شبح ششم ژانویه بر انتخابات ۲۰۲۶ آمریکا

دونالد ترامپ با محدودسازی رأی‌گیری پستی، فشار بر مقام‌های انتخاباتی و اقدامات فدرال، متهم است از قدرت دولت برای تقویت جمهوری‌خواهان استفاده می‌کند. بااین‌حال، افت محبوبیت او و احتمال پیروزی قاطع دموکرات‌ها می‌تواند مهندسی نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای را دشوارتر کند. در مقابل، اختلاف اندک آرا احتمال مناقشه، تأخیر در تأیید نتایج و تکرار بحرانی مشابه ششم ژانویه را افزایش می‌دهد و اعتماد عمومی به سلامت دموکراسی آمریکا را تهدید می‌کند.

به گزارش فرارو به نقل از نشریه آتلانتیک، دونالد ترامپ تلاش می کند از قدرت دولت برای پیروزی جمهوری‌خواهان استفاده کند، اما اگر شکست حزبش گسترده باشد، مهندسی نتایج انتخابات دشوارتر خواهد شد. بااین‌حال، نگرانی درباره تکرار بحران ششم ژانویه همچنان پابرجا است.

برای نخستین بار در تاریخ معاصر آمریکا، رئیس‌جمهوری مستقر تلاش می کند از قدرت دولت برای تضمین پیروزی انتخاباتی حزب خود بهره بگیرد. دولت دونالد ترامپ تلاش کرده است رأی‌گیری پستی را محدود کند، فهرست رأی‌دهندگان را از ایالت‌ها بگیرد، مقام‌های انتخاباتی محلی را به پیگرد قضایی تهدید کند و احتمال اعزام نیروهای نظامی یا مأموران فدرال به مراکز رأی‌گیری را منتفی نداند. همچنین، بازداشت‌های پرسر‌وصدا اما محدود افرادی را رسانه‌ای کرده که متهم هستند بدون داشتن تابعیت آمریکا رأی داده‌اند یا برای رأی‌دادن ثبت‌نام کرده‌اند.

بااین‌حال، ترامپ با مشکل دیگری روبه‌روست: محبوبیت او در هفته‌های منتهی به انتخابات میان‌دوره‌ای به پایین‌ترین سطح رسیده و میزان رضایت از عملکردش به محدوده ۳۰ درصد سقوط کرده است. در مقابل، به نظر می‌رسد دموکرات‌ها شانس زیادی برای بازپس‌گیری مجلس نمایندگان دارند و حتی ممکن است کنترل سنا را نیز به دست آورند؛ اتفاقی که سال گذشته دور از دسترس به نظر می‌رسید.

اگر نظرسنجی‌ها درست باشند، جمهوری‌خواهان ممکن است با شکست سنگینی مواجه شوند؛ شکستی که جورج دبلیو بوش پس از انتخابات میان‌دوره‌ای فاجعه‌بار سال ۲۰۰۶ از آن با عنوان «ضربه‌ای سخت» یاد کرد. چنین نتیجه‌ای می‌تواند تلاش برای تغییر نتیجه انتخابات را بسیار دشوارتر کند.

چرا اختلاف اندک خطرناک‌تر است؟

در آمریکا، انتخابات عمدتاً در سطح ایالتی و محلی برگزار می‌شود و دولت فدرال نقش محدودی دارد. در یک انتخابات میان‌دوره‌ای معمول، نزدیک به ۴۷۰ کرسی کنگره در ۵۰ ایالت به رقابت گذاشته می‌شود. دست‌کاری نتایج مستلزم مداخله در حوزه‌های متعدد، با قوانین و سازوکارهای متفاوت است.

پیروزی قاطع دموکرات‌ها، ساختن اکثریتی جعلی در مجلس نمایندگان را دشوار می‌کند؛ همان‌طور که تیمی که با اختلاف زیادی در حال باختن است، برای تقلب و تغییر نتیجه مسابقه با موانع بیشتری روبه‌رو می‌شود. در مقابل، اختلاف‌های اندک می‌توانند زمینه را برای زیر سؤال بردن نتیجه فراهم کنند. تلاش ترامپ برای برگرداندن نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ تا حد زیادی بر اختلاف‌های محدود در ایالت‌های رقابتی متکی بود. او در جورجیا از برد رافنسپرگر، وزیر امور ایالتی خواست «۱۱ هزار و ۷۸۰ رأی پیدا کند» تا کسری آرای خود در برابر جو بایدن را جبران کند.

بر اساس گزارش کمیته مجلس نمایندگان درباره حمله ششم ژانویه و کیفرخواست جک اسمیت علیه ترامپ، او و متحدانش از اختلاف اندک آرا و طولانی‌شدن شمارش آرای پستی برای ایجاد تردید درباره نتایج استفاده کردند. این اقدامات همچنین به جمهوری‌خواهان کنگره امکان داد روند رسمی تأیید آرای الکترال در ششم ژانویه را به تأخیر بیندازند. در نهایت، حمله به ساختمان کنگره رخ داد.

سناریوی بحران در سوم ژانویه

خاطره ششم ژانویه و تثبیت جنبش منکران نتیجه انتخابات از سال ۲۰۲۰ تاکنون، نگرانی‌ها درباره تکرار بحرانی مشابه در سال ۲۰۲۶ را افزایش داده است. اگر دموکرات‌ها تنها با اختلاف چند کرسی اکثریت مجلس نمایندگان را به دست آورند، متحدان سرسخت ترامپ در موقعیت‌های حساس ممکن است در حوزه‌های نزدیک مانع‌تراشی کنند. برای مثال، یک مقام محلی انتخابات می‌تواند از تأیید پیروزی نامزد دموکرات خودداری کند یا وزارت دادگستری با توقیف صندوق‌های رأی، شمارش آرا را به تأخیر بیندازد یا مختل کند.

چنین اقداماتی ممکن است در سوم ژانویه، هنگام تشکیل مجلس جدید، بحران ایجاد کند: اگر کرسی‌های مورد اختلاف برای محروم‌کردن حزب پیروز از اکثریت لازم جهت انتخاب رئیس مجلس کافی باشند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ به گفته جاناتان دیاز از مرکز حقوقی کارزار انتخاباتی، اکثریتی با اختلاف ۲۰ یا ۳۰ کرسی بسیار کمتر از اکثریتی با اختلاف دو یا سه کرسی در معرض چنین اقداماتی قرار می‌گیرد. هرچه فاصله بیشتر باشد، تغییر نتیجه مستلزم متقاعدکردن مقام‌های بیشتری، گرفتن احکام قضایی متعدد و عبور از موانع قانونی بیشتری خواهد بود.

محدودیت‌های سیاسی ترامپ

موانع سیاسی نیز اهمیت دارند. هر طرحی برای تصاحب مجلس نمایندگان به سود جمهوری‌خواهان، مستلزم همراهی تقریباً یکپارچه اعضای این حزب است؛ کاری که حتی در شرایط عادی نیز برای جناح‌های متفرق جمهوری‌خواه دشوار است.

برخی جمهوری‌خواهان که از نظرسنجی‌های نامطلوب ترامپ نگران شده‌اند، در کارزارهای انتخاباتی از او فاصله می‌گیرند. اگر حزب جمهوری‌خواه مجلس را از دست بدهد، چه تعداد از نمایندگانی که نگران آینده سیاسی خود هستند حاضر خواهند شد از ادعاهای افراطی رئیس‌جمهوری نامحبوب و رو به پایان دوره قدرتش حمایت کنند؟

با وجود نگرانی‌ها، شماری از کارشناسان انتخاباتی همچنان معتقدند مقام‌های مسئول برای حفاظت از سلامت انتخابات آمادگی دارند. بااین‌حال، اگر پیروزی قاطع دموکرات‌ها تنها عاملی باشد که از آشوب جلوگیری می‌کند، این خود نشانه‌ای نگران‌کننده است. در یک دموکراسی سالم، حزب مخالف نباید برای اطمینان از پیروزی ناچار باشد با اختلافی عظیم برنده شود. شهروندان باید بتوانند اعتماد داشته باشند که حتی انتخابات‌های نزدیک نیز آزاد و منصفانه برگزار می‌شوند.