دیکتاتوری در فرانسه؟!
همزمان با اوج‌گیری اعتراضات دانش‌آموزی و معیشتی در فرانسه و برگزاری راهپیمایی های گسترده در شهرهای مهم این کشور به ویژه در پاریس، "سباستین لکورنو"، نخست وزیر فرانسه در نامه‌ای به مدیران چهار اپراتور بزرگ در این کشور از آن ها خواسته تا در صورت لزوم و گسترش اعتراضات و درگیری ها، آماده باشند تا دسترسی شهروندان فرانسوی به شبکه‌های اجتماعی را خیلی زود قطع کنند! جالب اینکه شرکت های مذکور هم تاکید کرده اند که چنین اقدامی با موانع جدی مواجه است و حتی اگر انجام شود، باز هم شهروندان فرانسوی می‌توانند از طریق استفاده از وی پی اِن ها، آن را دور بزنند.
انتشار این خبر، با بازتاب های گسترده رسانه ای و تحلیلی همراه شده است. به عنوان مثال اکنون باید از مقام های ارشد فرانسوی پرسید آیا آنچه نخست وزیر فرانسه درخواست کرده، گردش آزاد اطلاعات را مختل نمی کند؟ مگر مقام های فرانسوی به همراه طیف گسترده ای از دیگر رهبران غربی همواره نگران دسترسی پایدار شهروندان اقصی نقاط جهان به ویژه ایران به اینترنت و شبکه های اجتماعی نبوده‌اند؟ چطور شده که اکنون نخست وزیر فرانسه درخواست می کند شرایط محیا باشد تا دسترسی مردم کشورش در زمانی که دولت و نهادهای امنیتی فرانسه صلاح می دانند، به شبکه های اجتماعی قطع شود؟ در ضمن باید از آن ها پرسید مگر فرانسه مهد آزادی و جمهوری و دموکراسیِ اروپایی نبود؟
این قبیل رویدادها یک پیامد مثبت دارد. مردم در بخش های مختلف جهان، بیش از گذشته ماهیت حقیقی دولتمردان و دموکراسی غربی را می شناسند. افرادی که در قلب دموکراسی ادعایی جهان، به وقتش خوب بلدند دیکتاتوری کنند!