جیمی کرگر معتقد است انتقاد لیساندرو مارتینز از جیسون ویلکاکس، به‌جای روشن کردن مشکلات منچستریونایتد، توجه را از عملکرد بازیکنان منحرف کرده است. او می‌گوید پیامد این ماجرا فشار بیشتری بر مایکل کریک وارد می‌کند.
طرفداری | انتقاد لیساندرو مارتینز از جیسون ویلکاکس پس از شکست منچستریونایتد مقابل اتلتیکو مادرید در لیگ قهرمانان، بحثی تازه درباره مسئولیت مدیران و بازیکنان این باشگاه به راه انداخته است. جیمی کرگر در یادداشتی انتقادی، صلاحیت مارتینز برای پیش‌قدم شدن در این بحث را زیر سؤال می‌برد و معتقد است حاشیه حاصل از اظهارات او، کار مایکل کریک را دشوارتر کرده است.
واکنش‌ها به صحبت‌های مارتینز یکسان نبود: گروهی از صراحت بازیکن آرژانتینی استقبال کردند و گروهی دیگر آن را تلاشی احتمالی برای منحرف کردن توجه از افت عملکرد بازیکنی دانستند که در آخرین سال قراردادش قرار دارد. مارتینز پس از آن عذرخواهی کرد؛ به نوشته کرگر، این عذرخواهی برای آن بود که بتواند آخر هفته بازی کند. از نگاه نویسنده، مقصر دانستن مدیر فوتبال در روزهای عملکرد ضعیف تیم ممکن است برای یک بازیکن محبوبیت بیاورد، اما مشکلات داخل باشگاه را حل نمی‌کند.
جیمی کرگر در یادداشت خود برای تلگراف فوتبال می‌نویسد جایگاه یک بازیکن باتجربه به سن یا سابقه حضورش وابسته نیست، بلکه باید با عملکردش به دست آمده باشد. او مارتینز را چهره‌ای قانع‌کننده برای نمایندگی رختکن در انتقاد از ویلکاکس نمی‌داند. به باور کرگر، کارنامه مدافع آرژانتینی و نتایج تیم سبب می‌شود حتی انگیزه پشت این اعتراض نیز محل پرسش باشد.
کارنامه مارتینز و اختلاف بر سر ارزیابی فصل گذشته
از زمان پیوستن مارتینز به یونایتد در سال ۲۰۲۲، این تیم به‌ترتیب در رتبه‌های سوم، هشتم، پانزدهم و سوم قرار گرفته است. او به‌دلیل مصدومیت، ۷۷ بازی از ۱۵۸ مسابقه لیگ برتر در این دوره را از دست داده و هنوز در هیچ فصل لیگ بیش از ۲۷ بازی انجام نداده است. این تنها دومین فصل حضور او در لیگ قهرمانان با یونایتد است؛ تیم در حضور قبلی او در مرحله گروهی حذف شد. کرگر با تکیه بر همین آمار می‌گوید پیشنهاد قرارداد جدید به مارتینز در شرایط فعلی، کوتاهی ویلکاکس در انجام وظیفه‌اش خواهد بود.
یونایتد در ۹ بازی مورد اشاره کرگر، ۲ برد و ۴ شکست داشته و زودهنگام از جام اتحادیه کنار رفته است. او عملکرد تیم را، به‌جز نیمه دوم بازی برابر ایپسویچ تاون در ۳۰ اوت، بسیار ضعیف توصیف می‌کند و معتقد است مارتینز با بازیکنی که به آرژانتین برای رسیدن به فینال جام جهانی کمک کرد فاصله دارد. در چنین شرایطی، کرگر با ارزیابی مارتینز از فصل گذشته نیز مخالفت می‌کند.
مارتینز درباره فصل گذشته و انتظارش از مدیران گفت:
فصل گذشته فوق‌العاده‌ای داشتیم و حالا از مدیران انتظار بیشتری داریم.
کرگر این توصیف را گمراه‌کننده می‌داند و به اخراج یک مربی، شکست برابر گریمزبی در جام اتحادیه و حذف زودهنگام از جام حذفی اشاره می‌کند. از نظر او، رتبه بالای یونایتد در لیگ برتر تا حدی حاصل عملکرد ضعیف لیورپول و چلسی و بهره بردن یونایتد از نداشتن بازی اروپایی پس از سال بسیار بد ۲۰۲۵ بود. او تصورِ ورود این تیم به فصل جدید به‌عنوان سومین تیم برتر انگلیس یا مدعی نزدیک به قهرمانی با چند خرید دیگر را غیرواقع‌بینانه می‌خواند.
خرج‌های سنگین؛ پاسخ کرگر به انتقاد از ویلکاکس
کرگر می‌پذیرد که هواداران حق دارند سر جیم رتکلیف و اینئوس را بابت وضع یونایتد مسئول بدانند و به اعتقاد او، مدیران بیش از آنکه قربانی مشکلات باشند، در ایجادشان سهم داشته‌اند. بااین‌حال، او می‌پرسد اگر اینئوس پس از پانزدهم شدن تیم در سال ۲۰۲۵ بیانیه‌ای با این مضمون منتشر می‌کرد، بازیکنان چه واکنشی نشان می‌دادند و آیا مدیران بابت صراحتشان تحسین می‌شدند:
ما از بازیکنان ملی‌پوش گران‌قیمت و پردرآمدمان انتظار بیشتری داریم.
از نگاه کرگر، تناقض انتقاد مارتینز از کمبود هزینه در آخرین پنجره نقل‌وانتقالات این است که برخی از بدترین تصمیم‌های فوتبالی اینئوس، حمایت بیش از حد از مربیان ناموفق و خریدهای اشتباه بوده‌اند؛ از جمله پرداخت رقم‌ها و قراردادهای بسیار سنگین برای بازیکنانی که عملکرد مطلوبی نداشته‌اند. مارتینز در ژوئیه ۲۰۲۲ به یونایتد پیوست؛ در دوره چهار‌ساله مورد اشاره، باشگاه اندکی کمتر از یک میلیارد پوند خرج کرده و با خالص هزینه‌کرد ۷۶۹٫۵ میلیون پوندی، بالاترین رقم لیگ برتر را داشته است.
کرگر معتقد است بازده نداشتن این سرمایه‌گذاری عظیم به باشگاه آسیب زده است. به نوشته او، یونایتد تا همین اواخر بالاترین هزینه دستمزد لیگ برتر را نیز داشت و حفظ چنین وضعی به صعود منظم به لیگ قهرمانان نیاز داشت. با از دست رفتن درآمد حاصل از حضور در این رقابت‌ها، حتی گستردگی فعالیت تجاری باشگاه هم نمی‌توانست منابع مالی گذشته را حفظ کند. به همین دلیل، تابستان گذشته نخستین باری بود که محدودیت هزینه‌ها به‌شکلی محسوس بر بودجه مربی اثر گذاشت.
با وجود این محدودیت، یونایتد تحت کنترل اینئوس در پنجره تابستان ۲۰۲۵ پس از آرسنال و لیورپول، سومین تیم پرخرج بود. پس از رتبه پانزدهم، بنیامین ششکو، ماتئوس کونیا و برایان امبومو به خط حمله اضافه شدند و سنه لامنس نیز برای تقویت دروازه آمد. اکنون ویلکاکس بابت نگرفتن یک مهاجم مرکزی دیگر و جانشین برای دفاع چپ هدف انتقاد است؛ کمبودهایی که کرگر در مقایسه با مشکلات اساسی‌تر تیم، فرعی می‌داند.
او یادآوری می‌کند که مارکوس رشفورد و امبومو می‌توانند در نقش مهاجم شماره ۹ بازی کنند و لوک شاو و پاتریک دورگو نیز گزینه‌های دفاع چپ‌اند. این وضعیت از نظر کرگر ایدئال نیست، اما او به منچسترسیتی اشاره می‌کند که از ماتئوس نونزِ هافبک یا عبدالقادر خوسانوفِ مدافع میانی در دفاع راست استفاده می‌کند و آنتوان سمنیو را به‌عنوان گزینه جایگزین ارلینگ هالند دارد. به باور او، نسبت دادن به‌هم‌خوردن فصل یونایتد به کمبود بازیکن جانشین، با توجه به مخارج سال‌های گذشته باشگاه پذیرفتنی نیست.
کرگر می‌گوید هزینه‌های اخیر یونایتد در قیاس با گذشته محدودتر شده و تلاش برای تقویت خط میانی هنوز نتیجه نداده است. او کارلوس بالبا و آندری سانتوس را جوان می‌داند، اما معتقد است یوری تیلمانس در مرحله‌ای از دوران بازی‌اش قرار دارد که باید اوج خود را پشت سر گذاشته و در حال ترک یونایتد باشد، نه پیوستن به آن. در عین حال، از دید او این بحث‌ها مسائل آشکارتری را که مارتینز نادیده گرفته، به حاشیه می‌برد.
فشاری که به کریک منتقل شد
کرگر معتقد است کریک، با وجود آرام کردن اوضاع در دوران مربیگری موقت، هنوز شایستگی خود را برای یکی از بزرگ‌ترین سمت‌های فوتبال ثابت نکرده است. به نظر او، فشار هم‌زمان لیگ برتر و لیگ قهرمانان برای مربی جوان و کم‌تجربه دشوارتر است و در کنار آن، گروهی از بازیکنان یونایتد نیز به‌اندازه کافی نمی‌دوند. او می‌گوید اگر تعهد بازیکنان در بازی آخر هفته مقابل لیدز مانند دیدارهای برابر فولام و تاتنهام و آغاز بازی اتلتیکو زیر سؤال برود، حمایت از اظهارات مارتینز دشوارتر خواهد شد؛ بازیکنان در آن مقاطع از نظر جسمی و ذهنی آماده به نظر نمی‌رسیدند.
کرگر سپس به انتقادهای خودش از نحوه اداره لیورپول توسط تام هیکس و جورج جیلت جونیور بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ می‌پردازد. او می‌گوید در زندگی‌نامه‌اش از «جنگ داخلی» میان رافا بنیتس، مربی قهرمان لیگ قهرمانان، و مدیران باشگاه نوشته بود؛ دوره‌ای که لیورپول با بدهی سنگین و تهدیدی جدی برای آینده‌اش روبه‌رو بود. به روایت او، وعده «شروع ساخت ورزشگاه جدید ظرف ۶۰ روز» نیز عملی نشد. کرگر می‌گوید به‌عنوان بازیکنی بومی و نایب‌کاپیتان لیورپول، سکوت درباره آن شرایط کوتاهی بود.
از نظر کرگر، اظهارات او در سال ۲۰۰۸ را نمی‌توان با انتقاد از یک مدیر به‌دلیل نخریدن چند بازیکن برابر دانست؛ او می‌گوید اگر مارتینز درباره بهره‌برداری خانواده گلیزر از یونایتد برای سود خودشان صحبت می‌کرد، حمایتش را به دست می‌آورد. اما پیامد بحث کنونی، به باور او، این است که پیش از وقفه بعدی بازی‌های ملی، کریک بیش از مالکان باشگاه زیر فشار قرار گرفته است. کرگر یادآوری می‌کند ماه گذشته جلوگیری از بازگشت حاشیه‌ها به اولدترافورد را یکی از هدف‌های اصلی کریک دانسته بود؛ حالا با نتایج تیم و اظهارات مارتینز، احساس می‌کند او روی لبه تیغ راه می‌رود.