چرا کاربران از صرافی‌ها به ولت‌های شخصی می‌روند؟

اگر مدتی در دنیای ارز دیجیتال بوده باشید، این جمله را شنیده‌اید: «Not your keys, not your coins». یعنی اگر کلید دست شما نیست، دارایی هم واقعاً مال شما نیست. جمله‌ خوش‌آهنگی است، ولی برای کسی که تازه شروع کرده، بیشتر سؤال می‌سازد تا جواب. کلید چیست؟ ولت چه کار می‌کند؟ و اگر پول داخل ولت نیست، پس کجاست؟

در این مقاله از همین‌جا شروع می‌کنیم و بعد به پرسش می‌پردازیم که چرا کاربران از صرافی‌ها به ولت‌های شخصی کوچ می‌کنند، ولت‌های نسل قدیم کجا کم می‌آوردند و نسل جدید چه چیزی را عوض کرده است.

پول شما کجاست؟

بیشتر ما کیف‌پول را مثل کیف‌پول چرمی تصور می‌کنیم که پول داخلش است و اگر گم شود، پول هم رفته است. در دنیای کریپتو اما ماجرا فرق دارد.

ارزهای شما روی بلاکچین ذخیره می‌شوند. بلاک‌چین یک دفتر کل عمومی است که مشخص می‌کند هر آدرس چه مقدار دارایی دارد. اپلیکیشن ولت چیزی در خودش نگه نمی‌دارد. فقط کلید دیجیتالی شما را مدیریت می‌کند که دو کار انجام می‌دهد: اولاً ثابت می‌کند صاحب یک آدرس شما هستید. دوماً تراکنش‌ها را از طرف شما امضا می‌کند. بدون این امضا، شبکه هیچ انتقالی را قبول نمی‌کند.

نتیجه این است که اگر اپلیکیشن ولت را از گوشی پاک کنید، دارایی‌تان جایی نمی‌رود و همچنان روی بلاکچین است. در عوض اگر کلید را گم کنید یا به دست کسی بیفتد، کنترل دارایی از دست شما خارج می‌شود.

تفاوت ولت حضانتی و غیرحضانتی هم همین‌جاست. در ولت حضانتی، مثل حساب کاربری صرافی، کلید پیش شخص ثالث است و شما فقط عددی را در پنل می‌بینید. در ولت غیرحضانتی، کنترل کلید و در نتیجه کنترل دارایی در دست خود شماست.

چرا کاربران از صرافی‌ها به ولت‌های شخصی می‌روند؟

کوچ کاربران از صرافی‌ها به ولت‌های شخصی بی‌دلیل نیست. در ادامه سه مورد از اصلی‌ترین دلایل این مسئله را مرور خواهیم کرد.

۱. شبکه‌ها سریع‌تر و ارزان‌تر شده‌اند

چند سال پیش جابه‌جایی دارایی روی بسیاری از شبکه‌ها هم کند بود و هم گران. طبیعی بود که کاربران ترجیح بدهند همه‌چیز را روی صرافی بگذارند و دست به انتقال نزنند. امروز شبکه‌ها سرعت بیشتری دارند و کارمزدها پایین آمده است. انتقال بین ولت و پلتفرم‌های دیگر دیگر کار سنگین و پرهزینه‌ای نیست.

۲. آگاهی کاربران از اهمیت نگهداری دارایی تغییر کرده است

ماجرای توقف برداشت و ورشکستگی چند صرافی بزرگ در سال‌های اخیر به بسیاری از کاربران نشان داد که دارایی سپرده‌شده نزد شخص ثالث، هر قدر هم آن شخص معتبر باشد، با ریسک همراه است. حالا این درک، رایج‌تر شده که مالک واقعی، کسی است که کلید دست اوست.

۳. سواپ با قابلیت اگریگیشن

قبلاً برای تبدیل یک ارز به ارز دیگر باید سراغ صرافی می‌رفتید. حالا می‌توانید از داخل ولت خودتان سواپ کنید. قابلیت اگریگیشن (Aggregation) هم یک گام جلوتر است. ابزار قیمت و مسیر معامله را در چند پلتفرم بررسی می‌کند و بهترین نرخ را پیدا می‌کند. یعنی بدون واگذاری کلید به کسی، به نرخ‌های رقابتی دسترسی دارید.

دردسرهای ولت‌های نسل قدیم

با همه‌ی این مزیت‌ها، ولت‌های غیرحضانتی سنتی دو مشکل جدی داشتند که خیلی‌ها را از ورود پشیمان می‌کرد.

برگه‌ ۱۲ کلمه‌ای

در ولت‌های نسل قدیم، همه‌چیز به یک عبارت بازیابی ۱۲ کلمه‌ای (Seed Phrase) بسته بود. اگر آن را گم می‌کردید و گوشی‌تان هم خراب می‌شد، دارایی برای همیشه از دست می‌رفت. اگر کسی آن را می‌دید یا از آن عکس می‌گرفت، دارایی در اختیار او بود. هیچ پشتیبانی هم وجود نداشت که بشود به آن زنگ زد. برای کاربر حرفه‌ای این یک وظیفه‌ مدیریتی است، ولی برای کاربر عادی فشار روانی دائمی است. نتیجه یا بی‌دقتی است و از دست رفتن دارایی، یا ترس و دوری از این فضا.

تتر دارید، ولی نمی‌توانید جابه‌جایش کنید

فرض کنید در یک ولت رمزارزی دارایی دارید و می‌خواهید آن را به آدرس دیگری بفرستید. ممکن است ناگهان متوجه شوید برای پرداخت کارمزد شبکه (Gas Fee) به ارز بومی همان شبکه نیاز دارید و موجودی‌تان از آن ارز صفر است. در این شرایط، با وجود داشتن دارایی، نمی‌توانید تراکنش را انجام دهید.

این مسئله به تتر محدود نیست و برای انتقال رمزارزهای مختلف روی شبکه‌های گوناگون هم ممکن است پیش بیاید. هر شبکه سازوکار مشخصی برای دریافت کارمزد دارد و در بسیاری از آن‌ها، پرداخت هزینه تراکنش به ارز بومی شبکه وابسته است. برای کاربران تازه‌وارد، تهیه و نگهداری جداگانه این ارزها می‌تواند فرایند انتقال را پیچیده‌تر کند.

نسل جدید ولت‌ها و معماری «فور»

در بازار جهانی، کیف‌پول‌هایی مانند MetaMask، Trust Wallet، Exodus و Coinbase Wallet از نام‌های شناخته‌شده در حوزه نگهداری و مدیریت دارایی‌های رمزارزی هستند. این محصولات، با وجود تفاوت در معماری و قابلیت‌ها، به کاربران امکان می‌دهند دارایی‌های دیجیتال خود را مدیریت کنند و به بخش‌های مختلف اکوسیستم بلاک‌چین دسترسی داشته باشند.

فور نیز در همین دسته از محصولات قرار می‌گیرد؛ با این تفاوت که بر اساس قابلیت‌های معرفی‌شده برای آن، بخشی از تمرکز محصول روی ساده‌تر کردن تجربه استفاده از ولت و کاهش موانع رایج کاربران است. مدیریت کلید، شیوه بازیابی دسترسی و نحوه پرداخت کارمزد از جمله موضوعاتی هستند که در بررسی نسل جدید کیف‌پول‌ها اهمیت دارند.

سه سطح دسترسی، انتخاب با شما

همه کاربران یک‌جور به کنترل کامل نیاز ندارند. فور سه سطح نگهداری کلید ارائه می‌دهد و تصمیم می‌گیرد کلید به چه شکل و کجا نگهداری شود:

۱. کاستودیال کامل: نگهداری کلید به عهده سرویس است. این حالت برای کسانی مناسب است که راحتی استفاده را در اولویت قرار می‌دهند، هرچند کنترل مستقیم کلید در اختیار آن‌ها نیست.

۲. مدل MPC: در این روش، اطلاعات لازم برای امضای تراکنش میان چند بخش تقسیم می‌شود و هیچ بخش به‌تنهایی برای انجام این کار کافی نیست. این مدل می‌تواند میان امنیت و سهولت استفاده تعادل برقرار کند؛ البته میزان امنیت به نحوه پیاده‌سازی و مدیریت اجزای کلید بستگی دارد.

۳. نان‌کاستودیال کامل: کلید در اختیار خود کاربر است و کنترل مستقیم دارایی به او تعلق دارد. این روش استقلال بیشتری فراهم می‌کند، اما مسئولیت نگهداری امن کلید نیز بر عهده خود کاربر است.

حذف کابوس ۱۲ کلمه

فور با استفاده از فناوری‌های مدیریت کلید، گزینه‌هایی برای کاهش وابستگی کاربر به نگهداری سنتی عبارت بازیابی ارائه می‌دهد. به این ترتیب، هدف آن است که کاربر بدون نیاز به نگهداری یک برگه ۱۲ کلمه‌ای، بتواند از ولت استفاده کند.

البته حذف نیاز به نگهداری عبارت بازیابی به معنای حذف همه ریسک‌های امنیتی نیست؛ امنیت نهایی به معماری کیف‌پول، روش بازیابی حساب و نحوه محافظت از اطلاعات دسترسی بستگی دارد.

پرداخت کارمزد با همان دارایی

یکی دیگر از موانع رایج استفاده از ولت‌ها، نیاز به تهیه ارز بومی شبکه برای پرداخت کارمزد است. در برخی کیف‌پول‌ها، از جمله فور، قابلیت‌هایی برای پرداخت کارمزد با همان دارایی مورد انتقال در نظر گرفته شده است؛ بنابراین، در شبکه‌ها و تراکنش‌های پشتیبانی‌شده، کاربر لازم نیست صرفاً برای پرداخت کارمزد، ابتدا ارز بومی شبکه را تهیه کند.

این قابلیت به تتر محدود نیست و می‌تواند فرایند انتقال رمزارزهای مختلف را ساده‌تر کند. با این حال، نحوه اجرا و دارایی‌های قابل پشتیبانی به شبکه، نوع تراکنش و امکانات فنی کیف‌پول بستگی دارد.

جمع‌بندی

مالکیت در دنیای کریپتو به کنترل کلیدها و امکان مدیریت مستقل دارایی وابسته است. کیف‌پول‌های غیرحضانتی این کنترل را در اختیار کاربر قرار می‌دهند، اما مسئولیت نگهداری کلید و پرداخت کارمزد شبکه نیز می‌تواند استفاده از آن‌ها را برای کاربران تازه‌وارد دشوار کند.

امروزه کیف‌پول‌هایی مانند MetaMask، Trust Wallet، Exodus و Coinbase Wallet در کنار محصولات جدیدتر، راه‌های مختلفی برای مدیریت دارایی‌های رمزارزی ارائه می‌کنند. فور نیز با تمرکز بر شیوه‌های مدیریت کلید، کاهش وابستگی به عبارت بازیابی سنتی و ساده‌سازی پرداخت کارمزد در تراکنش‌های پشتیبانی‌شده، تلاش می‌کند بخشی از این موانع را کاهش دهد.

اگر می‌خواهید خودتان تجربه کنید، فور را نصب کنید و ببینید نسل جدید ولت‌ها چه شکلی است.