در ساحل شمال‌غربی انگلیس، پیروزی یک تیم لیگ دویی مقابل قهرمان لیگ برتر، شهری بندری را وارد شور تازه‌ای کرد.
طرفداری | در شبی بارانی در ساحل شمال‌غربی انگلیس، فلیت‌وود تاونِ لیگ دویی قهرمان لیگ برتر انگلیس را از کاپ اتحادیه کنار زد؛ اتفاقی که به گزارش گاردین فوتبال، فقط یک داستان ساده غول‌کشی نیست و با رشته‌ای از پیوندهای قدیمی و غیرمنتظره میان فلیت‌وود و آرسنال همراه شده است.
آرسنال تا سال ۲۰۰۶ در ورزشگاه مشهور هایبری بازی می‌کرد و زمین فلیت‌وود هم همین نام را دارد؛ نامی که از خیابان هایبری، خیابان کنار ورزشگاه، گرفته شده است. فلیت‌وود همچنین با پیراهن‌های قرمز و آستین‌های سفید بازی می‌کند؛ ترکیبی شبیه لباس کلاسیک آرسنال. هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند دلیل این شباهت چیست.
ری کرتیس، متصدی بار کینگز آرمز در شهر فلیت‌وود، درباره ریشه احتمالی رنگ پیراهن این تیم گفت:
اولین لباس تاریخ فلیت‌وود، لباس خانگی این تیم، را آرسنال به آنها داده بود.
در دهه ۲۰۰۰ هم، کمی بعد از آنکه پاتریک ویرا کاپیتان آرسنال بود، فلیت‌وود ستاره‌ای هم‌نام در ترکیب خود داشت؛ مهاجم برزیلی‌ای به نام ماگنو ویرا.
صبح چهارشنبه در ورزشگاه هایبریِ ۵۳۰۰ نفره، نورافکن‌هایی که فلیت‌وود برای این مسابقه اجاره کرده بود جمع می‌شد. ژوفیا رایت، مدیر بلیت‌فروشی و فروشگاه باشگاه، درباره فضای صبح بعد از بازی گفت:
برگشته‌ایم به واقعیت؛ برگشته‌ایم به اینکه یک تیم لیگ دویی هستیم. این وضعیت عادی ماست.
رایت درباره حال‌وهوای قبل از مسابقه گفت:
کم‌کم خبر می‌رسید چه تیمی آمده، چه کسانی با هواپیما رسیده‌اند، و پچ‌پچ‌ها شروع شد؛ انگار همه می‌گفتند: اوه، تیم نسبتاً قدرتمندی آورده‌اند.
او درباره لحظه پیش افتادن فلیت‌وود توضیح داد:
برای همین همه برنامه‌مان این بود که فقط از این مناسبت لذت ببریم. بعد واضح است که ۱-۰ جلو افتادیم و همه یک‌جورهایی به هم نگاه می‌کردند؛ انگار این قرار نبود اتفاق بیفتد.
رایت درباره دقایق بعد از گل مساوی آرسنال گفت:
زمان می‌گذشت و نتیجه تغییر نمی‌کرد.
بعد از ضربات پنالتی دراماتیکی که باعث حذف قهرمان لیگ برتر و فینالیست لیگ قهرمانان اروپا از رقابت شد، به گفته رایت همه وارد زمین شدند. مقصد بعدی بازیکنان، هواداران و مدیران، بار ورزشگاه بود.
رایت درباره جشن‌های پس از مسابقه گفت:
فقط باورنکردنی بود. دیشب تا حدود ساعت یک‌ونیم اینجا بودیم. عالی بود، فوق‌العاده بود.
کریس نیومنِ ۳۳ ساله که همراه پسرش بازی را از نزدیک دیده بود، چهارشنبه برای خرید دو برنامه یادگاری مسابقه به فروشگاه باشگاه برگشت. او درباره تجربه حضور در ورزشگاه گفت:
جو ورزشگاه دیوانه‌کننده بود. همه‌چیز خیلی سریع اتفاق افتاد. اصلاً انتظارش را نداشتم.
فروشگاه باشگاه در ۳۶ ساعت گذشته فروش پررونقی داشت و شال‌های نصف فلیت‌وود، نصف آرسنال محبوبیت ویژه‌ای پیدا کردند. یکی از خریداران با لهجه لندنی گفت:
من هوادار تاتنهام هستم؛ فوق‌العاده است.
رایت درباره فضای شهر در صبح بعد از مسابقه گفت:
بارها و پاب‌هایی که درگیر مشکلات هستند، دیشب تا خدا می‌داند چه ساعتی باز بودند. فقط امیدواریم این وضعیت در طول فصل ادامه پیدا کند، امیدواریم تماشاگران شروع کنند به بیشتر آمدن و دوباره ثبات به سکوها برگردد.
لقب‌های فلیت‌وود، از ارتش ماهی کاد و ماهیگیرها تا کادها و ترال‌من‌ها، همگی از صنعت ماهیگیری این شهر در لانکاشایر می‌آیند.
شارون بروکس که کنار بندر به ماهی‌فروشی سر زده بود، درباره نتیجه مسابقه گفت:
فکر می‌کردیم بازی ۳، ۴ یا ۵ بر صفر شود، اما آنها خیلی خوب کار کردند که بازی را مساوی کردند و بعد در پنالتی‌ها بردند؛ با پنج پنالتی عالی. برای شهری مثل فلیت‌وود اتفاق خوبی است، آن هم مقابل قهرمان فصل گذشته لیگ برتر؛ غافلگیرتان کردند، نه؟
رایان، پسر ۱۲ ساله شارون بروکس که هوادار آرسنال است، گفت:
با اینکه می‌خواستم آرسنال ببرد، برای آنها خوشحالم.
در کینگز آرمز، همه مشتاقانه منتظر قرعه‌کشی چهارشنبه‌شب بودند؛ قرعه‌کشی‌ای که حریف بعدی فلیت‌وود را مشخص می‌کرد. دونالد مک‌لین که به‌خاطر شیفت کاری در خانه سالمندان بازی را از دست داده بود، درباره واکنشش گفت:
صبح گل‌ها را دیدم و خوشحال شدم، از شادی در پوست خودم نمی‌گنجیدم. تصور کنید فلیت‌وود توپچی‌ها را زمین زده باشد! قبلاً چنین چیزی شنیده نشده بود، پس بله، همه ما از این بابت خوشحالیم. عالی است!
بخشی از خوشحالی هواداران از پیروزی ارتش ماهی کاد به غیرمنتظره بودن آن برمی‌گردد؛ فلیت‌وود در هرم فوتبال انگلیس ۸۴ پله پایین‌تر از آرسنال قرار دارد.
مایکل هوتون که چنین نتیجه‌ای را غیرممکن می‌دانست، گفت:
چون آرسنال نباید شکست می‌خورد، نه؟ نه مقابل فلیت‌وود.
پل دگر آن‌قدر به شانس تیمش بدبین بود که بین دو نیمه ۲۰۰ پوند روی برد آرسنال با ضریب ۱۰ به ۷ شرط بست. او درباره تصمیمش گفت:
یوکرسِ آرسنال ظرف پنج دقیقه از شروع بازی گل زد. فکر کردم خب، شروع شد، پول دارد برمی‌گردد. آدم زندگی می‌کند و یاد می‌گیرد.
هواداران فلیت‌وود امیدوارند این نتیجه شروع چیزی بزرگ‌تر از یک پیروزی برای دوستداران فوتبال باشد. دگر درباره وضعیت شهر گفت:
شهر به این نیاز دارد. همان‌طور که می‌بینید، پر از مغازه‌های خیریه و فروشگاه‌های ویپ است.
گری گیل، اپراتور بازنشسته جرثقیل، درباره اثر این برد گفت:
من هوادار فلیت‌وود هستم و فکر می‌کنم این برای شهر فوق‌العاده است. پول به شهر می‌آورد.
گیل درباره ادامه مسیر فلیت‌وود گفت:
اگر با همان عزم و اراده‌ای که دیشب داشتند بازی کنند، هر تیمی که از این به بعد برای بازی بیاید، خواهد ترسید. معمولاً این‌طور نیست؛ معمولاً فکر می‌کنند برد آسانی در پیش دارند.
جیم باکلی درباره فاصله فلیت‌وود و آرسنال گفت:
جادویی است. ما شهری میکی‌ماوسی با ۲۵ هزار نفر جمعیت هستیم، ایستگاه قطار هم نداریم. یعنی در امارات می‌توانند سه شهر به اندازه این شهر را جا بدهند.
او خیلی هم بیراه نمی‌گفت؛ ورزشگاه آرسنال ظرفیت ۶۰ هزار هوادار را دارد. حاضران در کینگز آرمز می‌گفتند هواداران میهمان آرسنال، با وجود شکست شرم‌آور، روز خوبی را گذراندند.
دگر درباره هواداران آرسنال و قیمت‌های محلی گفت:
اینجا هر پاینت ۲ پوند و ۲۰ پنی است، آن‌طرف‌تر ۲ پوند و ۵۰ پنی. باورشان نمی‌شد و می‌گفتند لعنتی، جایی که ما هستیم ۸ پوند است.
نزدیک بندر و در شارک چیپی، وقت ناهار شلوغ بود. بتانی تیلور که ماهی کاد و چیپس سرو می‌کرد، گفت نزدیک ورزشگاه زندگی می‌کند و از غرش جمعیت و نور منورها می‌توانسته نتیجه نهایی را حدس بزند. او درباره آن لحظه گفت:
خوب بود، عالی بود. انتظارش را نداشتیم.
لوئیزا اسمیت، همکار او، درباره نتیجه گفت:
نتیجه‌ای باورنکردنی است، نه؟
اسمیت درباره احتمال قهرمانی فلیت‌وود در کاپ اتحادیه گفت:
سخت خواهد بود، اما امیدوارم بتوانند. برایشان آرزوی موفقیت داریم.