۳۰ بازیکن در فهرست نامزدهای توپ طلای مردان در سال ۲۰۲۶ حضور دارند، اما کدام‌یک واقعاً شانس کسب این جایزه را دارند؟
چه کسی برنده توپ طلای مردان در سال ۲۰۲۶ خواهد شد؟ خوشبختانه برای فهمیدن پاسخ این سؤال، دیگر لازم نیست مدت زیادی منتظر بمانیم.
مراسم اهدای توپ طلا روز دوشنبه برگزار خواهد شد و در آن، یک بازیکن براساس عملکردش در فاصله ۳ اوت ۲۰۲۵ تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶ (۱۲ مرداد ۱۴۰۴ تا ۲۸ تیر ۱۴۰۵)، عنوان بهترین بازیکن جهان را به دست خواهد آورد.
فهرست نامزدهای جایزه مردان شامل ۳۰ بازیکن است که سه نفر از آن‌ها سابقه کسب توپ طلا را دارند: عثمان دمبله (۲۰۲۵)، رودری (۲۰۲۴) و لیونل مسی (۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳).
بااین‌حال، شانس برخی از این بازیکنان برای کسب جایزه امسال بسیار بیشتر از دیگران است. در آستانه مراسم روز دوشنبه، به نظر می‌رسد چهار بازیکن مدعیان اصلی کسب توپ طلا هستند. در ادامه، شانس هر یک از آن‌ها را بررسی می‌کنیم.
هری کین؛ بایرن مونیخ و انگلیس
با توجه به اینکه وینیسیوس جونیور پیش از مراسم توپ طلای ۲۰۲۴ مدعی اصلی کسب جایزه محسوب می‌شد، اما درنهایت رقابت را به رودری واگذار کرد، شاید پیش‌بینی‌ها چندان قابل‌اتکا نباشند. بااین‌حال، هری کین در آستانه مراسم روز دوشنبه، بیشترین شانس را برای کسب توپ طلای امسال دارد.
این موضوع حتی ممکن است برای بسیاری غافلگیرکننده باشد؛ نه به این دلیل که کسی در توانایی‌های فوق‌العاده کین تردید دارد، بلکه به این خاطر که پیروزی او می‌تواند یک روند نسبتاً تثبیت‌شده را تغییر دهد.
از ابتدای دهه ۱۹۹۰ تاکنون، در سال‌هایی که جام جهانی برگزار شده، تنها دو بار بازیکنی موفق به کسب توپ طلا شده که نه قهرمان لیگ قهرمانان اروپا یا جام باشگاه‌های اروپا بوده و نه جام جهانی را فتح کرده است: هریستو استویچکوف در سال ۱۹۹۴ و لیونل مسی در سال ۲۰۱۰.
طبیعتاً کین در صورت کسب توپ طلای امسال، سومین بازیکنی خواهد بود که به چنین موفقیتی دست پیدا می‌کند.
البته این بدان معنا نیست که او در لیگ قهرمانان اروپا یا جام جهانی عملکرد ضعیفی داشته است.
بایرن مونیخ با حضور کین به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسید و او همچنین به‌عنوان کاپیتان، تیم ملی انگلیس را تا جمع چهار تیم برتر جام جهانی ۲۰۲۶ هدایت کرد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، کین در هر دو مسیر نقش بسیار مهمی داشت.
او در لیگ قهرمانان اروپا ۱۴ گل برای بایرن مونیخ به ثمر رساند و تنها کیلیان امباپه با ۱۵ گل عملکرد بهتری داشت. کین همچنین در جام جهانی شش گل زد و فقط چهار بازیکن موفق شدند تعداد گل‌های بیشتری نسبت به او به ثمر برسانند.
۱۴ گل کین در لیگ قهرمانان اروپا بخشی از یک فصل باشگاهی فوق‌العاده بود. او به بایرن مونیخ کمک کرد با اختلاف ۱۶ امتیاز قهرمان بوندس‌لیگا شود و جام حذفی آلمان (DFB-Pokal) را نیز فتح کند.
کین در مجموع ۵۱ مسابقه در تمامی رقابت‌ها، ۶۱ گل به ثمر رساند؛ یعنی ۱۹ گل بیشتر از هر بازیکن دیگری که در پنج لیگ معتبر اروپایی حضور داشت.
درواقع، در تاریخ پنج لیگ معتبر اروپا، تنها یک بازیکن توانسته در یک فصل باشگاهی بیشتر از کین گل بزند: لیونل مسی که در فصل ۲۰۱۱/۱۲ موفق به ثبت ۷۳ گل شد.
از مجموع ۶۱ گل کین، ۳۶ گل در بوندس‌لیگا به ثمر رسید و باعث شد او برای دومین بار کفش طلای اروپا را کسب کند. تنها لیونل مسی با شش عنوان و کریستیانو رونالدو با چهار عنوان، بیشتر از کین موفق به دریافت این جایزه شده‌اند.
اگر کین روز دوشنبه برنده توپ طلا شود، این موفقیت را در شرایطی به دست خواهد آورد که بازیکن یک باشگاه لیگ برتری نیست. بااین‌حال، چنین دستاوردی برای فوتبال انگلیس اهمیت تاریخی خواهد داشت.
از سال ۲۰۰۱ که مایکل اوون توپ طلا را کسب کرد، هیچ بازیکن انگلیسی دیگری موفق به دریافت این جایزه نشده است. پیش از اوون نیز تنها دو بازیکن انگلیسی توپ طلا را به دست آورده بودند: کوین کیگان در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ و بابی چارلتون در سال ۱۹۶۶.
می‌توان گفت تصمیم کین برای ترک تاتنهام و به‌ویژه انتخاب بایرن مونیخ، از نظر کسب جام‌های قهرمانی مدت‌هاست که درستی خود را ثابت کرده است. کسب توپ طلا می‌تواند بزرگ‌ترین افتخار فردی دوران حرفه‌ای او باشد؛ افتخاری که احتمالاً اگر در تاتنهام باقی می‌ماند، هرگز به دست نمی‌آورد.
لامین یامال؛ بارسلونا و اسپانیا
آیا لامین یامال جدی‌ترین رقیب هری کین برای کسب توپ طلا خواهد بود؟ ظاهراً همین‌طور است. به‌هرحال، او قهرمان جام جهانی شده و همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، در سال‌های برگزاری جام جهانی، معتبرترین جایزه فردی فوتبال معمولاً به یکی از بازیکنان تیم قهرمان تعلق می‌گیرد.
همچنین نباید فراموش کرد که یامال فصل ۲۰۲۵/۲۶ بسیار خوبی را در سطح باشگاهی با بارسلونا پشت سر گذاشت. بااین‌حال، او نیز مانند کین موفق به قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا نشد.
برای برخی از رأی‌دهندگان، صرف حضور یامال در ترکیب تیم ملی اسپانیای قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند دلیل کافی برای اختصاص امتیاز به او باشد.
اما گروه دیگری احتمالاً این سؤال را مطرح خواهند کرد که سهم یامال در قهرمانی اسپانیا واقعاً تا چه اندازه تعیین‌کننده بوده است؟
طبیعتاً پاسخ قطعی به این سؤال بسیار دشوار است. یک بازیکن هجومی ممکن است گل‌ها یا پاس گل‌های زیادی ثبت نکرده باشد، اما همچنان نقش مهمی در شکل‌گیری بسیاری از گل‌های تیمش ایفا کرده باشد.
بااین‌حال، بیشتر افراد معمولاً براساس آمارهای اصلی قضاوت می‌کنند.
از این منظر، عملکرد هجومی یامال در جام جهانی چندان چشمگیر نبود. او در هشت مسابقه تنها روی یک گل تأثیر مستقیم داشت و گل نخست اسپانیا را در پیروزی ۴ بر صفر مقابل عربستان سعودی در دومین مسابقه مرحله گروهی به ثمر رساند.
اما عملکرد او در سطح باشگاهی داستان کاملاً متفاوتی داشت.
یامال با وجود اینکه تازه در ماه ژوئیه ۱۹ ساله شد، در فصل باشگاهی ۲۰۲۵/۲۶ یکی از برجسته‌ترین بازیکنان هجومی فوتبال اروپا بود. او در فصل گذشته در تمامی رقابت‌ها روی ۴۱ گل بارسلونا تأثیر مستقیم داشت؛ آماری شامل ۲۴ گل و ۱۷ پاس گل که برای بازیکنی ۱۸ ساله واقعاً حیرت‌انگیز است.
حتی لیونل مسی نیز تا فصل ۲۰۰۸/۰۹، زمانی که ۲۱ سال داشت، نتوانسته بود برای نخستین بار از این آمار عبور کند.
همچنین مجموع ۴۱ گل و پاس گل یامال ۱۹ مورد بیشتر از هر بازیکن زیر ۲۰ سال دیگری بود که در فصل ۲۰۲۵/۲۶ برای یکی از باشگاه‌های پنج لیگ معتبر اروپایی بازی می‌کرد. یان دیومانده با ۲۲ گل و پاس گل، نزدیک‌ترین بازیکن به او در این رده سنی بود.
به همین ترتیب، هیچ بازیکنی در لالیگا در تمامی رقابت‌ها بیشتر از یامال پاس گل نداد (۱۷ پاس گل) یا موقعیت گلزنی ایجاد نکرد (۱۱۸ موقعیت). او همچنین با ایجاد ۱۰۷ موقعیت گلزنی در جریان بازی، در میان تمامی بازیکنان پنج لیگ معتبر اروپا در صدر قرار گرفت.
شاید در جام جهانی شاهد نمایش تمام توانایی‌های فردی یامال نبودیم، اما نباید نقش او در موفقیت تیم ملی اسپانیا را صرفاً به این دلیل که دائماً گل نمی‌زد یا پاس گل نمی‌داد، نادیده گرفت. او عضوی از یک تیم موفق بود و درعین‌حال، لحظات درخشان تقریباً بی‌شماری را نیز برای بارسلونا رقم زد.
شاید یامال امسال توپ طلا را نبرد، اما به نظر می‌رسد دیر یا زود این جایزه را به دست خواهد آورد.
کیلیان امباپه؛ رئال مادرید و فرانسه
در مقطعی از جام جهانی تابستان امسال، به نظر می‌رسید عملکرد تیم ملی فرانسه می‌تواند کیلیان امباپه را به انتخابی بدیهی برای کسب توپ طلا تبدیل کند.
فرانسوی‌ها در مقاطعی از مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ نمایشی خیره‌کننده داشتند. خط حمله پرستاره آن‌ها توجه تماشاگران بی‌طرف را به خود جلب کرد و نیروی محرکه تیم در مسیر پیشروی در مسابقات بود. امباپه نیز بدون تردید نقش مهمی در این موفقیت‌ها ایفا کرد و اگر فرانسه تا پایان مسیر پیش می‌رفت و قهرمان می‌شد، تقریباً به‌طور قطع گزینه اصلی کسب معتبرترین جایزه فردی فوتبال جهان بود.
اما فوتبال هجومی و پرسرعت خروس‌ها در نیمه‌نهایی نتوانست در برابر فشار خفه‌کننده و تلاش بی‌وقفه اسپانیا مقاومت کند. فرانسه سپس در مسابقه رده‌بندی نیز با نتیجه ۶ بر ۴ مقابل انگلیس شکست خورد.
البته این ناکامی به‌دلیل کم‌کاری امباپه نبود. او با ۱۰ گل، دو گل بیشتر از هر بازیکن دیگری در این رقابت‌ها به ثمر رساند و به نخستین بازیکن تاریخ تبدیل شد که بیش از یک بار کفش طلای جام جهانی را کسب می‌کند.
امباپه همچنین تعداد گل‌های خود در مجموع مسابقات جام جهانی را به ۲۲ رساند و به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی تبدیل شد.
او هنگام برگزاری دوره بعدی جام جهانی در سال ۲۰۳۰ نیز تنها ۳۱ سال خواهد داشت؛ بنابراین هنوز فرصت دارد رکورد خود را به میزان قابل‌توجهی بهبود ببخشد.
البته امباپه در فصل باشگاهی ۲۰۲۵/۲۶ نیز، دست‌کم از نظر عملکرد فردی، یک فصل پربار دیگر را با رئال مادرید پشت سر گذاشت. او با ۲۵ گل، بهترین گلزن لالیگا شد و با ۱۵ گل نیز عنوان آقای گلی لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. در مجموع، ستاره فرانسوی در ۴۴ مسابقه برای کهکشانی‌ها در تمامی رقابت‌ها ۴۲ گل به ثمر رساند.
در میان بازیکنان پنج لیگ معتبر اروپایی که فصل گذشته دست‌کم ۱,۵۰۰ دقیقه در تمامی رقابت‌ها بازی کردند، تنها هری کین با میانگین ۰.۹۸ گل غیرپنالتی در هر ۹۰ دقیقه، آماری بهتر از امباپه با میانگین ۰.۷۵ گل داشت. بااین‌حال، از نظر گل مورد انتظار بدون احتساب پنالتی (xG) در هر ۹۰ دقیقه، امباپه با میانگین ۰.۶۸ بالاتر از کین با میانگین ۰.۶۳ قرار گرفت.
او تهدیدی بسیار جدی برای مدافعان حریف بود و در استفاده از فرصت‌های گلزنی نیز عملکردی بی‌رحمانه و دقیق داشت.
بااین‌حال، رئال مادرید از نظر تیمی فصل موفقی را پشت سر نگذاشت. دوران کوتاه و ناموفق ژابی آلونسو خیلی زود به پایان رسید و آلوارو آربلوا نیز نتوانست تیم را به افتخار مهمی فراتر از قهرمانی سوپرجام اسپانیا برساند.
احتمالاً همین مسئله بر شانس امباپه برای کسب توپ طلا تأثیر منفی گذاشته است.
اگر امباپه فرانسه را به قهرمانی جام جهانی می‌رساند، احتمالاً همین موفقیت برای جبران ناکامی‌های تیمی در سطح باشگاهی کافی بود، اما فرانسوی‌ها درنهایت از رسیدن به این هدف بازماندند. بنابراین شاید امباپه مجبور باشد یک سال دیگر برای رسیدن نوبتش به کسب توپ طلا صبر کند.
لیونل مسی؛ اینتر میامی و آرژانتین
آیا لیونل مسی می‌تواند با کسب نهمین توپ طلای خود، رکورد بیشترین قهرمانی در این جایزه را باز هم بهبود ببخشد؟ چنین اتفاقی کاملاً دور از ذهن نیست.
بااین‌حال، اگر او این بار برنده شود، بدون تردید عوامل احساسی نقش قابل‌توجهی در این انتخاب خواهند داشت.
مسی پس از کمک به آرژانتین برای رسیدن به دومین فینال متوالی جام جهانی، امسال به دوران حضور خود در فوتبال ملی پایان داد.
دستاوردهای او با پیراهن آلبی‌سلسته سهم بسیار مهمی در تقویت جایگاهش به‌عنوان بهترین بازیکن تاریخ فوتبال داشته‌اند. بنابراین تصمیم او برای خداحافظی از تیم ملی، حتی با وجود اینکه ۳۹ ساله شده بود، اتفاقی بسیار مهم برای دنیای فوتبال محسوب می‌شد.
مسی در جام جهانی ۲۰۲۶ نشان داد که همچنان یکی از بهترین بازیکنان فوتبال جهان است.
البته هم‌تیمی‌هایش نیز کمک زیادی به او کردند و برای جبران مشارکت محدودش در بازی بدون توپ، دوندگی و تلاش بیشتری انجام دادند. بااین‌حال، لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، راهی پیدا کرد تا این شیوه بازی به نتیجه برسد.
این رویکرد بار دیگر تا آستانه موفقیتی بزرگ پیش رفت؛ درست مانند اتفاقی که در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر رخ داده بود.
مسی در آخرین حضور خود در جام جهانی، مهره اصلی و تعیین‌کننده آرژانتین بود. او هشت گل به ثمر رساند؛ رقمی که بیش از دو برابر تعداد گل‌های هر یک از هم‌تیمی‌هایش بود. مسی همچنین چهار پاس گل در این مسابقات ثبت کرد.
تنها امباپه با تأثیر مستقیم روی ۱۴ گل، آماری بهتر از مسی در این زمینه داشت.
مسی همچنین با ایجاد ۲۵ موقعیت گلزنی، بالاتر از تمامی بازیکنان دیگر قرار گرفت و مسابقات را با بیشترین میزان پاس گل مورد انتظار (xA)، یعنی ۴.۱۵، به پایان رساند.
لیونل مسی نیز مانند امباپه، اگر موفق به قهرمانی در جام جهانی شده بود، احتمالاً مدعی بلامنازع کسب توپ طلا محسوب می‌شد. بااین‌حال، آرژانتین در آخرین قدم ناکام ماند و در فینال با گل تعیین‌کننده فران تورس در وقت‌های اضافه، با نتیجه یک بر صفر شکست خورد.
همچنین باید اشاره کرد که مسی در بازه زمانی مورد بررسی برای توپ طلا، در سطح باشگاهی نیز عملکرد بسیار پرباری داشت. او تنها در ۳۰ مسابقه لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکا (MLS) برای اینتر میامی، روی ۵۲ گل تأثیر مستقیم گذاشت؛ آماری که واقعاً باورنکردنی است.
مسی با ۲۹ گل و ۲۳ پاس گل، در هر دو بخش گلزنی و پاس گل در صدر جدول بازیکنان MLS قرار گرفت. علاوه‌براین، او در همین بازه زمانی با ایجاد ۹۷ موقعیت گلزنی، بیشترین تعداد موقعیت را در MLS خلق کرد. مسی همچنین با ۷۸ موقعیت گلزنی در جریان بازی، در این شاخص نیز بالاتر از تمام بازیکنان دیگر قرار گرفت.
بااین‌حال، چندان بی‌انصافی نیست اگر بگوییم MLS احتمالاً در رأی‌گیری توپ طلا وزن و اهمیت زیادی ندارد؛ زیرا در غیر این صورت، باید حضور بازیکنان این لیگ در میان نامزدهای توپ طلا اتفاق رایج‌تری می‌بود.
نامزدی مسی برای توپ طلای امسال تا حد زیادی مدیون عملکرد او در جام جهانی است، اما آرژانتین نتوانست مسیر خود را با قهرمانی به پایان برساند. عملکرد درخشان و اعتبار بالای مسی بدون تردید آرای زیادی را برای او به همراه خواهد داشت، اما آیا این آرا برای شکست دادن هری کین، لامین یامال و کیلیان امباپه در رقابت توپ طلا کافی خواهند بود؟
چنین اتفاقی بعید به نظر می‌رسد.