دینو سانی، هافبک پیشین تیم ملی برزیل و عضو تیم قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸، در ۹۴ سالگی درگذشت. او در فوتبال باشگاهی نیز افتخارات مهمی به دست آورد و با میلان قهرمان ایتالیا و اروپا شد.

قهرمان برزیلی جام جهانی 1958 در 94 سالگی درگذشت.

به گزارش فوتبال 360، دینو سانی، ستاره تیم ملی برزیل در جریان نخستین قهرمانی «سلسائو» در جام جهانی در سال 1958 در 94 سالگی درگذشت.

این هافبک نامدار علاوه بر افتخارات ملی، دوران پرافتخاری را در فوتبال باشگاهی آمریکای جنوبی و اروپا پشت سر گذاشت. او در زمان حضورش در میلان، فاتح اسکودتو شد و لیگ قهرمانان اروپا را بالای سر برد.

سانی به پاس‌های دقیق، ارسال‌های موثر از روی ضربات ایستگاهی و توانایی‌اش در پوشش دفاعی خط میانی شهرت داشت،پ و در مجموع 24 بار پیراهن تیم ملی کشورش را بر تن کرد. حاصل این بازی‌ها 16 پیروزی، 4 تساوی، 4 شکست و به ثمر رساندن 4 گل بود.

سانی در جام جهانی 1958 سوئد و در دوران سرمربیگری ویسنته فئولا، در ترکیب اصلی برزیل قرار گرفت. با این حال، مصدومیت عضلانی باعث شد ادامه رقابت‌ها را از دست بدهد و زیتو جای او را در ترکیب بگیرد.

فدراسیون فوتبال برزیل در پیامی بر بستر صفحه اینستاگرام نوشت: «فدراسیون فوتبال برزیل از درگذشت دینو سانی، عضو تیم قهرمان جام جهانی 1958 متاسف است. دینو سانی میراثی سرشار از افتخار و کارنامه‌ای از دستاوردها بر جای می‌گذارد. فوتبال برزیل همواره آن را به یاد خواهد داشت. با خانواده، دوستان و هواداران او ابراز همبستگی می‌کنیم. قهرمان، آرام بخواب!»

سانی در 23 می 1932 در شهر سائوپائولو و در خانواده‌ای ایتالیایی‌تبار به دنیا آمد. او فوتبال حرفه‌ای را در سال 1950 با باشگاه پالمیراس آغاز کرد و در همان مقطع، قهرمانی رقابت‌های ایالتی سائوپائولو را به دست آورد.

او سپس در سال 1954 به سائوپائولو پیوست. در 324 مسابقه 113 گل به ثمر رساند و قهرمانی ایالتی سال 1957 را تجربه کرد.

سانی پس از یک دوره حضور در بوکا جونیورز بین سال‌های 1960 تا 1961، راهی میلان شد و با این تیم قهرمانی سری آ در فصل 62-1961 و لیگ قهرمانان اروپا در فصل 63-1962 را جشن گرفت.

مرد پرافتخار و «آقای اولین‌ها» در پیراهن برزیل و میلان، در عرصه مربیگری هم درخشید. او پس از هدایت کورینتیانس با اینترناسیونال 3 قهرمانی پیاپی به دست آورد و در سال 1983 برای چهارمین بار با این تیم قهرمانی را به چشم دید.

در ادامه دوران مربیگری، هدایت تیم‌های پالمیراس، فلامنگو، فلومیننزه، کوریتیبا، گویاس و پونته پرتا را بر عهده داشت.

سانی همچنین با پنیارول اروگوئه قهرمان لیگ این کشور شد و تجربه مربیگری در بوکا جونیورز، کوریتیبا، تیم ملی قطر و گرمیو را به دست آورد. در سال 1992 و در حالی که هدایت گرمیو را بر عهده داشت از دنیای مربیگری کنار رفت.