یک رسانه غربی گزارش داد که بسته شدن تنگه هرمز، شرکت انرژی قطر را وادار کرده که برای تأمین نیازهای مشتریانش با یک شرکت انرژی آمریکایی برای خرید گاز طبیعی مایع وارد مذاکره شود.

به گزارش خبرآنلاین به نقل از خبرگزاری رویترز، سه منبع آگاه بدون ذکر نام در این باره اعلام کردند شرکت «قطر انرژی» با «وودساید انرژی» درباره خرید سالانه حداکثر سه میلیون تن گاز طبیعی مایع از پروژه در حال ساخت این شرکت در لوئیزیانا آمریکا مذاکره می‌کند.

به روایت ایرنا، یکی از این منابع گفت در صورت دستیابی به توافق نهایی، قطر انرژی ممکن است در چارچوب قراردادی بلندمدت، به مدت ۱۵ تا ۲۰ سال گاز طبیعی مایع را از تأسیسات صادراتی این پروژه خریداری کند؛ تأسیساتی که ظرفیت آن سالانه ۱۶.۵ میلیون تن برآورد شده است.

شرکت وودساید انرژی امروز اعلام کرد درباره گمانه‌زنی‌های بازار اظهارنظر نمی‌کند. قطر انرژی نیز تاکنون به درخواست رویترز برای اظهارنظر پاسخ نداده است.

قطر انرژی برای تأمین نیاز برخی مشتریان خود، گاز طبیعی مایع را از بازار نقدی و از صادرکنندگان آمریکایی خریداری می‌کند.

این اقدام به دنبال ادامه بسته ماندن تنگه هرمز در جریان تجاوز آمریکا و اسرائیل علیه ایران در سال جاری صورت گرفته است؛ تحولاتی که براساس گزارش رویترز به‌شدت از حجم تردد کشتی‌ها کاسته است.

قطر انرژی همچنین مالک ۷۰ درصد سهام پروژه گاز طبیعی مایع گلدن پس در لوئیزیاناست که در دست توسعه قرار دارد و ظرفیت صادراتی آن پس از تکمیل به سالانه ۱۸ میلیون تن خواهد رسید.

در همین حال، شرکت «چنیر انرژی» آمریکا روز پنجشنبه اعلام کرد به توافقی بلندمدت برای تأمین سالانه حدود چهار میلیون تن گاز طبیعی مایع برای قطر انرژی دست یافته است.

بر اساس این توافق، سالانه دو میلیون تن از تأسیسات سابین پس در لوئیزیانا و دو میلیون تن دیگر از پایانه کورپوس کریستی در تگزاس تأمین خواهد شد.

رویترز همچنین روز پنجشنبه گزارش داد که مذاکرات قطر انرژی با شرکت ونتیج گلوبال درباره توافقی بلندمدت برای خرید سالانه دست‌کم سه میلیون تن گاز طبیعی مایع به مراحل پیشرفته رسیده است.

ونتیج گلوبال و پروژه گاز طبیعی مایع لوئیزیانا متعلق به وودساید، از جمله تأمین‌کنندگان آمریکایی هستند که ظرفیت تولید قرارداد نشده (توانایی اضافه تولید) دارند.

به گفته دو منبع آگاه، پروژه گاز طبیعی مایع لوئیزیانا برای فرایند مایع‌سازی، مبلغی بیش از ۲.۵۰ دلار به ازای هر یک میلیون واحد حرارتی مطالبه می‌کند که رقمی بالاتر از میانگین قیمت‌ها در بازار آمریکاست.

در مقابل، این پروژه، انعطاف‌پذیری بیشتری در قراردادها ارائه می‌دهد و قراردادهای کوتاه‌مدت‌تر را با قیمت‌های بالاتر در اختیار خریداران قرار می‌دهد.