در جریان نشست خبری روز دوشنبه دونالد ترامپ هرچه زمان بیشتری گذشت، دلیل اصرار رئیس‌جمهور آمریکا بر حمایت از پیت هگست، وزیر جنگ، در بحبوحه موج درخواست‌ها برای استیضاح او آشکارتر شد. در نهایت، ترامپ در حال دفاع از خودش است.
به گزارش شفقنا، کنار گذاشتن مجری سابق شبکه فاکس‌نیوز در این مقطع، به معنای پذیرفتن این واقعیت خواهد بود که جنگ ایران ــ که هگست سرسخت‌ترین حامی آن در دولت آمریکاست ــ اشتباه بوده است. برکناری او همچنین تلاش ترامپ را برای بازتعریف و ارائه تصویری متفاوت از ماجراجویی نظامی‌ای که در بهترین حالت نتیجه‌ای نامشخص داشته و در بدترین حالت یک فاجعه راهبردی بوده است، تضعیف خواهد نمود.
روز دوشنبه و اندکی پس از آنکه توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه و دشمن سرسخت رئیس‌جمهور، هشت بند اتهامی برای استیضاح وزیر جنگ را در مجلس نمایندگان ارائه کرد، ترامپ قاطعانه‌ترین حمایت خود تا به امروز را از هگست اعلام کرد.
این اعلام حمایت در جریان یکی دیگر از حضورهای عمومی عجیب و غریب ترامپ صورت گرفت؛ حضوری که او آن را «کمی سرگرم‌کننده» توصیف کرد. ترامپ در این برنامه بار دیگر به دانا وایت، رئیس سازمان مسابقات قهرمانی مبارزه نهایی، پیشنهاد داد که سمت سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید را بر عهده بگیرد و سپس گفت که «تا حدودی شوخی می‌کرده است».
ترامپ از خبرنگاران پرسید: اما واقعاً، هگست چه کار کرده است؟ او جنگ را برده است. او مسئولیت عملیات را بر عهده داشت. همان‌طور که گفتم، او جنگ ونزوئلا را در ۴۸ دقیقه برد. عملیات بی‌نقص بود. هیچ‌کس کشته نشد. و قطعاً ــ به نظر من او جنگ ایران را هم برده است، اما در هر صورت، قطعاً در حال پیروز شدن در این جنگ است.
عملیات یورش نیروهای ویژه که به ربایش و خارج کردن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، انجامید، عملیاتی جسورانه و خطرناک بود، اما به‌هیچ‌وجه نمی‌توان آن را یک جنگ دانست. همچنین این ادعا که آمریکا در ایران پیروز شده است ــ دست‌کم از منظر راهبردی ــ محل تردید جدی است.
هگست بیش از هر عضو دیگری از کابینه به ترامپ شباهت دارد
فراتر از موضوع جنگ، دلایل سیاسی دیگری نیز وجود دارد که توضیح می‌دهد چرا رئیس‌جمهوری که هر روز بیش از گذشته به حلقه‌ای کوچک‌تر از نزدیکان خود پناه می‌برد، تا این اندازه از کنار گذاشتن هگست اکراه دارد.
رئیس پنتاگون در میان اعضای کابینه، بیش از هر فرد دیگری آگاهانه توانسته است شخصیت و هویت سیاسی ترامپ را در خود بازآفرینی کند. او جرئت کرد خبرنگاران را از ورود به پنتاگون منع کند؛ به جنگ‌های فرهنگی و کارزارهای ضدِ «وُک» (ضد جریان‌های موسوم به بیداری اجتماعی) دامن می‌زند؛ و به نظر می‌رسد مصمم است استیضاح را همچون نشان افتخار بر سینه خود بزند.
اگر ترامپ مردی را که نام پنتاگون را به «وزارت جنگ» تغییر داد، کنار بگذارد، در واقع به اعتبار و هویت سیاسی برند شخصی خودش لطمه زده است.
با این حال، ترامپ در حالی که در سالن توجیهات مطبوعاتی کاخ سفید از آنچه بی‌عدالتی در قبال جایگاه هگست می‌دانست، به‌شدت خشمگین شده بود، هم‌زمان به تله‌ای سیاسی نیز اشاره کرد که به‌تدریج پیرامون خودش در حال بسته شدن است.
او همچنان درگیر نبرد سیاسی گذشته است؛ در حالی که میلیون‌ها رأی‌دهنده در انتخابات میان‌دوره‌ای به‌تازگی با رأی خود مخالفت‌شان را با جنگ و سیاست‌های تقابلی او نشان داده‌اند. پافشاری ترامپ بر مواضعش ممکن است وضعیت دشوار او را از این هم بدتر کند.
به نظر می‌رسد ترامپ و هگست هر دو در واقعیت دلخواه و ساخته‌وپرداخته خود زندگی می‌کنند؛ آن هم در میانه جنگی که طی آن، یک حکومت با قدرت و توان نظامی کمتر توانسته است در برابر حملات گسترده ابرقدرتی چون آمریکا دوام بیاورد.
این جنگ تاکنون ده‌ها میلیارد دلار هزینه در پی داشته و هزینه‌های آن همچنان رو به افزایش است؛ متحدان آمریکا در منطقه خلیج فارس را از این کشور دور کرده و به بروز بحرانی در حوزه انرژی و افزایش هزینه‌های زندگی دامن زده است.
رئیس‌جمهور آمریکا روز یک‌شنبه، در برنامه «۶۰ دقیقه» شبکه سی‌بی‌اس، گفت که درباره این درگیری «هیچ چیزی را تغییر نمی‌داد».
هگست نیز روز دوشنبه به خبرنگاران گفت که با کمال میل حاضر است «تمام روز درباره موفقیت» عملیات نظامی دولت آمریکا بحث و استدلال کند.
ادعاهای ترامپ مبنی بر اینکه برنامه هسته‌ای ایران را برای همیشه از بین برده است، ممکن است سال‌ها زمان ببرد تا بتوان آن‌ها را به‌طور کامل ارزیابی کرد. اما ادامه تلاش برای متقاعد کردن رأی‌دهندگان به اینکه جنگی که از آن بیزارند، در واقع یک پیروزی است، از نظر سیاسی مسیری به نظر می‌رسد که شکست در آن پایانی نخواهد داشت.