پژوهشی جدید نشان می‌دهد گربه‌ها هنگام نیاز به کمک، رفتار خود را تغییر می‌دهند و با میوکردن و نگاه‌کردن به انسان تلاش می‌کنند توجه او را جلب کنند.
تصور کنید گربه‌تان کنار ظرف غذای خالی ایستاده است. ابتدا به ظرف نگاه می‌کند، سپس به شما خیره می‌شود و دوباره نگاهش را به ظرف برمی‌گرداند. در پایان نیز میوی بلندی سر می‌دهد. شاید تصور کنید این رفتار صرفاً نشانه گرسنگی است، اما پژوهشی جدید نشان می‌دهد گربه‌ها ممکن است از چنین رفتاری برای درخواست کمک استفاده کنند.
پژوهشگران دانشگاه سائوپائولو برزیل در آزمایشی تازه رفتار ۳۸ گربه خانگی را بررسی کردند. آن‌ها خوراکی مورد علاقه هر گربه را داخل ظرف پلاستیکی دربسته‌ای قرار دادند تا حیوان بتواند غذا را ببیند و بوی آن را احساس کند، اما به آن دسترسی نداشته باشد.
پژوهشگران رفتار گربه‌ها را در دو وضعیت، یکی در حضور انسانی توجه‌کننده و دیگری در تنهایی، به‌مدت یک دقیقه بررسی کردند. نتایج نشان داد که گربه‌ها در حضور انسان مجموعاً ۸۶ بار میو کردند، درحالی‌که تعداد میوها هنگام تنهایی تنها ۲۰ بار بود. تحلیل آماری نیز نشان داد شانس میوکردن در حضور انسان بیش از ۱۶ برابر افزایش می‌یابد.
گربه‌ها در حضور انسان بیشتر به او خیره می‌شدند و گاهی نگاهشان را میان فرد و خوراکی دور از دسترس جابه‌جا می‌کردند. در مقابل، وقتی تنها بودند، بیشتر بی‌حرکت می‌ماندند و به سمت در نگاه می‌کردند. به باور پژوهشگران، این تفاوت نشان می‌دهد که میوکردن همیشه واکنشی غیرارادی به گرسنگی یا ناکامی نیست و می‌تواند راهی برای جلب کمک انسان باشد.
یافته‌های پژوهش جدید با نتایج مطالعات پیشین همخوانی دارد. در پژوهشی که سال ۲۰۲۱ در مجله Animal Cognition منتشر شد، گربه‌هایی که نمی‌توانستند به خوراکی دسترسی پیدا کنند، بیشتر نگاهشان را میان غذا و مراقب خود جابه‌جا می‌کردند. آن‌ها همچنین به افرادی که توجه بیشتری نشان می‌دادند، زودتر و طولانی‌تر نگاه می‌کردند.
این رفتار که «جابه‌جایی نگاه» نام دارد، در سگ‌ها و نخستی‌سانان نیز دیده می‌شود. برای مثال، کودکی که نمی‌تواند به اسباب‌بازی روی قفسه برسد، ممکن است با اشاره‌کردن و نگاه به والدین درخواست کمک کند. گربه‌ها نیز ظاهراً از نگاهشان برای انتقال پیامی مشابه استفاده می‌کنند.
پژوهشگران احتمال می‌دهند زندگی در کنار انسان‌ها بر تکامل رفتار صوتی گربه‌ها تأثیر گذاشته باشد. مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ نشان داد که میوی گربه‌های خانگی از نظر ویژگی‌های صوتی متنوع‌تر از میوی پنج گونه از خویشاوندان وحشی آن‌ها است.
همچنین پژوهشی در سال ۲۰۰۹ نشان داد که گربه‌ها هنگام درخواست غذا گاهی صدایی زیر و شبیه گریه نوزاد را به خرخر معمول خود اضافه می‌کنند. انسان‌ها این صدا را فوری‌تر از خرخر عادی درک می‌کنند.
با وجود توانایی گربه‌ها در برقراری ارتباط، انسان‌ها همیشه در تشخیص منظور آن‌ها موفق نیستند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۰ با مشارکت ۲۲۵ نفر نشان داد که کمتر از نیمی از شرکت‌کنندگان توانستند موقعیت‌هایی را که گربه‌ها در آن‌ها میو کرده بودند، به‌درستی تشخیص دهند. یکی از دلایل احتمالی این دشواری آن است که میوکردن معنای ثابتی ندارد و مفهوم آن می‌تواند با توجه به موقعیت و ویژگی‌های هر گربه تغییر کند.
در مقابل، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که گربه‌ها می‌توانند نام خود را تشخیص دهند و حتی میان نام گربه‌های آشنا و هویت آن‌ها ارتباط برقرار کنند.
البته یافته‌های پژوهش جدید به این معنا نیست که هر میوی گربه درخواست آگاهانه کمک است. آزمایش‌ها در شرایط مشخص و با محوریت دسترسی به غذا انجام شده‌اند. بااین‌حال، نتایج نشان می‌دهد که گربه‌ها می‌توانند رفتار ارتباطی خود را با توجه به حضور انسان تغییر دهند و از ترکیب صدا و نگاه برای جلب توجه او استفاده کنند.
پژوهش در ژورنال Animal Behaviour منتشر شده است.
منبع: زومیت