نایب‌رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری از رسیدن میانگین معوقات پرستاران کشور به حدود شش ماه خبر داد و گفت در برخی دانشگاه‌های علوم‌پزشکی، مطالبات این گروه تا ۱۰ یا ۱۱ ماه پرداخت نشده است.

یوسف رحیمی، نایب‌رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری،با اشاره به آخرین وضعیت پرداخت مطالبات پرستاران اظهار کرد: میانگین معوقات پرستاری در ابتدای فعالیت دولت چهاردهم حدود ۱۲ تا ۱۴ ماه بود که با اقدامات انجام‌شده به حدود چهار ماه کاهش پیدا کرد. در برخی دانشگاه‌های علوم‌پزشکی نیز که پیش‌تر تا ۱۸ ماه مطالبات پرداخت‌نشده داشتند، بخشی از بدهی‌ها تسویه شد، اما این روند در ادامه متوقف نشد و میزان معوقات بار دیگر افزایش یافت.

به گفته او، میانگین کشوری مطالبات پرداخت‌نشده پرستاران اکنون حدود شش ماه است و در صورت نبود اقدام مؤثر، احتمال بازگشت به شرایط گذشته وجود دارد. رحیمی افزود وزارت بهداشت در هفته‌های اخیر منابعی در اختیار دانشگاه‌های علوم‌پزشکی قرار داده تا علاوه بر پرداخت‌های انجام‌شده از محل منابع داخلی، مبالغ بیشتری به پرستاران پرداخت شود. این اقدام می‌تواند حدود یک ماه از فاصله پرداخت مطالبات را جبران کند، اما همچنان بخش قابل توجهی از معوقات باقی مانده است.

او با اشاره به تفاوت وضعیت دانشگاه‌های علوم‌پزشکی کشور گفت برخی مراکز، عمدتاً در تهران، مطالبات پرستاران را با فاصله حدود دو ماه پرداخت می‌کنند؛ در حالی که میزان معوقات در تعدادی از دانشگاه‌ها به ۱۰ تا ۱۱ ماه می‌رسد.

رحیمی همچنین تأخیر بیمه‌ها در پرداخت مطالبات دانشگاه‌ها را یکی از عوامل تداوم این مشکل دانست و گفت تا جایی که اطلاع دارد، سازمان تأمین اجتماعی در سال جاری پرداختی نداشته و بیمه سلامت نیز حدود ۴۰ درصد مطالبات دانشگاه‌ها را تسویه کرده است. او تأکید کرد تا زمانی که منابع لازم برای پرداخت تعهدات بیمه‌ای تأمین نشود، نمی‌توان انتظار داشت مشکلات مالی دانشگاه‌ها و مطالبات پرستاران به شکل مطلوب برطرف شود.

نایب‌رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری با اشاره به امکان پیگیری خسارت ناشی از تأخیر در پرداخت‌ها اظهار کرد وزارت بهداشت نیز می‌تواند موضوع دریافت خسارت دیرکرد از بیمه‌ها را دنبال کند. به گفته او، تأخیر طولانی‌مدت در پرداخت مطالبات، به‌ویژه در شرایط تورمی، موجب کاهش ارزش واقعی مبالغی می‌شود که کارکنان باید دریافت کنند.

رحیمی افزایش هزینه‌های جاری بیمارستان‌ها را از دیگر چالش‌های نظام سلامت عنوان کرد و توضیح داد منابع و تعرفه‌های فعلی پاسخگوی هزینه‌های مراکز درمانی نیست. او برای نمونه به هزینه حدود دو میلیون تومانی هر شب اقامت در یک تخت بستری عادی در بیمارستان‌های درجه یک اشاره کرد و گفت تهیه لباس بیمار حدود ۵۰۰ هزار تومان و هر وعده غذای او دست‌کم همین میزان هزینه دارد. هزینه‌های دیگری مانند مواد شوینده، برق، روشنایی، گرمایش و سرمایش نیز بر مخارج بیمارستان‌ها افزوده می‌شود.

او با تأکید بر ضرورت بازنگری تعرفه‌های پرستاری در نیمه دوم سال گفت برای جبران عقب‌ماندگی‌ها باید مبالغ این تعرفه‌ها دوباره بررسی شود و در تصمیم‌گیری‌ها، هزینه‌های هتلینگ بیمارستان‌ها نیز مورد توجه قرار گیرد.

رحیمی درباره شرایط معیشتی پرستاران نیز اظهار کرد بسیاری از آنان با وجود نارضایتی از وضعیت شغلی، شرایط کشور را درک می‌کنند و تلاش دارند مطالبات خود را بدون ایجاد مشکل مطرح کنند. با این حال، فشارهای اقتصادی باعث شده برخی پرستاران برای تأمین هزینه‌های زندگی، در کنار فعالیت در بیمارستان به مشاغل دیگری نیز روی بیاورند.

وی در پایان با تأکید بر لزوم توجه جدی‌تر سیاستگذاران به نیروی انسانی حوزه سلامت گفت مشکل فقط تأخیر در پرداخت مطالبات نیست، بلکه کاهش ارزش پول در فاصله زمانی پرداخت نیز باید در نظر گرفته شود. به گفته او، حمایت واقعی از پرستاران مستلزم بازنگری تعرفه‌ها متناسب با شرایط اقتصادی روز و پرهیز از برگزاری جلسات متعدد و بی‌نتیجه است؛ موضوعات کارشناسی باید در زمان مشخص بررسی و به تصمیم عملی منجر شوند.