.
جعفری درباره تخلیه بخش‌های بیمارستانی در دوران جنگ تحت تاثیر حملات دشمن، گفت: زمانی که راه‌آهن تهران را تهدید کردند و احتمال تخریب زیرساخت‌های آن وجود داشت، با وجود فرصت زمانی محدود توانتسیم تمام بخش‌های بیمارستان را کمتر از ۳ ساعت تخلیه کنیم. شرایط بیماران متفاوت بود برخی در بخش ICU بستری بودند، برخی توانایی راه‌رفتن نداشتند و حتی بیماران اینتوبه نیز در میان آنها حضور داشتند. تمام افراد دست به دست یکدیگر دادیم و توانستیم شرایط را مدیریت کنیم.
حرفه پرستاری همواره مهم قلمداد شده است
علی شعبانی، پرستار اورژانس بیمارستان بهارلو با بیان اینکه پرستاری از قدیم‌الایام حرفه‌ای بسیار مهم قلمداد می‌شود، اظهار کرد: در وهله نخست، پرستاری با مراقبت آغاز شد، اما این روزها به دلیل پیشرفت‌های تدریجی در گذر زمان به‌عنوان حرفه‌ای تخصصی شناخته می‌شود. در حال حاضر، یکی از بزرگ‌ترین صنف‌های کاری در تمام دنیا است و بیشترین ارتباط با بیمار را دارد و به صورت ۲۴ ساعته بر بالین بیمار حضور دارند.
محدود شدن بیان مسائل و مشکلات پرستاران فقط به روز پرستار
او با بیان اینکه «پرستاری» حرفه‌ای بسیار مهم است، توضیح داد: سخن گفتن از مسائل و مشکلات پرستاران فقط به روز پرستار محدود می‌شود، اما توجه به مسائل و چالش‌های این گروه نباید به یک روز محدود شود و می‌بایست در تمام طول سال مورد توجه قرار گیرد. تمام مسئولان، از رئیس‌جمهور تا سایر مسئولان باید این موضوع را در نظر داشته باشد.
این پرستار بیمارستان بهارلو با بیان اینکه کادر درمان در دوران کرونا در کانون توجه قرار گرفت، خاطرنشان کرد: یکی از مهم‌ترین دوره‌هایی که نقش کادر درمان بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت، دوران پاندمی کرونا بود. کادر درمان به‌عنوان نیروی پیشتاز در مبارزه با کووید در خط مقدم ایستاده بود. در آن بازه زمانی، کادر درمان نسبت به دوره‌های دیگر بیشتر دیده شد.
پرستاری یک گروه مستقل درنظر گرفته شود
این پرستار بیمارستان بهارلو اظهار کرد: بر این باور هستم گروه پرستاری در وزارت بهداشت به‌عنوان یک گروه مستقل در نظر گرفته شود. در حال حاضر پرستاری به‌عنوان یک واحد مستقل به رسمیت شناخته نمی‌شود؛ این موضوع را بر اساس حدود دو دهه کار و تجربه می‌گویم. گاهی‌اوقات، مسائلی مطرح و تصمیم‌هایی گرفته می‌شود؛ به طور مثال، به پرستاران می‌گویند کاری را انجام دهند، در حالی که به نظر می‌رسد فرد تصمیم‌گیرنده هیچ شناخت و اطلاعاتی از این حرفه پرستاری ندارد. افرادی که در وزارت بهداشت برای پرستاری تصمیم می‌گیرند، در وهله نخست، قدرت تصمیم‌گیری مستقل داشته باشند و به هیچ گروه یا صنفی وابسته نباشند تا بتوانند از حقوق پرستاران دفاع کنند.
75درصد زمان پرستاران صرف نوشتن شرح حال بیمار می‌شود
او با بیان اینکه فاصله گرفتن از بیمار از دیگر مشکلات حرفه پرستاری است، توضیح داد: بیماری را تصور کنید که درد بسیار زیادی دارد و نیازمند رسیدگی است، اما حجم مکتوبات و کارهای نوشتاری پرستاری آن‌چنان زیاد شده که پرستار باید بخش عمده‌ای از زمان خود را به نوشتن اختصاص دهد. حدود ۷۵ درصد از زمان پرستار صرف مکتوبات و نوشتن می‌شود و فقط ۲۵ درصد از زمان باقی می‌ماند.
پرداختی‌ها کفاف زندگی را نمی دهد
شعبانی درباره افزایش حقوق پرستاران گفت: نمی‌گویم افزایش حقوق نداشته‌ایم و افزایش داشته‌ایم؛ اما زمانی می‌توانیم بگوییم درآمد پرستاران مکفی است که آنها برای تأمین هزینه‌های زندگی مجبور نباشند در چند مرکز درمانی کار کنند. اگر از پرستاران بپرسید چند درصد آنها در دو یا سه مرکز فعالیت می‌کنند، متوجه خواهید شد که تعداد قابل‌توجهی از آنها در چند محل کار می‌کنند. هنگامی که یک پرستار در چند مرکز فعالیت می‌کند، به این معنا است که دریافتی لازم را ندارد و حقوق او کافی نیست؛ بنابراین، مجبور است در محل دوم و سوم نیز کار کند.
پرستاری؛ دومین شغل سخت دنیا
او با بیان اینکه پرستاری دومین شغل سخت دنیا به حساب می‌آید، گفت: متاسفانه با وجود اینکه حرفه پرستاری در دنیا به‌عنوان دومین شغل سخت شناخته می‌شود، اما دریافتی پرستاران کشور ما با این سختی متناسب نیست. خواسته پرستاران این است که به شرایط پرستاران در حدی رسیدگی شود که قابل قبول باشد و پرستاران فقط در یک مجموعه مشغول به کار باشند.
او با بیان اینکه کادر درمان در تمام بحران‌ها حضور دارد، گفت: دوران جنگ نیز مانند سایر بحران‌های گذشته در محل خدمت خود حاضر شدیم و خدمات مورد نیاز را ارائه دادیم. مجروحانی نیز به بیمارستان منتقل شدند و متاسفانه یکی از مجروحان با وجود همه تلاش های پرستاران و کادر درمان برای حفظ وی، اما به شهادت رسید که خاطره ای تلخ برای من است.