پیروزی ۴-۱ کومو برابر منچستریونایتد فقط یک نتیجه بزرگ نبود؛ این برد، پروژه مدیریتی، نقل‌وانتقالاتی و تاکتیکی تازه باشگاه ایتالیایی را هم به نمایش گذاشت. از مدل تجاری شبیه دیزنی تا پرونده ۱۴ صفحه‌ای برای یونایتد، همه‌چیز از یک برنامه بلندمدت خبر می‌دهد.
طرفداری | کومو با پیروزی ۴-۱ مقابل منچستریونایتد در سن‌سیروگالیا، شبی ساخت که نه‌فقط از نظر نتیجه، بلکه به‌عنوان نمایشی از پروژه تازه این باشگاه در ایتالیا دیده شد. سناریویی که در آن، تیم سسک فابرگاس با برنامه‌ریزی دقیق، خریدهای حساب‌شده و یک مدل مدیریتی متفاوت، یکی از بزرگ‌ترین بردهای تاریخ خود را رقم زد.
روی سکوها، بخشی از هواداران یونایتد پیش از هشدار بلندگوی ورزشگاه، ورزشگاه را ترک کرده بودند؛ در حالی که تیم‌شان برای اولین بار در نزدیک به ۲۰ سال، تا این اندازه سنگین در ایتالیا شکست می‌خورد. فابرگاس پس از بازی به Sky Italia گفت: «این یک شب خاص است»؛ شبی که به گفته او، به‌عنوان پرافتخارترین برد تاریخ کومو ثبت خواهد شد.
این گزارش جیمز هورنسکیل برای The Athletic Premier League، فراتر از نتیجه مسابقه، به مسیری می‌پردازد که کومو را از تیمی در دسته چهارم فوتبال ایتالیا به باشگاهی رسانده که حالا منچستریونایتد را ۴-۱ شکست می‌دهد. در این مسیر، نقش میروان سووارسو، سرمایه‌گذاری گروه جاروم، ساختار اداری و حتی نگاه تجاری باشگاه به‌وضوح پررنگ شده است؛ نگاهی که خود سووارسو آن را شبیه دیزنی توصیف می‌کند.
سووارسو گفته است: «من دوست دارم مدل کسب‌وکارمان را تا حدی شبیه دیزنی ببینم.»
برای دیزنی، دیزنی‌لند بخش پارک‌های موضوعی است؛ برای ما هم باشگاه فوتبال و تجربه روز مسابقه، بخش «پارک موضوعی» ما هستند.
کومو در هفته‌های اخیر فقط به یک برد بزرگ اکتفا نکرده است. پیروزی ۳-۱ مقابل فیورنتینا در فلورانس هم نشان داد که این تیم در جذب بازیکن و چیدن ترکیب، مسیر درستی را طی کرده است؛ در حالی که میزبانشان در تابستان بیش از ۱۵۰ میلیون یورو برای ۱۵ خرید هزینه کرده بود اما هنوز در قعر جدول سری آ قرار دارد. در مقابل، کومو با هزینه‌هایی بسیار کمتر از بازیکنانی مثل مارک الیور کمپف، خاکوبو رامون، ژان بوتز، لوکاس دا کونا و لوییس میلا تیمی ساخته که یونایتد را تحت فشار گذاشت.
فابرگاس درباره رویکرد نقل‌وانتقالاتی خود هم صریح بود:
من بازیکن را فقط برای خریدن، نمی‌خرم. می‌خواهم قهرمان بسازم؛ تفاوت همین‌جاست.
نیکو پاز، ۲۲ ساله، در این میان چهره محوری پروژه کومو است؛ بازیکنی که مقابل یونایتد دو گل زد و یک پاس گل داد و ارزش توافق ۶۰ میلیون یورویی با رئال مادرید را در زمین نشان داد. طبق گزارش، این انتقال به‌صورت قراردادی شش‌ساله تنظیم شده و کومو فعلاً فقط ۱۰ میلیون یورو می‌پردازد؛ در حالی که مادرید در سال ۲۰۲۷ بند بازخرید دارد. فابرگاس هم در ادامه به رابطه‌اش با لیونل مسی و پیامدهای حضور پاز در مسیر حرفه‌ای او اشاره کرد، جایی که حتی پسر مسی هم در عکس‌هایی با پیراهن کومو دیده شده است.
درون زمین اما شاید مهم‌ترین بخش ماجرا همان آمادگی تاکتیکی کومو بود. فابرگاس و تیمش پیش از هر مسابقه برای مدیران باشگاه یک راهنمای مسابقه تهیه می‌کنند و برای دیدار با یونایتد نیز یک پرونده ۱۴ صفحه‌ای آماده شده بود؛ پرونده‌ای که در آن، شیوه آغاز حمله از دروازه‌بان ژان بوتز، کنترل ضدحملات یونایتد و حتی عقب‌نشینی لوکاس دا کونا به خط دفاعی در صورت نیاز، با جزئیات بررسی شده بود. کومو تقریباً همه چیز را طبق برنامه اجرا کرد و تیمی را شکست داد که بدترین شروع فصلش از ۱۹۸۶ به این سو را تجربه می‌کند.
در سکوهای ورزشگاه هم فضا به همان اندازه نمادین بود. فلورنس پیو، که با دوست‌پسرش بازی را تماشا می‌کرد، و هواداران کومو که در باران همان یک جمله را تکرار می‌کردند ــ «facci sognare»؛ یعنی «ما را به رویا ببرید» ــ بخشی از شبی بودند که برای باشگاهی با گذشته‌ای نه‌چندان دور در دسته چهارم، معنای دیگری داشت. کومو حالا نه‌فقط در حال بردن بازی‌ها، بلکه در حال ساختن رویاست؛ آن هم با چشمانی کاملاً باز.