کرمانشاه - ایرنا - هنوز طنین فریاد «سپاهی‌ام و پرچم ایران کفن من است» در کوه‌های اورامانات می‌پیچد؛ شهیدی که تنها یک سال از زندگی مشترکش می‌گذشت اما تمام تعلقات دنیایی را فدای امنیت کشور کرد تا تشییع باشکوهش صحنه وحدت و دلدادگی مردم جوانرود به آرمان‌های انقلاب شود.
به گزارش ایرنا؛ گفت‌وگو با پدر و مادری که بندبند وجودشان با نام فرزند گره خورده آسان نیست؛ مادری که آهِ سینه‌سوزش کلمات را ناتمام می‌گذارد و پدری که هربار نام «کاوه» را بر زبان می‌آورد، بغض فروخورده‌اش می‌شکند و دقایقی مصاحبه در سکوت و اشک متوقف می‌شود.
این حکایت داغ و افتخار خانواده شهید «کاوه بهروجه» است؛ جوانی برومند از خطه دلاورخیز جوانرود که ردای شهادت را با افتخار بر تن کرد.
پاسدار شهید «کاوه بهروجه» از غیورمردان تیپ تکاور انصارالرسول (ص) نیروی زمینی سپاه پاسداران، روز جمعه ۱۵ آذر ۱۴۰۴ در حین انجام مأموریت خطیر پاسداری از مرزهای امنیت در پادگان شهید همت شهرستان روانسر، هدف توطئه عوامل استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی قرار گرفت و به فیض عظمای شهادت نائل آمد.
شهرستان اهل سنت‌نشین جوانرود نیز با بیش از ۷۵ هزار نفر جمعیت در ۸۶ کیلومتری شمال غرب کرمانشاه واقع شده است.
اورامانات به منطقه‌ای در شمال غربی استان کرمانشاه شامل شهرستان‌های پاوه، جوانرود، روانسر و ثلاث باباجانی اطلاق می شود که حدود ۳۰۰ هزار نفر جمعیت دارد و عمدتا از پیروان اهل سنت هستند.
فرزندی بی‌نظیر و انسانی تمام‌عیار
پدر این شهید بزرگوار در گفت و گو با ایرنا؛ در حالی که قطرات اشک بر گونه‌هایش جاری است و بارها مصاحبه به دلیل سوز اندوهش قطع می‌شود، با صدایی لرزان از سجایای اخلاقی فرزندش می‌گوید: «کاوه فرزندی بی‌نظیر، مؤمن و انسانی تمام‌عیار بود؛ از آن بندگانی که شک ندارم خداوند از او راضی است و من نیز با تمام وجودم از او راضی‌ام. هر چه از ادب، متانت و پاکی او بگویم کم گفته‌ام. هیچ‌گاه صدایش را در برابر ما بلند نکرد و دل در گرو خدمت به مردم و کشور داشت. داغ او کمرم را شکست.
«علی بهروجه» می‌گوید اگر می خواهید بدانید کاوه کی بود؟ باید بروید از همرزمان، همکاران، دوستان، همسایگان بپرسید واقعا نظیر و مانند نداشت.
وی گفت: کاوه تنها یک سال از زندگی مشترک ساده و بی‌آلایش با همسرش خانم «شیلان مهروی» می‌گذشت، به گواه همرزمان و اطرافیان، از اخلاق حسنه و صبوری مثال‌زدنی برخوردار بود و هیچ‌گاه از سختی‌ها و ناملایمات برآشفته نمی‌شد.
خاک وطن سرمه چشم من است
پدر این شهید در ادامه با ارائه کلیپی پایبندی او را به آرمان‌های انقلاب، وطن به عنوان دیار دلاوران، ایثار، وحدت و ایستادگی بر پیوند ناگسستنی مردم کُرد مسلمان با ولایت و پرچم سرخ امام حسین (ع) نشان می‌دهد.
شهید بهروجه در بخشی از این کلیپ ماندگار خود بیان می‌کند: «ما مردم کُرد مسلمان با تأسی از مقام معظم رهبری، دل به پرچم سرخ امام حسین (ع) بسته‌ایم و در مقابل دشمنان و متجاوزان می‌ایستیم و تا خون در رگ داریم، نمی‌گذاریم حتی یک وجب از خاک میهن اسلامی به دست دشمن بیفتد».
شهید کاوه بهروجه همچنین با صدای رسا می‌گوید: «سپاهی‌ام، بر تن من پرچم ایران، کفنِ من است؛ خاک وطن سرمه چشم من است.»
شهید والامقام کاوه بهروجه در کنار برادر خود، محمد بهروجه، همواره در مسیر اعتلای نام ایران اسلامی گام برمی‌داشت و سرانجام خون پاکش در دفاع از این آب و خاک در پادگان شهید همت روانسر بر زمین ریخت و به یاران شهیدش پیوست.
کرمانشاه ۹۸۰۰ شهید تقدیم دفاع از میهن کرده است
کرمانشاه در طول هشت سال دفاع مقدس بیش از ۳۰ هزار ایثارگر تقدیم میهن کرد؛ از جمله ۹ هزار و ۸۰۰ شهید، ۱۹ هزار جانباز و یک هزار و ۷۵۰ آزاده.
زنان این دیار نیز دوشادوش مردان ایستادند؛ با یک هزار و ۱۳ شهیده و یک هزار و ۵۵۰ بانوی جانباز، کرمانشاه رتبه نخست زنان جانباز و دومین استان کشور از نظر شمار زنان شهیده را به خود اختصاص داده است. آنان نه تنها در میدان جنگ، بلکه در پشت جبهه‌ها، در پشتیبانی، امداد، تدارکات و مدیریت خانواده‌ها، ستون استوار مقاومت بودند.
۵۸ یادمان شهدای گمنام در استان کرمانشاه وجود دارد.
مردم کرمانشاه ۲۱ شهید مدافع حرم، در جنگ تحمیلی دوم ۶۶ شهید و در جنگ تحمیلی سوم نیز ۱۴۶شهید تقدیم دفاع از میهن کرده است.
براساس آمار رسمی از مجموع شهدای استان کرمانشاه ۲۸ شهید در غربت به شهادت رسیده‌اند.