مصطفی میرسلیم در مصاحبه جدید خود درباره واردات خودرو، قیمت بنزین و نفت، میرحسین موسوی، احمدی‌نژاد و بازنشستگی مسئولان اظهارنظر کرد.

مصطفی میرسلیم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، در گفت‌وگویی تازه با «خبرفوری» درباره مجموعه‌ای از موضوعات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی سخن گفته است؛ گفت‌وگویی که بخش‌هایی از آن به‌سرعت مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. از دفاع دوباره او از خودروهای داخلی و محدود کردن واردات گرفته تا اظهارنظر درباره قیمت بنزین، مالکیت نفت، ممیزی کتاب، اختلافات میرحسین موسوی با آیت‌الله خامنه‌ای در دوران ریاست‌جمهوری و انتقاد از شیوه افشاگری محمود احمدی‌نژاد، همگی در این مصاحبه مطرح شده‌اند.

میرسلیم در بخش دیگری از همین گفت‌وگو نیز از ادامه فعالیت مسئولان در سنین بالا دفاع کرد و گفت «بازنشستگی در انقلاب مفهومی ندارد» و تجربه افراد مسن نباید کنار گذاشته شود. او همچنین درباره سابقه سیاسی خود گفت زمانی در حزب جمهوری اسلامی به‌عنوان گزینه نخست‌وزیری مطرح بوده است.

دفاع دوباره میرسلیم از خودروهای داخلی؛ «تیبا قابلیت رقابت دارد»

مصطفی میرسلیم که از حامیان سرسخت خودروهای داخلی است، با انتقاد از کسانی که بخش مهمی از تلفات جاده‌ای را به کیفیت خودروهای داخلی نسبت می‌دهند، گفت نمی‌توان سهم عمده تصادفات را متوجه خودرو دانست و نحوه رانندگی و شرایط نامناسب رانندگی نیز در وقوع حوادث نقش دارند.

میرسلیم همچنین مدعی شد که خودروی تیبا با خودروهای خارجی قابلیت رقابت دارند.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، تعبیر «لگن بودن» خودروهای داخلی را «مغلطه» خواند و بار دیگر با واردات گسترده خودرو مخالفت کرد. به گفته او، واردات باید تنها در حد «یک یا دو در هزار» باشد تا صنعت داخلی بتواند نوآوری‌های صنعت خودروی جهان را رصد کند.

مصطفی میرسلیم در توضیح مخالفت خود با واردات گسترده خودرو، مدعی شد گروه‌هایی که سال‌ها در این حوزه فعال بوده‌اند از واردات سود می‌برند و انگیزه‌ای برای تقویت تولید داخلی ندارند.

او گفت:

۱۰ تا ۱۲ خانواده از قبل انقلاب واردکننده خودرو بوده‌اند و نمی‌خواهند این کار را رها کنند.

میرسلیم که پیش‌تر مدعی شده بود «پژو 206 و لندکروز فرقی با هم ندارند»، همچنین گفت کسانی که «در سر تولید داخلی می‌زنند» لزوماً از روی حسن نیت چنین کاری نمی‌کنند و منافع اقتصادی واردات را در نظر دارند.

«چه کسی گفته نفت مال مردم است؟»

بخش دیگری از مصاحبه که بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد، اظهارنظر میرسلیم درباره نفت و بنزین بود.

اینکه همه مسئولان گفته‌اند نفت حق مردم است، بیخود گفته‌اند. چه کسی گفته نفت مال مردم است؟ نفت انفال است و متعلق به خدا و رسول.

میرسلیم که پیش‌تر گفته بود «نمی‌توانیم بنزین را مفت در حلق مردم بریزیم!» همچنین عرضه بنزین در ایران را بسیار ارزان توصیف کرد و گفت دولت بخشی از هزینه واقعی آن را از بودجه تأمین می‌کند. او مدعی شد بر اساس برخی محاسبات کارشناسی، قیمت هر لیتر نفت ۲۵ هزار تومان است و برای مقایسه به قیمت بنزین در آمریکا نیز اشاره کرد.

میرسلیم مسئله قیمت سوخت را به وضعیت بازار خودرو نیز مرتبط کرد. از نگاه او، تا زمانی که بنزین با قیمت پایین در اختیار مصرف‌کنندگان قرار می‌گیرد، نمی‌توان انتظار داشت خانوارها هزینه بیشتری برای خرید خودروهای گران‌تر و کم‌مصرف‌تر بپردازند.

او در دفاع از این دیدگاه، استدلال کرد که وقتی هزینه استفاده از خودرو پایین نگه داشته می‌شود، انگیزه اقتصادی لازم برای حرکت مصرف‌کننده و صنعت به سمت محصولات گران‌تر با فناوری جدید کاهش پیدا می‌کند.

روایت میرسلیم از اختلاف میرحسین موسوی و آیت‌الله خامنه‌ای

بخش دیگری از گفت‌وگو به دهه ۱۳۶۰ و روابط میرسلیم با میرحسین موسوی اختصاص داشت.

میرسلیم گفت رابطه‌اش با موسوی «خیلی صمیمانه» نبوده و زمانی که شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی او را به‌عنوان یکی از گزینه‌های نخست‌وزیری مطرح کرد، موسوی با این انتخاب مخالفت داشت و نزدیکان او نیز بعداً در مجلس مخالفت کردند.

او ریشه بخشی از اختلاف‌های آن دوران را در سیاست اقتصادی دولت دانست. به روایت میرسلیم، میرحسین موسوی اعتقاد داشت بخش مهمی از فعالیت‌های اقتصادی باید در اختیار دولت باشد، در حالی که آیت‌الله خامنه‌ای که آن زمان رئیس‌جمهور بود، بر مشارکت مردم در اقتصاد تأکید داشت.

او همچنین مدعی شد افرادی که با این جهت‌گیری همراه نبودند، از دولت کنار گذاشته شدند و از حبیب‌الله عسگراولادی به‌عنوان یکی از نمونه‌ها نام برد.

«شأن من در حدی بود که به‌عنوان نامزد نخست‌وزیری مطرح بودم»

میرسلیم در بخش دیگری از مصاحبه درباره سابقه خود در ساختار اجرایی جمهوری اسلامی صحبت کرد و گفت مسئولیت‌هایش را خودش درخواست نکرده و برای آن‌ها دعوت شده است.

او گفت در دوره‌ای که علی‌اکبر ناطق نوری وزیر کشور بود، از دفتر ریاست‌جمهوری با او تماس گرفته شد و برای سرپرستی نهاد ریاست‌جمهوری از او دعوت شد.

میرسلیم در این گفت‌وگو عنوان کرد:

شأن من در حدی بود که به عنوان نامزد نخست‌وزیری مطرح بودم.

به گفته او، در دیداری با آیت‌الله خامنه‌ای که آن زمان رئیس‌جمهور بود، درباره تغییرات در دفتر ریاست‌جمهوری گفت‌وگو شد و پس از آن نهاد ریاست‌جمهوری شکل گرفت.

میرسلیم درباره بازنشستگی مسئولان؛ «بازنشستگی در انقلاب مفهومی ندارد»

از دیگر بخش‌های این مصاحبه که در شبکه‌های اجتماعی بازتاب داشت، دیدگاه او درباره سن مسئولان و بازنشستگی بود.

میرسلیم که۷۹ ساله است، گفت:

بازنشستگی در انقلاب مفهومی ندارد.

میرسلیم معتقد است مسئولان در سنین بالا نیز می‌توانند به فعالیت خود ادامه دهند و برای مثال به برخی استادان حوزه در سنین ۹۰ تا ۹۵ سال اشاره کرد که به گفته او همچنان تجربه‌های ارزشمندی دارند.

میرسلیم فلسفه بازنشستگی را متعلق به «کشورهای مسلمان» ندانست و گفت یک مسلمان تا زمانی که توان دارد باید خدمت کند.

«من چوب آزادی‌ای را خوردم که به ناشران دادم»

میرسلیم که از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، در این مصاحبه درباره سیاست‌های خود در زمینه ممیزی کتاب نیز صحبت کرد.

او گفت در ابتدای دوران وزارتش تلاش کرده مسئولیت ممیزی را تا حد بیشتری به ناشران واگذار کند و از آن‌ها خواسته بود در چهارچوب قانون عمل کنند.

میرسلیم درباره نتیجه این سیاست گفت:

من چوب آزادی‌ای را خوردم که به ناشران دادم.

به روایت او، پس از چند ماه کتابی منتشر شد که نمایندگان مجلس نسبت به آن اعتراض کردند. میرسلیم گفت پس از مطالعه آن کتاب تا نیمه، «حالت تهوع» پیدا کرده و مسئولان مربوط در وزارت ارشاد را برکنار کرده است.

میرسلیم نتیجه این تجربه را بازگشت به ممیزی متمرکز عنوان کرد و گفت همچنان معتقد است ممیزی کتاب باید انجام شود و اختیار کامل آن نباید در دست ناشران قرار گیرد، زیرا ناشر ممکن است منافع اقتصادی خود را در اولویت قرار دهد.

انتقاد میرسلیم از احمدی‌نژاد و «بگویم، بگویم»

مصطفی میرسلیم در بخش سیاسی گفت‌وگو به دوران محمود احمدی‌نژاد نیز پرداخت و از شیوه افشاگری و اتهام‌زنی علنی در آن دوره انتقاد کرد.

او گفت رویه‌ای که از نظر او با اخلاق اسلامی سازگار نبود، در دوران احمدی‌نژاد گسترش پیدا کرد و فضای تخریب سیاسی را تشدید کرد.

میرسلیم با اشاره به عبارت معروف احمدی‌نژاد گفت:

این رویه که بگویم، بگویم، معنی ندارد.

او در ادامه از تعبیر «افشاگری وحشیانه» استفاده کرد و گفت چنین رفتاری در جامعه آثار منفی به جا می‌گذارد.