نخستین عمل پیوند نخاع روی انسان در جریان جراحی در روسیه انجام شده، اما شواهد علمی پشتیبان این روش همچنان ناکافی به نظر می‌رسند. ویروس‌شناس، یوناس سالک، گفته بود که امید در رؤیاها، تخیل و شجاعت کسانی نهفته است که جرئت می‌کنند رؤیاهای خود را به واقعیت تبدیل کنند. سالک واقعاً خطر کرد؛ او هنگام
نخستین عمل پیوند نخاع روی انسان در جریان جراحی در روسیه انجام شده، اما شواهد علمی پشتیبان این روش همچنان ناکافی به نظر می‌رسند.
ویروس‌شناس، یوناس سالک، گفته بود که امید در رؤیاها، تخیل و شجاعت کسانی نهفته است که جرئت می‌کنند رؤیاهای خود را به واقعیت تبدیل کنند.
سالک واقعاً خطر کرد؛ او هنگام آزمایش واکسن فلج اطفال، خطر فلج‌شدن خودش، همسرش و فرزندانش را پذیرفت. خوشبختانه این تلاش نتیجه داد و هیچ‌یک از اعضای خانواده‌اش دچار عوارض نشدند. دستاورد او را از عوامل نجات جان میلیون‌ها نفر می‌دانند.
پیشرفت پزشکی بدون پذیرش خطر امکان‌پذیر نیست و همیشه فردی وجود دارد که نخستین دریافت‌کننده یک درمان تازه باشد. بااین‌حال، میان خطرهای ضروری پزشکی و خطرهای غیرقابل‌توجیه تفاوت زیادی وجود دارد.
سالک پیش از آنکه اعضای خانواده‌اش را در معرض آزمایش قرار دهد، واکسن را روی سلول‌ها، میمون‌ها و کودکانی آزمایش کرد که پیش‌تر به فلج اطفال مبتلا شده بودند. روش او با استانداردهای امروزی فاصله زیادی داشت، اما برای کاهش احتمال بروز مشکلات، اقدامات متعددی انجام داد.
در مقابل، شواهد علمی برای توجیه عملی که همین ماه در روسیه انجام شد، بسیار محدودتر است. اطلاعات منتشرشده درباره این جراحی اندک هستند، اما ظاهراً پزشکان بخشی از نخاع فردی را که دچار آسیب کامل نخاعی بود، خارج کردند و قطعه‌ای جایگزین را از اهداکننده به محل موردنظر پیوند زدند. این عمل نخستین نمونه در جهان به شمار می‌رود، اما شواهد کافی برای اثبات موفقیت آن یا مناسب‌بودن زمان انجام چنین اقدامی وجود ندارد.
تاریخ پزشکی نشان می‌دهد که اقدام پیش از فراهم‌شدن شواهد علمی کافی می‌تواند پیامدهای فاجعه‌باری به دنبال داشته باشد. نمونه آن، نخستین پیوندهای نای مصنوعی بود که در آن‌ها لوله‌های پلاستیکی جایگزین نای شدند. جراح انجام‌دهنده این عمل اعتراف کرد که به دلیل کمبود وقت، این روش را روی حیوانات بزرگ آزمایش نکرده بودند. پس از آن، عوارض جدی و مرگ‌ومیر گزارش شد.
در روش‌های پزشکی جدید، استاندارد طلایی انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده است؛ مطالعاتی که هزینه زیادی دارند و به زمان قابل‌توجهی نیازمندند، اما تنها مسیر موجود نیستند. در شرایطی که بیمار به‌شدت بدحال است، پروتکل‌های استفاده دلسوزانه امکان دسترسی به درمان‌های آزمایشی را پیش از تکمیل آزمایش‌ها فراهم می‌کنند. برای نمونه، پیوند کلیه خوک به انسان در حال حاضر از این طریق مورد آزمایش قرار دارد.
احتمالاً رؤیای پیوند نخاع روزی به واقعیت تبدیل خواهد شد، اما تحقق آن به فراهم‌شدن پایه‌های علمی مستحکم نیاز دارد. شجاعت، رؤیاپردازی و تخیل ارزشمند هستند، اما در جراحی‌های آزمایشی، شواهد علمی اهمیت بیشتری دارند.