آلفارومئو امروزه بیشتر با سدان‌ها و شاسی‌بلندهای خوش‌طراحی خود شناخته می‌شود، اما تاریخ این برند بسیار فراتر از خودروهای چهاردر و کراس‌اوورهاست. برای علاقه‌مندان آگاهی که تاریخچه این خودروساز ایتالیایی را دنبال می‌کنند، یکی از برجسته‌ترین فصل‌های آن به ابرخودرویی واقعی و بدون سازش اختصاص دارد؛ خودرویی که آلفارومئو زمانی ساخت که هنوز می‌خواست توانایی‌های
آلفارومئو امروزه بیشتر با سدان‌ها و شاسی‌بلندهای خوش‌طراحی خود شناخته می‌شود، اما تاریخ این برند بسیار فراتر از خودروهای چهاردر و کراس‌اوورهاست.
برای علاقه‌مندان آگاهی که تاریخچه این خودروساز ایتالیایی را دنبال می‌کنند، یکی از برجسته‌ترین فصل‌های آن به ابرخودرویی واقعی و بدون سازش اختصاص دارد؛ خودرویی که آلفارومئو زمانی ساخت که هنوز می‌خواست توانایی‌های خود را در عرصه جهانی به اثبات برساند.
پیش از آنکه فشارهای بازار در اوایل دهه ۲۰۱۰ آلفارومئو را به سمت تولید خودروهای کاربردی‌تر سوق دهد، این برند ایتالیایی ابرخودرویی تمام‌عیار و متفاوت با محصولات امروزی خود تولید کرد. این پرچم‌دار به پیشرانه V8 توسعه‌یافته با همکاری فراری در مارانلو و مازراتی مجهز شده بود. آلفارومئو 8C همچنان مانند یک شاهکار طراحی به نظر می‌رسد و یکی از ابرخودروهای کمتر شناخته‌شده و کم‌توجه‌دیده‌شده دوران خود به شمار می‌رود.
آلفارومئو 8C؛ بزرگ‌ترین ابرخودروی این برند ایتالیایی
مشخصات فنی آلفارومئو 8C شامل موتور V8 با حجم ۴.۷ لیتر، جعبه‌دنده دستی خودکار شش‌سرعته، قدرت ۴۴۴ اسب بخار، گشتاور ۳۵۴ پوندفوت معادل حدود ۴۸۰ نیوتن‌متر، حداکثر سرعت ۲۹۱ کیلومتر بر ساعت و سامانه انتقال نیرو به چرخ‌های عقب می‌شود. مجموع تولید این خودرو نیز به هزار دستگاه محدود بود.
آلفارومئو 8C نخستین بار در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان یک خودروی مفهومی در معرض دید عموم قرار گرفت و خیلی زود توجه بسیاری را به خود جلب کرد. طراحی چشم‌نواز آن یادآور محصولات آلفارومئو در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی بود. این خودرو در ابتدا صرفاً پروژه‌ای برای نمایش ایده‌های طراحی به شمار می‌رفت، اما چند سال بعد آلفارومئو از تصمیم خود برای تولید انبوه محدود آن خبر داد. نسخه نهایی تفاوت بسیار اندکی با نمونه مفهومی داشت؛ اتفاقی که در صنعت خودرو کمتر رخ می‌دهد.
در مجموع تنها هزار دستگاه آلفارومئو 8C ساخته شد که ۵۰۰ دستگاه از نوع کوپه و ۵۰۰ دستگاه دیگر از نسخه روباز اسپایدر بودند. تیراژ محدود این خودرو باعث شده هر دو نسخه از پورشه ۹۱۸ اسپایدر کمیاب‌تر باشند.
تمام نسخه‌های 8C از پیشرانه V8 با حجم ۴.۷ لیتر استفاده می‌کردند؛ موتوری که از نظر ظاهری و عملکردی هماهنگی کاملی با شخصیت خودرو داشت. این پیشرانه علاوه بر جلوه چشمگیر در محفظه موتور، صدای جذاب و کلاسیک یک موتور هشت‌سیلندر را نیز تولید می‌کرد. آلفارومئو 8C با تکیه بر همین موتور، تنها در ۴.۲ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید و حداکثر سرعت آن به ۲۹۱ کیلومتر بر ساعت می‌رسید. این ارقام برای رقابت با تقریباً تمام ابرخودروهای هم‌دوره کافی بودند، درحالی‌که طراحی آن از بسیاری از رقبا نمایشی‌تر و چشمگیرتر به نظر می‌رسید.
آلفارومئو 8C بی‌نقص نبود
با وجود طراحی خیره‌کننده و صدای جذاب موتور V8، آلفارومئو 8C خودرویی بی‌نقص محسوب نمی‌شد. برخی منتقدان معتقد بودند این مدل در بخش‌هایی نتوانسته انتظارات را به‌طور کامل برآورده کند. هندلینگ آن چندان تحسین‌برانگیز نبود و مشکلات مربوط به قابلیت اطمینان نیز به شهرتش آسیب زدند؛ موضوعی که با توجه به سابقه تاریخی این برند چندان دور از انتظار نبود.
بااین‌حال، این ضعف‌ها احتمالاً برای خریداران هدف 8C اهمیت چندانی نداشتند. ظاهر فوق‌العاده جذاب خودرو به‌تنهایی می‌توانست دلیل کافی برای خرید آن باشد. افزون بر این، افرادی که از چنین خودرویی به‌ندرت استفاده می‌کنند، احتمالاً کمتر با محدودیت‌های هندلینگ و مشکلات احتمالی قابلیت اطمینان روبه‌رو خواهند شد.
قلب فراری در سینه آلفارومئو 8C
در قلب آلفارومئو 8C، پیشرانه ویژه F136 V8 قرار داشت؛ موتوری که حاصل همکاری فراری و مازراتی بود و تولید آن از سال ۲۰۰۱ آغاز شد. این پیشرانه بیش از دو دهه در محصولات مختلف به کار رفت و در طول عمر خود تغییرات و پیشرفت‌های قابل‌توجهی را تجربه کرد؛ دستاوردی چشمگیر برای یک موتور تولیدی.
نسخه اولیه F136 حجمی برابر با ۴.۲ لیتر داشت و ۳۸۵ اسب بخار قدرت و ۳۳۳ پوندفوت، معادل حدود ۴۵۲ نیوتن‌متر، گشتاور تولید می‌کرد. این نسخه در مازراتی کوپه و اسپایدر اوایل دهه ۲۰۰۰ و همچنین نسل میانی دهه ۲۰۰۰ مازراتی کواتروپورته به کار رفت.
با معرفی آلفارومئو 8C، حجم موتور به ۴.۷ لیتر افزایش یافت و توان خروجی آن به ۴۴۴ اسب بخار و گشتاورش به ۳۵۴ پوندفوت، معادل حدود ۴۸۰ نیوتن‌متر، رسید. روند افزایش قدرت این خانواده پیشرانه در همین نقطه متوقف نشد. فراری ۴۵۸ اسپشیاله و نسخه روباز اسپشیاله A قدرتمندترین خودروهای مجهز به این موتور بودند که از آن ۵۹۷ اسب بخار قدرت و ۳۹۸ پوندفوت، معادل حدود ۵۴۰ نیوتن‌متر، گشتاور استخراج کردند.
استفاده از این موتور در یک خودروی مسابقه‌ای تک‌نفره
پیشرانه V8 فراری تنها به خودروهای جاده‌ای محدود نماند و در مسابقات اتومبیل‌رانی نیز مورد استفاده قرار گرفت. این موتور عمدتاً نیروی موردنیاز خودروهای مسابقه‌ای جی‌تی فراری را تأمین می‌کرد، اما در نمونه‌ای قابل‌توجه به یک خودروی مسابقه‌ای تک‌نفره نیز راه یافت.
این خودرو لولا A1GP نام داشت که برای رقابت‌های کوتاه‌مدت سری A1GP ساخته شد و بعدها در رده‌های پایین‌تر مسابقات باس جی‌پی نیز به میدان رفت. شرکت لولا با افتخار این خودرو را محصولی مجهز به پیشرانه فراری معرفی می‌کرد؛ ادعایی که با توجه به سابقه درخشان این موتور، به‌خوبی قابل‌درک بود.
چه شرکتی هنوز از موتور F136 استفاده می‌کند؟
فراری پس از پایان تولید ۴۵۸ در سال ۲۰۱۵، استفاده از پیشرانه F136 را در خودروهای جاده‌ای خود متوقف کرد. مازراتی به استفاده از این موتور ادامه داد و سرانجام با پایان تولید گرن‌توریزمو و گرن‌کابریو در سال ۲۰۱۹، دوران حضور آن در محصولات این شرکت نیز به پایان رسید.
در حال حاضر، شرکت بلژیکی ژیله که سازنده‌ای کمتر شناخته‌شده در صنعت خودروهای اسپرت به شمار می‌رود، تنها شرکتی است که همچنان این پیشرانه را زنده نگه داشته. نسخه ۴.۲ لیتری موتور F۱۳۶ از سال ۲۰۰۹ به‌عنوان پیشرانه اصلی ژیله ورتیگو ۵ اسپیریت، گران‌ترین محصول این شرکت، انتخاب شد و همچنان در این خودرو مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ژیله ورتیگو ۵ اسپیریت همچنین به‌عنوان پلتفرم پایه برای ساخت خودروی مفهومی مازراتی موسترو اثر زاگاتو مورد استفاده قرار گرفت؛ خودرویی خاص با بدنه‌ای سفارشی و طراحی چشمگیر که بر پایه ساختار این مدل شکل گرفت.
آلفارومئو 8C چه اشتراکاتی با مازراتی‌های محبوب دارد؟
آلفارومئو 8C تنها با خودروهای فراری دوران خود اشتراکات فنی نداشت، بلکه بخش قابل‌توجهی از ساختار و تجهیزات آن با چند مدل محبوب مازراتی، یعنی گرن‌توریزمو، گرن‌کابریو و کواتروپورته، مشترک بود.
واضح‌ترین وجه اشتراک این خودروها پیشرانه V8 جذاب آن‌ها بود، اما شباهت‌ها به موتور محدود نمی‌شد. پلتفرم آلفارومئو 8C نیز ارتباط نزدیکی با مازراتی گرن‌توریزمو داشت و جعبه‌دنده دستی خودکار و سامانه انتقال نیرو به چرخ‌های عقب از دیگر اجزای مشترک آن‌ها به شمار می‌رفتند.
شاید استفاده گسترده از قطعات فنی مازراتی در یک آلفارومئو در نگاه نخست راهکاری برای کاهش هزینه‌های توسعه به نظر برسد، اما انتخاب چنین رویکردی منطقی بود. مازراتی گرن‌توریزمو از نظر بسیاری از علاقه‌مندان یکی از بهترین خودروهای تاریخ این برند محسوب می‌شود؛ بنابراین، بهره‌گیری از فناوری‌ها و ساختار فنی یک خودروی اسپرت موفق و امتحان‌پس‌داده تصمیمی قابل‌دفاع بود.
خودروهای خاصی که بر پایه آلفارومئو 8C ساخته شدند
شاید تصور کنید آلفارومئو 8C استاندارد به‌اندازه کافی خاص و منحصربه‌فرد بود، اما برخی طراحان و سازندگان معتقد بودند ظرفیت‌های این پلتفرم فراتر از نسخه اصلی است. به همین دلیل، چند خودروی ویژه و سفارشی بر پایه آن شکل گرفتند که از میان آن‌ها می‌توان به آلفارومئو پندیون، آلفارومئو BAT 11 و آلفارومئو دیسکو ولانته ساخته‌شده توسط تورینگ اشاره کرد.
مدل BAT 11 چهارمین عضو خانواده خودروهای مفهومی BAT بود؛ مجموعه‌ای که به طراحی‌های خارق‌العاده و باله‌های بسیار متمایز شهرت داشت. در مقابل، پندیون با ظاهری آینده‌نگرانه و عناصر طراحی جسورانه معرفی شد. درهای این خودرو از سمت عقب لولا داشتند و هنگام بازشدن، حالتی تقریباً وارونه نسبت به درهای قیچی‌شکل معمول ایجاد می‌کردند.
در میان این خودروهای ویژه، آلفارومئو دیسکو ولانته ساخته‌شده توسط تورینگ بیش از بقیه شناخته شده است. این خودرو ادامه‌دهنده مسیر طراحی دیسکو ولانته اصلی در دهه ۱۹۵۰ بود؛ مدلی که با همکاری آلفارومئو و شرکت بدنه‌سازی کاروزریا تورینگ شکل گرفت. تورینگ در طراحی نسخه مدرن نیز نقش داشت.
برخلاف BAT 11 و پندیون، دیسکو ولانته به مرحله تولید محدود رسید. تنها هفت دستگاه از این خودرو ساخته شد و با توجه به کمیابی و جایگاه کلکسیونی آن، ارزش نمونه‌های موجود احتمالاً امروز به چند میلیون دلار می‌رسد.
قیمت آلفارومئو 8C در بازار امروز چقدر است؟
پس از آشنایی با ویژگی‌ها و تاریخچه آلفارومئو 8C، احتمالاً قیمت این ابرخودرو در بازار فعلی نیز توجه شما را جلب می‌کند. با توجه به تولید محدود و تعلق آن به اواخر دهه ۲۰۰۰، خرید این مدل ارزان نخواهد بود. ارزش خودروها با توجه به شرایط بازار تغییر می‌کند، اما نسخه‌های کوپه و اسپایدر همواره با قیمت‌هایی در محدوده چندصد هزار دلار معامله شده‌اند. نمونه‌های سالم و خوش‌سابقه بسته به وضعیت نگهداری و پیشینه مالکیت، معمولاً قیمتی در حدود ۲۸۰ تا ۳۰۰ هزار دلار یا حتی بیشتر دارند.
در هر صورت، چنین مبلغی قابل‌توجه به شمار می‌رود و خرید این خودرو بیشتر مناسب علاقه‌مندان جدی آلفارومئو خواهد بود؛ به‌ویژه اگر محدودیت‌های فنی آن را نیز در نظر بگیریم. بااین‌حال، آلفارومئو 8C همچنان بزرگ‌ترین ابرخودروی ساخته‌شده توسط این برند محسوب می‌شود و حتی می‌توان آن را در میان برترین خودروهای تاریخ آلفارومئو قرار داد.
برای افرادی که بودجه کافی برای خرید یک خودروی کلکسیونی با ظرفیت تبدیل‌شدن به کلاسیکی ارزشمند در آینده دارند و به خودروهای اسپرت ایتالیایی علاقه‌مند هستند، مالکیت آلفارومئو 8C می‌تواند انتخابی متفاوت باشد که آن‌ها را از سایر علاقه‌مندان خودرو متمایز می‌کند.