مطالعه دانشگاه کلمبیا با مشارکت نزدیک به ۵۰ هزار نفر از ۹۲ کشور نشان می‌دهد سلامت روان جوانان جهان به‌شدت کاهش یافته و نشاط، ثبات عاطفی و توان مقابله با استرس در آن‌ها کمتر از نسل‌های قبل است.
مطالعه‌ای گسترده با مشارکت نزدیک به ۵۰ هزار نفر از ۹۲ کشور نشان می‌دهد شاخص‌های رفاه روانی در جهان به‌طور محسوسی کاهش یافته و این وخامت در میان جوانان به‌شکلی چشمگیرتر از نسل‌های پیشین است.
بر پایه مطالعه‌ای که محققان دانشگاه کلمبیا انجام داده‌اند و در مجله «تحقیقات شاخص‌های اجتماعی» منتشر شده است، وضعیت کلی سلامت روان در جهان نگران‌کننده توصیف شده و حتی کشورهای برخوردار از نظر اقتصادی را نیز در برگرفته است. این پژوهش با مشارکت تقریباً ۵۰ هزار نفر از ۹۲ کشور، کاهش قابل توجهی در شاخص‌های رفاه روانی جمعیت‌های مختلف نشان داد و به‌ویژه وخامت و تغییرات منفی را در میان جوانان آشکار کرد.
نشاط کم، ثبات عاطفی ضعیف و ناتوانی در مقابله با استرس شرکت‌کنندگان جوان از فقدان نشاط، ثبات عاطفی ضعیف و ناتوانی در مقابله با استرس خبر دادند؛ شاخص‌هایی که در جوانان امروزی به‌طور قابل توجهی بدتر از همسالانشان در نسل‌های گذشته است. در مقابل، شرکت‌کنندگان مسن‌تر در این نظرسنجی نتایج نسبتاً خوبی نشان دادند. همچنین افراد کیفیت روابط خود با محیط اطراف و حس معنای زندگی را بالا ارزیابی کردند؛ دو جنبه از بهزیستی روان‌شناختی که در میان افراد در سنین مختلف شاخص‌های بالایی حفظ کرده است.
روش مطالعه و پرسش‌های محوری از شرکت‌کنندگان خواسته شد به ۱۰ پرسش که جنبه‌های گوناگون سلامت روان را بازتاب می‌دهد، پاسخ دهند؛ پرسش‌هایی درباره احساس شایستگی، خوش‌بینی، عزت نفس، احساسات مثبت، مشارکت در زندگی و سرزندگی.
علاوه بر این، محققان شیوع استرس، افسردگی و اضطراب و همچنین رضایت کلی از زندگی را بررسی کردند. شرکت‌کنندگان سن، درآمد، تحصیلات و وضعیت شغلی خود را گزارش کردند و این نظرسنجی عمدتاً به‌صورت آنلاین انجام شد.
اثر عوامل اجتماعی و اقتصادی بر رفاه روانی عوامل اجتماعی و اقتصادی بر شاخص‌های کلی رفاه اثر گذاشتند؛ به‌طور متوسط، شرکت‌کنندگان شاغل احساس بهتری نسبت به افراد بیکار داشتند و درآمد بالاتر با پیامدهای مثبت‌تری همراه بود. دانشمندان آستانه مشخصی نیافتند که فراتر از آن، پول دیگر بر وضعیت روانی اثر نگذارد و شرکت‌کنندگان ثروتمندتر به‌طور متوسط شاخص‌های بهتری نشان دادند.
همچنین رابطه مثبتی با تحصیلات کشف شد؛ افرادی که تنها تحصیلات متوسطه داشتند یا اصلاً تحصیلاتی نداشتند، اغلب سطح پایین‌تری از رفاه را گزارش کردند و هر سطح تحصیلی بالاتر با بهبود شاخص‌ها همراه بود. علاوه بر این، شرکت‌کنندگانی که تنها زندگی نمی‌کردند، به‌طور متوسط رفاه خود را بالاتر ارزیابی کردند و کسانی که در نظام ترکیبی کار می‌کردند، رفاه بهتری نسبت به کارکنان دورکار گزارش دادند.
هشدار نویسنده اصلی مطالعه کی روگری، استاد دانشگاه کلمبیا و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «داده‌های به‌دست‌آمده فقط دلیلی برای درخواست از مقامات برای توجه به سلامت روان جوانان و افراد کم‌درآمد نیست، بلکه نشانه‌ای است از اینکه گروه‌هایی از جمعیت در حال حاضر با مشکلاتی روبه‌رو هستند و احساس می‌کنند توانایی آن‌ها برای مقابله با آزمون‌های زندگی در حال تضعیف است.»