مطالب دیشب مذاکره با سفیر انگلیس را عرض کردم. راجع به جزایر خیلی برآشفتند. فرمودند: «مال ماست، چه گهی می‌خورد؟» عرض کردم: «صحیح می‌فرمایید ولی به هر صورت باید نتیجه عملی گرفت...»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از انتخاب؛ اسدالله علم در یادداشت‌های دوشنبه ۱۹ آبان ۱۳۴۸ نوشت: صبح شرفیاب شدم. مطالب دیشب مذاکره با سفیر انگلیس را عرض کردم. راجع به جزایر خیلی برآشفتند. فرمودند: «مال ماست، چه گهی می‌خورد؟» عرض کردم: «صحیح می‌فرمایید ولی به هر صورت باید نتیجه عملی گرفت، شاهنشاه این‌جا را برای دفاع می‌خواهید وگرنه حتی فرمودید که اگر غنیمتی (منظورم) نفت است هم آن‌جا پیدا شد با آن‌ها تقسیم می‌فرمایید. برای دفاع که تصرف به هر صورتی باشد کافی است.» چیزی نفرمودند. معلوم شد از عرض من خوش‌شان نیامد.
راجع به معامله موشک‌ها عرض کردم: «معامله تجارتی تنها نیست، یک قرارداد سری هم بین دو دولت منعقد شده که ممکن است آن‌ها اگر از سِرّ نگهداری ما ظنین شوند از تحویل موشک خودداری کنند.» فرمودند: «این هم غلط است، باید عوض شود. دوباره سفیر را بخواه و بگو این قرارداد سری هم باید عوض شود.»
عصری سفیر را خواستم و به او گفتم. جواب داد، این سلاح خیلی سری است. در این زمینه دولت من سخت‌گیر است زیرا نمی‌داند شما با روس‌ها تا چه اندازه ممکن است در آینده نزدیک بشوید. اما البته چنین چیزی پیش نخواهد آمد، چون ما با هم متفق هستیم. فردا باز جریان را عرض خواهم کرد ببینم چه می‌فرمایند.
ناهار امروز مک نامارا وزیر دفاع سابق آمریکا و رئیس امروزی بانک بین‌الملل مهمان شاهنشاه بود، من هم بودم. از پیشرفت‌های ایران خیره شده است. می‌گفت صد ملیون دلاری به ما قرض خواهد داد. نخست‌وزیر هم سر ناهار بود ولی خیلی این روزها بیچاره پکر است.
امشب مهمانی بهترین فیلم کودکان و تعیین برندگان جوایز در حضور شهبانو بود. شام مفصل خوبی بود. من هم چون نایب‌رئیس جمعیت رشد فکری کودکان هستم حضور داشتم.