حوزه / حجت‌الاسلام محمدی، با تأکید بر نقش ایمان حقیقی در سعادت انسان، گفت: ایمان به خداوند زمانی می‌تواند زمینه‌ساز رستگاری انسان در دنیا و آخرت باشد که در قلب و جان او ریشه بدواند و آثار آن در رفتار، گفتار و اعمالش نمایان شود.
حجت الاسلام محمدی امام جمعه نهاوند در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در همدان، با تأکید بر نقش ایمان در سعادت انسان، اظهار داشت: سعادت و خوشبختی بشر، هم در زندگی دنیوی و هم در عالم برزخ، قبر، محشر و قیامت، در گرو ایمان واقعی به خداوند متعال است.
وی افزود: با توجه به آیات متعدد قرآن کریم و روایات پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع)، ایمان به خدا از مهم‌ترین عوامل نجات انسان از شقاوت و بدبختی‌های پس از مرگ به شمار می‌رود.
امام جمعه نهاوند خاطرنشان کرد: ایمانی که مایه نجات انسان می‌شود، صرفاً در حد بیان زبانی و ادعای اعتقاد نیست، بلکه باید در دل و جان انسان ریشه بدواند و آثار و نتایج آن در رفتار، گفتار و اعمال فرد نمایان شود. انسان مؤمن کسی است که حقیقت ایمان را در وجود خود پذیرفته و باورهای دینی در زندگی او تأثیرگذار باشد.
وی با اشاره به آیه ۱۴ سوره مبارکه حجرات، «قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ»، بیان کرد: در این آیه، خداوند به پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید به اعراب بگو که شما اسلام آورده‌اید، اما هنوز ایمان در دل‌هایتان وارد نشده است. این آیه نشان می‌دهد که میان اظهار اسلام و دستیابی به ایمان حقیقی تفاوت وجود دارد.
حجت الاسلام محمدی خاطرنشان کرد: ایمان واقعی زمانی شکل می‌گیرد که انسان در قلب خود به خداوند و حقایق دینی باور داشته باشد و به آثار و پیامدهای این اعتقاد یقین پیدا کند. چنین ایمانی تنها یک ادعای زبانی نیست، بلکه با آگاهی، باور قلبی و التزام عملی همراه است و مسیر زندگی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
وی با اشاره به دیدگاه امام خمینی(ره) درباره ایمان و مراتب آن تصریح کرد: امام راحل(ره) بر اهمیت رسیدن ایمان به مرتبه یقین تأکید داشتند؛ به این معنا که انسان باید به حضور و نظارت دائمی خداوند بر اعمال خود باور داشته باشد و بداند هیچ‌یک از رفتارها، گفتارها و کردارهای او از علم الهی پنهان نمی‌ماند.
امام جمعه نهاوند اظهار کرد: انسان مؤمن باید یقین داشته باشد که حساب‌وکتاب الهی دقیق است و تمام حرکات و سکنات او ثبت و ضبط می‌شود و در روز قیامت مورد رسیدگی قرار می‌گیرد، بنابراین توجه به این حقیقت، انسان را به مراقبت از اعمال خود، پرهیز از گناه و حرکت در مسیر بندگی و مسئولیت‌پذیری سوق می‌دهد.
وی بیان کرد: ایمان باید از مرحله شناخت و اظهار زبانی فراتر رود و به اعماق قلب و جان انسان برسد؛ ایمانی همراه با اطمینان قلبی، خضوع درونی و التزام عملی که در رفتار روزمره انسان جلوه‌گر شود. چنین ایمانی می‌تواند زمینه‌ساز سعادت در دنیا و رستگاری در آخرت باشد.