اکسیوس نوشت: دموکرات‌ها در ماه ژانویه با یک مأموریت سیاسی گسترده و اختیارات قابل‌توجه وارد کنگره خواهند شد؛ اما همان‌طور که دونالد ترامپ بارها یادآوری کرده، قدرت وتوی رئیس‌جمهور می‌تواند مانعی جدی در برابر برنامه‌های مخالفانش ایجاد کند.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: چرا این موضوع اهمیت دارد؟
دموکرات‌ها ممکن است برای تصویب اولویت‌های قانون‌گذاری خود ناچار به مصالحه شوند. ترامپ نیز باید تصمیم بگیرد که تا چه اندازه از اختیار وتوی خود استفاده خواهد کرد و آیا حاضر است طرح‌هایی را که در میان آمریکایی‌ها از محبوبیت برخوردارند، رد کند یا نه.
وضعیت فعلی:
بر اساس پیش‌بینی‌های خبرگزاری آسوشیتدپرس، دموکرات‌ها تاکنون ۵۴ کرسی در مجلس سنای آینده به دست آورده‌اند و در دو رقابت نزدیک در ایالت‌های می‌سی‌سی‌پی و آلاسکا که هنوز نتیجه نهایی آن‌ها اعلام نشده، پیشتاز هستند.
در مجلس نمایندگان نیز دموکرات‌ها بر اساس آمار آسوشیتدپرس ۲۵۴ کرسی به دست آورده‌اند و هنوز نتیجه چند رقابت انتخاباتی دیگر مشخص نشده است.
با این حال، اکثریت دموکرات‌ها در هیچ‌یک از دو مجلس به اندازه‌ای نخواهد بود که بتوانند به‌تنهایی به حد نصاب دوسوم آرا برای بی‌اثر کردن وتوی رئیس‌جمهور دست پیدا کنند.
نقطه اصطکاک:
ترامپ از این موضوع آگاه است و بارها به برنامه‌های خود برای مختل کردن پیشرفت دموکرات‌ها از طریق استفاده گسترده از اختیار وتو اشاره کرده است.
سه‌شنبه‌شب، هم‌زمان با انتشار نتایج انتخابات، ترامپ تصویری از یک کلاه قرمز با حال‌وهوای کلاه‌های تبلیغاتی جنبش «ماگا» منتشر کرد که روی آن با حروف بزرگ کلمه «VETO» (وتو) نوشته شده بود. کلاهی مشابه نیز روز پنجشنبه، در جریان مراسم امضای یک سند، روی میز کار ریاست‌جمهوری «رزولوت» به نمایش گذاشته شد.
وقتی از ترامپ در شبکه فاکس‌نیوز درباره نحوه همکاری با کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها سؤال شد، او به اختیار وتوی خود اشاره کرد و گفت: «آن‌ها کنترل را در دست دارند، اما در واقع کنترل چندانی ندارند؛ چون می‌توانند مثلاً ۵۰ طرح فوق‌العاده را که همگی برایشان هیجان‌زده هستند، برای من بفرستند و من هم آن‌ها را با یک مهر قشنگ وتو، به خودشان برمی‌گردانم.»
«لورن بیس»، سخنگوی کاخ سفید، در بیانیه‌ای که در اختیار آکسیوس قرار داد، گفت ترامپ «آماده همکاری با هر کسی است تا به پیروزی‌های بیشتری برای آمریکایی‌های سخت‌کوش دست پیدا کند.»
او افزود: «اگر دموکرات‌ها تصمیم بگیرند سیاست‌های رادیکال چپ‌گرایانه را دنبال کنند، در واقع انتخاب کرده‌اند که برخلاف منافع مردم آمریکا عمل کنند.»
نکته قابل توجه:
در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ، قانون‌گذاران در سال ۲۰۲۱ توانستند با جلب حمایت نمایندگان هر دو حزب، آرای کافی برای بی‌اثر کردن وتوی او درباره قانون اختیارات دفاع ملی را به دست آورند.
با این حال:
ترامپ می‌تواند با تهدید به وتوی طرح‌ها، قانون‌گذاران را به مذاکره وادار کند یا اساساً مانع تصویب قوانین شود. اما وتو کردن طرح‌های محبوب در میان افکار عمومی ممکن است به سود دموکرات‌ها تمام شود؛ به‌ویژه در آستانه انتخابات سال ۲۰۲۸.
در آن انتخابات، اگر دموکرات‌ها بتوانند کنترل هر سه بخش قدرت در دولت فدرال را به دست آورند، یعنی ریاست‌جمهوری، مجلس نمایندگان و سنا، خواهند توانست برنامه‌های خود را با موانع کمتری اجرایی کنند.
در واکنش به انتشار تصویر کلاه «وتو» ترامپ در روز پنجشنبه، الیزابت وارن، سناتور دموکرات از ایالت ماساچوست، نوشت: «اگر دونالد ترامپ می‌خواهد آقای وتو باشد، بیایید این موضوع را امتحان کنیم. اکثریت جدید دموکرات در کنگره باید طرح‌هایی را تصویب کند که زندگی را برای مردم مقرون‌به‌صرفه‌تر و دولت ما را کمتر فاسد کند.»
با این حال، به گفته جاناتان لوآلن، دانشیار دانشگاه تامپا که در زمینه تعیین دستور کار سیاست‌گذاری و تهدیدهای مربوط به وتوی قوانین تحقیق کرده است، چنین اقدامی همچنان به ائتلاف‌سازی و جلب حمایت گروه‌های مختلف در کنگره نیاز دارد.
او به دو حوزه مهم اشاره می‌کند که ترامپ در نیمه نخست دولت خود پیش‌تر تهدید کرده بود طرح‌های مربوط به آن‌ها را وتو کند و دموکرات‌ها نیز وعده داده‌اند در آن زمینه‌ها اقدام کنند: سیاست‌های دفاعی و حمایت از مصرف‌کنندگان.
لوآلن می‌گوید: «ممکن است در مقطعی طی دو سال آینده، ترامپ همچنان به صدور تهدیدهای متعدد درباره وتو ادامه دهد و حتی گاهی یک طرح را واقعاً وتو کند؛ اما این راهبرد به‌تدریج اثربخشی خود را از دست بدهد.»
این مسئله به آن معناست که دولت ترامپ ممکن است در مواجهه با طرح‌های قانونی مخالف با دیدگاه‌هایش، به جای وتو کردن، از تاکتیک دیگری استفاده کند: اجازه دهد این طرح‌ها بدون امضای رئیس‌جمهور، پس از گذشت ۱۰ روز به‌طور خودکار به قانون تبدیل شوند.
جمع‌بندی:
انتظار نمی‌رود تلاش دموکرات‌ها برای معکوس کردن دستور کار سیاسی ترامپ از طریق کنگره، مسیر همواری داشته باشد.
با این حال، بازپس‌گیری کنترل هر دو مجلس کنگره صرفاً به معنای تصویب قوانین نیست؛ بلکه انتظار می‌رود تحقیقات، جلسات استماع و احضار افراد و مقامات با استفاده از اختیارات نظارتی کنگره نیز با هدایت دموکرات‌ها در دستور کار قرار گیرد.