عملکرد دارایی‌ها در دوره‌های تورمی، علاوه بر سطح تورم، به تغییرات بازده اوراق نیز وابسته است. داده‌های تاریخی از سال ۱۹۹۸ نشان می‌دهد در شرایط تورم ۳ درصدی یا بالاتر، کاهش بازده اوراق با میانگین بازده ماهانه ۱.۷ درصدی طلا همراه بوده است؛ عملکردی که طلا را در صدر دارایی‌های بررسی‌شده قرار می‌دهد. اما زمانی که تورم بالا با افزایش بازده اوراق همراه می‌شود، شرایط کاملاً متفاوت است. در این سناریو، تمامی دارایی‌های بررسی‌شده به‌طور میانگین بازده منفی داشته‌اند. بااین‌حال، شاخصS&P500 و اوراق شرکتی با افت ماهانه ۰.۱ درصدی، عملکرد نسبتاً بهتری ثبت کرده‌اند. در مقابل، طلا، به‌طور میانگین ۰.۵ درصد افت کرده‌است. این موضوع نشان می‌دهد تورم بالا به‌تنهایی تضمین‌کننده رشد قیمت طلا نیست. افزایش بازده واقعی اوراق می‌تواند با بالا بردن هزینه فرصت نگهداری طلای بدون سود دوره‌ای، به عاملی برای فشار بر قیمت آن تبدیل شود. در نتیجه، انتخاب دارایی مناسب برای تنوع‌بخشی به سبد سرمایه‌گذاری، نه‌فقط به سطح تورم، بلکه به جهت حرکت بازده اوراق نیز بستگی دارد.
|