شرکت Sierra Space موفق به دریافت یک مجوز قانونی مهم برای فضاپیمای Dream Chaser شده است؛ دستاوردی که این هواپیمای فضایی را پس از تأخیرهای طولانی، یک گام دیگر به نخستین پرواز مداری خود نزدیک می‌کند. اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) مجوز بازگشت این فضاپیما از مدار زمین و فرود آن در پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا را صادر کرده است.
این مجوز یکی از بخش‌های حیاتی عملیات پروازی Dream Chaser را پوشش می‌دهد. در نخستین مأموریت، این فضاپیما از فلوریدا و با استفاده از موشک Vulcan Centaur متعلق به شرکت United Launch Alliance به فضا پرتاب خواهد شد. سپس با عبور مجدد از جو زمین، روی یک باند فرود متعارف به زمین خواهد نشست.
پایگاه وندنبرگ به محل اصلی فرود فضاپیمای Dream Chaser تبدیل شد
اداره هوانوردی فدرال آمریکا در تاریخ ۹ نوامبر مجوز بهره‌برداری از فضاپیمای Dream Chaser را صادر و Sierra Space روز بعد دریافت این مجوز را تأیید کرد. این مجوز ۵ ساله، امکان انجام حداکثر ۴ عملیات ورود مجدد به جو زمین در سال را فراهم می‌کند؛ مشروط بر اینکه پیکربندی فضاپیما و مشخصات مأموریت بدون تغییر باقی بمانند.
پایگاه وندنبرگ اکنون به‌عنوان محل تعیین‌شده برای فرود این فضاپیما شناخته می‌شود. این تصمیم تغییری نسبت به برنامه‌های اولیه Sierra Space محسوب می‌شود. در جریان بررسی زیست‌محیطی سال ۲۰۲۴، این شرکت باند سابق فرود شاتل فضایی در مرکز فضایی کندی را به‌عنوان محل ترجیحی فرود معرفی کرده بود.
در آن زمان، پایگاه وندنبرگ صرفاً یکی از گزینه‌های پشتیبان محسوب می‌شد. اما مجوز تازه صادرشده، این تأسیسات واقع در کالیفرنیا را به‌عنوان مقصد فرود Dream Chaser مشخص کرده است.
این تصمیم همچنین یک باند فرود تأییدشده برای نخستین پرواز فضاپیما در اختیار Sierra Space قرار می‌دهد. بااین‌حال، مجوز FAA به معنای تعیین تاریخ پرتاب نیست. زمان‌بندی مأموریت همچنان به دردسترس‌بودن موشک Vulcan Centaur بستگی دارد.
فضاپیمای Tenacity قابلیت بازگرداندن محموله از مدار زمین را دارد
نخستین نمونه فضاپیمای Dream Chaser که Tenacity نام دارد، از طراحی بدنه بالابرنده (Lifting Body) و بال‌های تاشو بهره می‌برد. این طراحی به فضاپیما اجازه می‌دهد هنگام پرتاب، درون پوشش محافظ محموله موشک Vulcan قرار بگیرد.
فضاپیما پس از رسیدن به مدار زمین می‌تواند حدود ۵٬۴۸۹ کیلوگرم محموله حمل کند. براساس ارزیابی زیست‌محیطی اداره هوانوردی فدرال آمریکا، ظرفیت بازگرداندن محموله این فضاپیما به زمین نیز به ۱٬۸۵۱ کیلوگرم می‌رسد. این قابلیت یکی از محدودیت‌های مهم فضاپیماهای باری متعارف را برطرف می‌کند.
کپسول‌های فضایی معمولاً با کمک چتر نجات فرود می‌آیند و در بسیاری از موارد، بازیابی آن‌ها از اقیانوس انجام می‌شود. اما Dream Chaser به‌جای این روش، قابلیت فرود روی باند فرودگاه را ارائه می‌دهد.
به ادعای Sierra Space، محموله‌هایی که با این فضاپیما به زمین بازگردانده می‌شوند، در طول مسیر تحت شتابی کمتر از ۱٫۵ برابر شتاب گرانش زمین قرار می‌گیرند. این شرکت همچنین ادعا می‌کند که Dream Chaser می‌تواند از باندهای فرود طراحی‌شده برای هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ استفاده کند.
چنین انعطاف‌پذیری‌ای می‌تواند برای آزمایش‌های علمی و تجهیزات حساسی که پس از فرود به جابه‌جایی و نگهداری دقیق نیاز دارند، مفید باشد.
تغییر برنامه ناسا برای نخستین مأموریت Dream Chaser
هواپیمای فضایی Dream Chaser نخستین بار در سال ۲۰۱۶ وارد برنامه تجاری تأمین مجدد محموله‌های ناسا شد. در آن زمان، Sierra Space قراردادی برای توسعه این فضاپیما با هدف انتقال محموله به ایستگاه فضایی بین‌المللی دریافت کرد.
بااین‌حال، تأخیرهای مکرر در فرایند توسعه و مشکلات سامانه پیشرانش باعث شدند نخستین پرواز این فضاپیما بارها به تعویق بیفتد. در نهایت، ناسا و Sierra Space در سپتامبر ۲۰۲۵ توافق خود را اصلاح کردند. براساس برنامه اصلاح‌شده، الزام اتصال Dream Chaser به ایستگاه فضایی از نخستین مأموریت آزمایشی آن حذف شد.
در عوض، Tenacity یک مأموریت مستقل را در مدار زمین انجام خواهد داد و بدون اتصال به ایستگاه فضایی پرواز خواهد کرد. ناسا همچنان می‌تواند در صورت موفقیت‌آمیزبودن مأموریت آزمایشی، مأموریت‌های تأمین مجدد محموله در آینده را از Sierra Space خریداری کند.
این شرکت همچنین مشتریانی از بخش امنیت ملی و بخش تجاری برای نخستین پرواز فضاپیما جذب کرده است. Sierra Space در ماه سپتامبر تأیید کرد که این مشتریان نیز در کنار محموله‌های ناسا، محموله‌هایی را برای پرتاب فراهم خواهند کرد.
بااین‌حال، این شرکت هنوز هویت مشتریان یا تجهیزات مشخصی را که قرار است به فضا پرتاب شوند، اعلام نکرده است. Sierra Space پیش‌تر اواخر سال ۲۰۲۶ را به‌عنوان زمان احتمالی نخستین مأموریت Dream Chaser هدف‌گذاری کرده بود.
این شرکت اعلام کرده که زمان‌بندی پرتاب به آماده‌بودن موشک Vulcan Centaur بستگی دارد. اکنون با نزدیک‌شدن به پایان سال، بازه زمانی پرتاب همچنان نامشخص است. صدور مجوز FAA یکی دیگر از موانع قانونی پیش روی این پروژه را برطرف کرده است. بااین‌حال، فضاپیمای Tenacity همچنان برای تحقق نخستین مأموریت و بازگشت به زمین با فرود روی باند، به موشک پرتابگر و تکمیل مراحل باقی‌مانده آماده‌سازی مأموریت نیاز دارد.