جوان آنلاین: تحقیر خانگی در اولین بازی بدون کریس رونالدو، پرتغال و سرمربی مغرورش را با بحرانی دور از انتظار مواجه کرد.
تیم ملی پرتغال یک ماه پیش صعودش به یک‌چهارم نهایی لیگ ملت‌ها را قطعی کرده بود و همین مسئله بلای جان شاگردان ژسوس شد. چهار برد متوالی و صعود زودهنگام، پرتغالی‌ها را آن‌قدر مغرور کرد که خیال می‌کردند در براگا و بدون رونالدو دانمارک را دوباره به راحتی شکست می‌دهند. ولی وایکینگ‌ها با پیروزی ۴ بر یک درس عبرتی به میزبان دادند تا یادشان نرود پر کردن جای خالی آقای گل جهان به این راحتی‌ها نیست.
رکورد‌های منفی
برگزاری مراسم بزرگداشت، پوشیدن پیراهن شماره ۷ و ادای احترام به کریستیانو رونالدو پیش از رویارویی با دانمارک، حداقل وظیفه‌ای بود که پرتغالی‌ها نسبت به کاپیتان پیشین خود داشتند. بازی که شروع شد، خیلی زود همه فهمیدند رونالدو نه‌تنها جای بازیکنان دیگر را تنگ نکرده بود، بلکه به این زودی فعلاً هیچ‌کس نمی‌تواند جایگزینش شود. از تیمی که هر چهار بازی قبلی خود را برده و صدرنشین گروه چهارم بوده، انتظار می‌رفت همانند بازی رفت، دانمارک را مغلوب کند، ولی این دانمارکی‌ها بودند که طومار پرتغال را پیچیدند.
تحمیل باخت سنگین ۴ بر یک در حالی رقم خورد که تک‌گل میزبان در دقیقه ۹۳ (سیلوا) به ثمر رسید و عملاً پرتغال در این بازی هم دفاع آسیب‌پذیری داشت و هم مهاجمانش در خواب بودند. بعد از ۱۶ سال، پرتغال در زمین خود چهار گل از حریف خورد و دانمارکی‌ها سنگین‌ترین باخت تاریخ تیم ملی پرتغال را رقم زدند.
دلتنگی چرا؟
برخلاف هواداران که تنها بعد از یک بازی دلشان برای کریس رونالدو تنگ شد و نامش را در ورزشگاه صدا می‌زدند، ژرژ ژسوس، سرمربی پرتغال ترجیح داد با لحنی تمسخرآمیز از کنار این موضوع رد شود: «چطور می‌توانم دلتنگ او باشم، وقتی دیگر در تیم ملی حضور ندارد. شاید فقط به این دلیل دلتنگش باشم که قبلاً کنار من می‌نشست! او دیگر بازی نمی‌کند، دیگر اینجا نیست و تصمیمش را هم گرفته است. دلتنگی هواداران برای رونالدو کاملاً طبیعی است و نباید آن را با اتفاقات داخل زمین مرتبط دانست. این دو موضوع ارتباطی با یکدیگر ندارند. طبیعی است که مردم جای خالی رونالدو را احساس کنند؛ آنها زحماتی را که او طی ۲۳ سال برای تیم ملی کشیده، فراموش نکرده‌اند. وقتی نتیجه ۴ بر یک است، خروج برخی هواداران قابل درک است. هیچ‌کس از چنین نتیجه‌ای راضی نیست و کسی از این شکست خوشحال نیست. پرتغال در مهار حملات حریف و اجرای برنامه‌های دفاعی دچار مشکل شد و بازیکنان نتوانستند نمایش مسابقات قبلی را تکرار کنند. ضعف در پرس به دانمارک اجازه داد راحت‌تر توپ را به دروازه پرتغال منتقل کند.»
بازی هوشمندانه حریف
برونو فرناندز، هافبک پرتغال هم حرفی برای گفتن نداشت جز اینکه به ضعف‌های بیش از اندازه تیم اشاره کند: «هیچ بازی را نباید فراموش کرد. این فرصتی برای یادگیری و بررسی اشتباهات است. مسابقه دشواری بود و نتوانستیم به شکل دلخواه وارد جریان بازی شویم. معمولاً وقتی از مرکز زمین می‌تازیم، تیم بسیار قدرتمندی هستیم. دانمارک با بستن فضا‌ها در مرکز زمین، هوشمندانه عمل کرد. نتوانستیم از این منطقه بگذریم و موقعیت گل بسازیم. بیشتر تلاش کردیم از کناره‌ها و در موقعیت‌های تک‌به‌تک به حریف ضربه بزنیم. می‌دانستیم آنها در این زمینه قدرت زیادی دارند. پیدا کردن بازیکنی برای یارگیری دشوار بود و نتوانستیم به اندازه کافی ژائو فلیکس را پیدا کنیم. دانمارک همچنین در استفاده از موقعیت‌هایش بسیار دقیق نشان داد و از فرصت‌های به دست آمده، استفاده کرد و گل زد. در نهایت همه چیز خراب شد. در بعضی بخش‌ها باید پیشرفت کنیم. البته نکات مثبتی هم وجود دارد که می‌توانیم از این مسابقه برای دیدار بعدی با خود ببریم.»