آذربایجان‌غربی-نویسنده کودک و نوجوان، با تأکید بر نقش علاقه، مطالعه مستمر و تخیل در نویسندگی گفت: کتابخوانی موجب گسترش دایره واژگان و تقویت قدرت روایتگری نویسندگان می‌شود.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در ارومیه، عباس جهانگیریان، در جشن کتاب و آیین امضای کتاب «سایه‌ی هیولا» که در ارومیه به همت کانون پرورش فکری و نوجوانان استان آذربایجان‌غربی برگزار شد، با اشاره به اهمیت علاقه و مطالعه در مسیر نویسندگی، گفت: نخستین گام برای نویسنده شدن، داشتن علاقه و انگیزه و پس از آن، مطالعه مستمر و کتابخوانی است.

وی با بیان اینکه انسان‌ها از دو زبان برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند، اظهار کرد: یک زبان، زبان کلمات و گفتار است و زبان دیگر، زبان بدن است که در انتقال مفاهیم و احساسات نقش مهمی دارد.

این نویسنده حوزه کودک و نوجوان با تأکید بر نقش تخیل در داستان‌نویسی افزود: داستان از جایی آغاز می‌شود که تعادل امور به هم می‌خورد و نویسنده باید بتواند این تغییر و اتفاق را با بهره‌گیری از تخیل روایت کند.

جهانگیریان با بیان اینکه مطالعه مستمر به تقویت توانایی نویسندگی کمک می‌کند، ادامه داد: افرادی که کتاب می‌خوانند، دایره واژگان گسترده‌تری پیدا می‌کنند و کلمات بیشتری در ذهن خود دارند؛ همین گنجینه واژگانی به آن‌ها کمک می‌کند تا روایت‌های جذاب‌تر و اثرگذارتری خلق کنند.

وی بیان کرد: علاقه، انگیزه، مطالعه و پرورش تخیل از مهم‌ترین مؤلفه‌هایی هستند که می‌توانند مسیر نویسندگی را برای علاقه‌مندان هموار کنند.

علاقه و کتابخوانی دو بال اصلی نویسندگی هستند

جهانگیریان گفت: رمان «سایه هیولا» روایت بخشی از طبیعت زیبای ایران، استان گلستان و پارک ملی گلستان، پهناورترین پارک وحش خاورمیانه و غرب آسیا، با ۹۰۰ کیلومتر مربع وسعت، ۱۳۵۰ گونه گیاهی و ۳۰۲ گونه جانوری است. پارک بزرگی که به عنوان ذخیره‌گاه زیست کره، در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

وی افزود: رمان سایه هیولا، روایت جاذبه‌ها و ناگفته‌های نگهبانان این پارک بزرگ است. محیط بان‌ها و جنگل بان‌ها و خانواده‌های‌شان و زیبایی‌های بکر و منحصر به فرد آن، اما این زیبایی کم کم دارد رنگ می‌بازد.

نویسنده کتاب کودک و نوجوان بیان کرد: ساختار رمان سایه هیولا از دو روایت موازی شکل می‌گیرد، یکی امروز و داستان دوستی مارال نوجوان، با پلنگی که خود بزرگ کرده و دیگری روایت دوستی لاله نوجوان در ۶۰ سال پیش با ببری که گویند آخرین ببر ایران بوده و به تیر یک شکارچی، نژادش برای همیشه به پایان می‌رسد. کارگردانی جوان به نام «افرا» برای ساخت فیلمی درباره ببر مازندران به پارک ملی می‌آید و با مارال پیوند عاطفی برقرار می‌کند و این کارگردان شیرازه روند این دو روایت است که در دو بازه زمانی به پیش می‌رود.