امید خالدی، بازیکن باسابقه استان خوزستان که سال‌ها بازی در لیگ برتر و کار با مربیان بزرگی همچون مجید جلالی و علی دایی را در کارنامه دارد، این هفته‌ها در لیگ یک می‌درخشد.
به گزارش “ورزش سه”، امید خالدی که سال‌ها با پیراهن فولاد خوزستان در بالاترین سطح فوتبال ایران درخشید و حتی در سال‌های حضورش در سایپا تحت هدایت علی دایی یکی از مهره‌های کلیدی بود، حالا در شرایطی متفاوت به فوتبال ادامه می‌دهد. او که به عنوان یک بازیکن (و به گفته خودش مربی) در تیم تحت هدایت ایوب والی فعالیت می‌کند، درباره دلایل حضورش در فولاد نوین می‌گوید:
«رفاقت من و ایوب والی به سال‌ها قبل برمی‌گردد. ما نه تنها هم‌تیمی، بلکه دوست‌های خانوادگی یکدیگر هستیم. حضور من در این تیم در لیگ دو، صرفا به خاطر ایوب بود؛ هم سن هستیم اما این تاثیری روی کارمان نمی‌گذارد. بارها سر من داد زده اما شرایط مربیگری او را درک می‌کنم. ایوب را برادر و رفیق خودم می‌دانم و می‌خواستم در مسیر مربیگری‌اش به او کمک کنم. همین الان هم گاهی اوقات به عنوان دستیار به او کمک می‌کنم.»
خالدی درباره انعطاف‌پذیری‌اش در زمین و بازی در پست‌های مختلف توضیح می‌دهد:
«من یک بازیکن چند پسته هستم. در مقطعی که در نیروی زمینی سرباز بودم، به دلیل نیاز تیم در پست مهاجم بازی کردم و توانستم گل‌های زیادی به ثمر برسانم. بعد از آن بود که آقای مجید جلالی من را برای تیم بزرگسالان فولاد خواست. در فولاد هم چون مهرداد جماعتی در دفاع چپ بود و آرش افشین در خط حمله، با نظر مجید جلالی به دفاع راست منتقل شدم و در همان پست قهرمانی لیگ برتر را تجربه کردم. حتی در سال‌های اخیر برای فولاد نوین در پست دفاع وسط هم بازی کرده‌ام. این ویژگی من است که سعی می‌کنم هر جایی که تیم نیاز دارد، بهترین عملکرد را ارائه دهم تا رضایت کادر فنی جلب شود.»
او در مورد دوران حضورش در سایپا و چرخش ناگهانی تقدیرش می‌گوید:
«در سال‌هایی که با علی دایی در سایپا بودم، شرایط بسیار خوبی داشتم و حتی همزمان با مهدی ترابی برای من هم پیشنهاد پرسپولیس مطرح بود. اما درست در هفته‌های پایانی که بهترین فرم بدنی‌ام را داشتم و چند گل حساس زده بودم، در بازی مقابل نفت مسجدسلیمان دچار پارگی رباط صلیبی شدم. آن مصدومیت مسیر حرفه‌ای من را تغییر داد، اما خدا را شکر که توانستم دوباره به میادین برگردم.»
خالدی درباره زمان خداحافظی‌اش از دنیای فوتبال می‌گوید:
«تا زمانی که بدنم اجازه دهد و فضا مهیا باشد، بازی می‌کنم. تا 50 سالگی بازی می‌کنم (می‌خندد). در حال حاضر مدارک مربیگری D و C را دریافت کرده‌ام و قصد داشتم در کلاس‌های B شرکت کنم، اما به دلیل وابستگی عاطفی به همسر و دخترم و اولویت حضور در کنار خانواده، ترجیح می‌دهم در کلاس‌هایی که در استان خوزستان برگزار می‌شود، شرکت کنم.»
او در پایان در مورد وضعیت تیمش و اهداف فصل جاری گفت:
«امسال تمرکز اصلی ما بر روی ثبات و کسب جایگاه تک رقمی در جدول است. مهمترین چالش ما در حال حاضر، مباحث روانی و تقویت خودباوری در بین بازیکنان جوان تیم است. با اینکه بازیکنان باتجربه‌ای در اختیار داریم، اما نیاز است از نظر ذهنی و روانشناختی روی آنها کار شود تا با اعتماد به نفس بالاتری وارد میدان شوند. مطمئنم با حمایت مدیریت و تلاش بچه‌ها، نتایج درخشانی کسب خواهیم کرد.»