عصر ایران؛ مجله تصویری سلاح - ارتش بریتانیا برای عملیات آبی خاکی به خودرویی نیاز داشت که بتواند وارد آب شود و تانک ها و خودروهای گیر افتاده در ساحل یا آب های کم عمق را بیرون بکشد. خودروی هیپو برای همین کار ساخته شد؛ وسیله ای بر پایه تانک لئوپارد 1A5 آلمان که با تغییراتی اساسی، به خودروی بازیابی ساحلی تبدیل شد.
هیپو جایگزین خودروهای قدیمی تر سنتوریون BARV شد که تا سال 2003 در خدمت نیروی دریایی بریتانیا بودند. آخرین سنتوریون از این خانواده، با شماره 02ZR77، پس از بیش از 50 سال خدمت بازنشسته شد.
در ساخت هیپو، برجک تانک حذف و به جای آن یک سازه بلند نصب شد. این تغییر به خودرو اجازه می داد در آب هایی با عمق نزدیک به 3 متر حرکت کند. جایگاه راننده نیز به قسمت بالاتر منتقل شد تا هنگام حرکت در آب، دید بهتری داشته باشد. بخش اصلی کابین راننده در بدنه بسته شد و اجازه داده شد آب وارد آن شود؛ روشی که مانع ایجاد نیروی شناوری ناخواسته و کاهش چسبندگی خودرو به زمین می شد.
هیپو همچنین به یک واحد برق کمکی، سکوهای کار و صفحه ای تقویت شده در جلو مجهز شد تا بتواند خودروهای دیگر را هل دهد. سیستم انتقال قدرت آن نیز تغییر کرد و چرخ های آلومینیومی تانک اصلی با چرخ های فولادی جایگزین شدند تا در برابر خوردگی ناشی از آب شور مقاومت بیشتری داشته باشند.
بریتانیا چهار دستگاه هیپو خریداری کرد. دو دستگاه برای ناوهای آبی خاکی HMS Albion و HMS Bulwark در نظر گرفته شدند و دو دستگاه دیگر برای آزمایش و آموزش تفنگداران دریایی سلطنتی به کار رفتند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی