مازندران - ایرنا - صدای ضرب مرشد در فضای زورخانه پیچیده بود و پهلوانان، ورزشکاران و خیران در گودی گرد هم آمده بودند که این بار میدان رقابت و نمایش قدرت نبود، اینجا همه پای کار آمدند تا آیین گلریزان آزادی زندانیان جرایم غیرعمد در چالوس، جلوه‌ای از پیوند جوانمردی، نیکوکاری و مسئولیت اجتماعی باشد.

گروه جامعه ایرنا- ضرب مرشد که در فضای زورخانه طنین‌انداز شد، حال‌وهوای مراسم را رنگ و بویی متفاوت بخشید. صدای صلوات و ذکر پهلوانی با نوای ضرب درهم آمیخته شد و مردانی که با لباس‌های مخصوص ورزش باستانی در گود ایستاده بودند، این بار نه برای نمایش قدرت بازوان، بلکه برای گشودن گره‌ای از زندگی انسان‌هایی گرد هم آمده بودند که روزگار، آنان را به دلیل بدهی و مشکلات مالی پشت میله‌های زندان نشانده است.

در دومین روز از بیستمین تور رسانه‌ای مرکز رسانه قوه قضاییه در استان مازندران، زورخانه شهدای گمنام چالوس میزبان آیین گلریزان آزادی زندانیان جرایم غیرعمد شد؛ مراسمی که در آن رسم دیرینه پهلوانی با یکی از انسانی‌ترین جلوه‌های نیکوکاری، یعنی کمک به آزادی زندانیان نیازمند، پیوند خورد.

در این مراسم عباس پوریانی رئیس کل دادگستری مازندران، اویس ریاحی دادستان عمومی و انقلاب چالوس، حسن رنگرز، جمعی از مسئولان قضایی و اجرایی استان و شهرستان، ورزشکاران، پهلوانان و مردم نیکوکار حضور داشتند تا سهمی در بازگرداندن تعدادی از زندانیان جرایم غیرعمد به کانون خانواده‌هایشان داشته باشند.

اینجا گود زورخانه، معنایی فراتر از یک فضای ورزشی داشت؛ گودی که در فرهنگ پهلوانی، فروتنی و دستگیری از دیگران بر قدرت جسمانی مقدم است. پهلوانی تنها به داشتن بازوان نیرومند نیست، بلکه آنجا معنا پیدا می‌کند که انسانی بتواند باری از دوش انسانی دیگر بردارد و شادی را به خانه‌ای بازگرداند که مدت‌هاست جای یکی از اعضای آن خالی مانده است.

ضرب مرشد برای آزادی/پهلوانان چالوس به میدان گلریزان آمدند

پهلوانی به رسم دستگیری از نیازمندان
در میان برنامه‌های این مراسم، حضور اویس ریاحی دادستان عمومی و انقلاب چالوس، با لباس مخصوص ورزش باستانی در گود زورخانه نیز جلوه‌ای متفاوت به آیین گلریزان بخشید.

او با ورود به گود، در کنار ورزشکاران و پهلوانان ایستاد تا مشارکت در این حرکت خیرخواهانه را نه صرفاً در جایگاه یک مسئول قضایی، بلکه در قامت همراهی با مردم و نیکوکاران به نمایش بگذارد.

این حرکت نمادی از همراهی مسئولان با سنتی دیرینه بود؛ سنتی که در آن گود زورخانه همواره جایگاه جوانمردی، فتوت و حمایت از ضعیفان بوده است. در چنین فضایی، کمک به آزادی زندانیان جرایم غیرعمد، ادامه همان مرامی است که پهلوانی را با مسئولیت‌پذیری در برابر جامعه معنا می‌کند.

امیر دماوندی مدیر نمایندگی ستاد مردمی رسیدگی به امور دیه و کمک به زندانیان نیازمند مازندران، در این مراسم از آزادی ۱۹۰ زندانی جرایم غیرعمد از ابتدای سال جاری تاکنون خبر داد و گفت: این افراد با همت خیران و نیکوکاران و مشارکت مردم از زندان آزاد شده‌اند.

وی با اشاره به در پیش بودن روز مادر و سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا (س)، از تلاش برای فراهم کردن زمینه آزادی ۶ مادر زندانی جرایم غیرعمد استان خبر داد؛ مادرانی که دوری از فرزندانشان، علاوه بر تحمل دشواری‌های زندان، رنجی مضاعف بر زندگی آنان و خانواده‌هایشان تحمیل کرده است.

تصور بازگشت مادری به خانه و در آغوش گرفتن فرزندی که مدت‌ها چشم‌انتظار او بوده، شاید یکی از ملموس‌ترین تصویرهایی باشد که می‌توان از نتیجه چنین گلریزانی ترسیم کرد. برای کودکی که روزها را بدون حضور مادر سپری کرده، آزادی تنها پایان یک دوره حبس نیست؛ آغاز دوباره روزهایی است که می‌تواند در کنار مادرش زندگی کند.

دماوندی با بیان اینکه هدف مجموعه ستاد دیه، کاهش و در نهایت رفع حضور زندانیان جرایم غیرعمد در زندان‌های استان است، اظهار کرد: تلاش می‌کنیم هیچ زندانی جرایم غیرعمدی به دلیل ناتوانی در پرداخت بدهی و مشکلات مالی در زندان‌های مازندران باقی نماند.

وی همچنین از حضور بیش از ۱۸۰۰ زندانی مالی در زندان‌های استان خبر داد و ابراز امیدواری کرد با مشارکت خیران و نیکوکاران، زمینه بازگشت این افراد به آغوش خانواده‌هایشان فراهم شود.

گلریزان؛ امیدی برای خانه‌های چشم‌انتظار
گلریزان در فرهنگ ایرانی تنها جمع‌آوری کمک مالی نیست؛ آیینی است که در آن دست‌ها به نشانه همدلی به سوی یکدیگر دراز می‌شوند و هرکس به اندازه توان خود سهمی در گشودن گره‌ای از زندگی دیگری بر عهده می‌گیرد. در این آیین، ارزش کمک‌ها تنها به میزان ریالی آن‌ها نیست، بلکه به امیدی است که در دل خانواده‌های چشم‌انتظار زنده می‌کند.

زندانیان جرایم غیرعمد، برخلاف مجرمان عمدی، در بسیاری از موارد نه با انگیزه ارتکاب جرم، بلکه بر اثر مشکلات اقتصادی، بدهی‌های مالی، حوادث و ناتوانی در جبران خسارت، گرفتار زندان شده‌اند. در چنین شرایطی، آزادی یک زندانی می‌تواند زندگی چندین نفر را تحت تأثیر قرار دهد؛ از همسر و فرزندانی که بار نبودن او را تحمل می‌کنند تا والدینی که هر روز چشم‌به‌راه بازگشت فرزندشان هستند.

در این میان، آزادی مادران زندانی به دلیل نقش محوری آنان در خانواده، اهمیتی دوچندان دارد. بازگشت مادر به خانه می‌تواند بخشی از آرامش ازدست‌رفته خانواده را احیا کند و فرصتی دوباره برای فرزندانی باشد که در غیاب او روزهای دشواری را پشت سر گذاشته‌اند.

در پایان این مراسم، آنچه در فضای زورخانه شهدای گمنام چالوس باقی ماند، تنها صدای ضرب مرشد و شور ورزش باستانی نبود؛ بلکه یادآوری این حقیقت بود که جوانمردی در کمک به دیگران معنا پیدا می‌کند. پهلوان واقعی کسی است که دست افتاده‌ای را بگیرد و اجازه ندهد خانواده‌ای به دلیل یک گرفتاری مالی، سال‌ها از حضور عزیز خود محروم بماند.

امشب در گود زورخانه چالوس، گلریزان تنها برای جمع‌آوری پول برگزار نشد؛ هر کمک، هر قدم و هر دستی که برای آزادی زندانیان دراز شد، می‌توانست چراغ امیدی در خانه‌ای روشن کند؛ در این مراسم حتی یک پسر بچه ۹ ساله هم با شکستن قلک خود برای کمک به زندانیان پیش قدم شد و اینگونه است که این فرهنگ نیک در این مرز و بوم نهادینه می‌شود.