جوان آنلاین: بچه‌های تیم‌های ملی کشتی و کادر فنی دو تیم حق دارند نگران باشند. انگار آب در خانه آرام کشتی افتاده است. کشتی ایران طی سال‌های گذشته روند رو به رشدی را در پیش گرفت که حاصل آن فتح سکو‌های مهم جهانی و المپیک و اثبات برتری ایران در جهان کشتی بود، اما حالا موضوع احتمال حضور دبیر در انتخابات ریاست کمیته ملی المپیک و قبول این پست باعث شده موجی از نگرانی خانه کشتی و فضای آرام اردو‌های تیم‌های ملی را فرا بگیرد.
علیرضا دبیر هنوز واکنش مثبتی به این شایعات نشان نداده و در آخرین حرف‌های خود هم صراحتاً اعلام کرده که به هیچ چیزی جز کشتی و برنامه‌های خود برای آینده این رشته فکر نمی‌کند، اما اتفاقات چند روز اخیر و رفت‌وآمد‌های زیاد برخی رؤسای فدراسیون‌ها به خانه کشتی زنگ خطر را به صدا درآورده است. زنگ خطری که ساکنان خانه کشتی آن را خیلی زود شنیدند و دست به کار شده‌اند تا هر طور شده رئیس موفق فدراسیون را نگه دارند. اینکه دبیر در فدراسیون کشتی باقی بماند یا نه بسته به اتفاقات و تصمیم‌گیری‌های روز‌های آینده دارد، اما در این میان بد نیست که توجه داشته باشیم ورزش ایران هیچ‌گاه از این جابه‌جایی‌ها ثمره خوب و مناسبی نگرفته و شاهد بوده‌ایم که یک مدیر موفق با تغییر جایگاه و این هدف که همان عملکرد موفق قبلی را داشته باشد هم خود از بین رفته، هم کارنامه درخشانش را خراب کرده و هم اینکه زیرمجموعه جدیدش را به حاشیه کشانده است.
دیروز خبرگزاری‌ها از موج شدید نگرانی در خانه کشتی گزارش دادند و نوشتند: «ظاهراً نگرانی‌ها درباره احتمال جدایی دبیر تنها به مسئولان فدراسیون محدود نمی‌شود و در کمپ تیم‌های ملی نیز این موضوع بازتاب زیادی داشته است. براساس شنیده‌ها، تعدادی از ستاره‌های کشتی ایران در روز‌های اخیر با دبیر تماس گرفته و از او خواسته‌اند که فدراسیون را ترک نکند. سرمربیان تیم‌های ملی نیز در تماس‌هایی جداگانه، خواهان ادامه حضور او در رأس فدراسیون کشتی شده‌اند، موضوعی که نشان می‌دهد احتمال پایان همکاری با دبیر برای بخشی از بدنه فنی و ورزشکاران نیز نگران‌کننده است.»
کشتی ایران در حضور هفت‌ساله علیرضا دبیر روز‌های خوبی را پشت سر گذاشته است و این مسئله تنها محدود به نتیجه‌گیری و موفقیت تیم‌های ملی آزاد و فرنگی در رقابت‌های گوناگون نمی‌شود. شاید برجسته‌ترین بخش مدیریت او را بتوان در تحولات زیرساختی و امکاناتی جست‌و‌جو کرد که طی این سال‌ها در مجموعه فدراسیون کشتی ایجاد شده است. ساخت ساختمان جدید و مجهز فدراسیون و به‌ویژه توسعه کمپ تیم‌های ملی، از جمله پروژه‌هایی بوده که با مدیریت مستقیم دبیر به سرانجام رسیده و چهره متفاوتی به کشتی ایران بخشیده است. مجموع این اقدامات باعث شده هفت سال حضور علیرضا دبیر در فدراسیون کشتی به یکی از دوره‌های قابل توجه مدیریتی این رشته و ورزش ایران تبدیل شود و حالا این نگرانی وجود دارد که با جدایی دبیر از فدراسیون کشتی، تمامی برنامه‌های آینده برای ارتقای سطح کنونی فنی و زیرساختی کشتی ایران به فراموشی سپرده شود که البته باید اذعان کرد که نگرانی بجایی هم هست.
گمانه‌زنی‌ها همچنان ادامه دارد و علاقه‌مندان به کشتی هم با نگرانی فراوان پیگیر موضوع هستند. شنیده‌ها حاکی از آن است که ممکن است تصمیم‌گیری در این خصوص به لحظات آخر کشیده شود. یک تصمیم حساس و سرنوشت‌ساز که می‌تواند مسیر مدیریتی کشتی ایران را وارد مرحله‌ای تازه کند، مرحله‌ای که هیچ‌کس نمی‌داند با جدایی احتمالی دبیر چه آینده‌ای را برای کشتی ایران رقم
خواهد زد.
|