آتلانتیک نوشت: رئیس‌جمهور آمریکا ممکن است حملات نظامی را از سر بگیرد، اما هم‌زمان درباره عملکرد پیت هگست و دن کین از متحدان خود پرس‌وجو می‌کند.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در حال تصمیم‌گیری درباره این موضوع است که آیا ازسرگیری حملات نظامی به ایران سرانجام به پیروزی‌ای منجر خواهد شد که او پیش‌تر مدعی دستیابی به آن شده است یا خیر. او همچنین باید به دو پرسش دیگر در داخل آمریکا پاسخ دهد: چه کسی باید مسئولیت جنگی را بر عهده بگیرد که مشاورانش به او اطمینان داده بودند بسیار پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای به نتیجه مطلوب خواهد رسید؟ و آیا می‌تواند به همان مشاورانی اعتماد کند که اکنون می‌گویند طرح جدید، برخلاف طرح‌های قبلی، موفق خواهد شد؟
ترامپ هفته‌هاست ازسرگیری درگیری‌ها با هدف وادار کردن ایران به مذاکره را بررسی می‌کند و مشاوران او به ما گفته‌اند که دور جدید حملات ممکن است اندکی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه آغاز شود.
دو مشاور خارج از دولت ترامپ که به رئیس‌جمهور نزدیک هستند، به ما گفته‌اند که ترامپ همچنین درباره عملکرد پیت هگست، وزیر دفاع، و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، از متحدان خود پرس‌وجو کرده است.
هگست و کین از مشاوران اصلی ترامپ در جنگ بوده‌اند. در مراحل اولیه جنگ، آن‌ها همچنین از جمله افرادی بودند که در اظهارنظرهای علنی، بیشترین خوش‌بینی را نسبت به چشم‌انداز موفقیت جنگ نشان می‌دادند؛ هرچند از ماه مه تاکنون هیچ کنفرانس خبری برگزار نکرده‌اند.
ترامپ پیش از اتخاذ تصمیم درباره تغییر یا برکناری مقامات دولتی، اغلب نظر حلقه‌ای از دوستان و متحدان خارج از دولت خود را جویا می‌شود؛ حلقه‌ای که به‌نوعی نقش کابینه غیررسمی او را ایفا می‌کند.
نارضایتی در کاخ سفید از هگست
هگست در بخش بزرگی از کاخ سفید چهره‌ای محبوب نیست. برخی افراد نزدیک به ترامپ به ما گفته‌اند که وزیر دفاع درباره وضعیت جنگ صداقت نداشته و برای راضی نگه داشتن ترامپ، همواره تصویری بیش از حد خوش‌بینانه از تحولات ارائه می‌کند.
یکی از مشاوران خارج از دولت ترامپ گفت: «هگست در این کار مهارت دارد که به رئیس‌جمهور همان چیزی را بگوید که دوست دارد بشنود.»
شان پارنل، سخنگوی پنتاگون، در بیانیه‌ای به ما گفت: «وزیر هگست همواره تصویر کامل عملیاتی را در اختیار رئیس‌جمهور و مقامات ارشد کاخ سفید قرار می‌دهد.» او هرگونه ادعای خلاف این موضوع را «کاملاً نادرست» خواند.
وزیر دفاع همچنین تلاش کرده است با پیگیری افرادی که مظنون به افشای اطلاعات برای رسانه‌ها هستند، جایگاه خود را نزد رئیس‌جمهور تقویت کند؛ اقدامی که یکی از بزرگ‌ترین تخلفات در فهرست حساسیت‌های ترامپ درباره عملکرد مقامات دولتی محسوب می‌شود.
هفته گذشته، هگست به‌طور ناگهانی یکی از ارشدترین افسران ستاد مشترک ارتش آمریکا، یعنی سپهبد برت سیلویا، مدیر برنامه‌ریزی این نهاد، را برکنار کرد.
مقاماتی که برای هگست کار می‌کنند، گفتند سیلویا در آزمایش‌های دروغ‌سنجی مرتبط با افشای اطلاعات برای خبرنگاران مردود شده است. سیلویا تاکنون درباره این موضوع اظهارنظری نکرده و امکان تماس با او نیز فراهم نشده است.
به گفته مقام‌های پنتاگون، هگست پس از آنکه گزارش‌های رسانه‌ای در اوایل سال جاری میلادی درباره گفت‌وگوهای کاخ سفید و جزئیات کمبود مهمات ناشی از جنگ ایران منتشر شد، به سیلویا دستور داد در چارچوب تحقیقات گسترده‌تر درباره نشت اطلاعات، دست‌کم سه بار آزمایش دروغ‌سنجی انجام دهد.
این مقام‌ها گفتند هگست به این نتیجه رسیده است که ستاد مشترک ارتش، که زیر نظر کین فعالیت می‌کند، با مشکل نشت اطلاعات مواجه است؛ ادعایی که کین نیز به‌طور قاطع در برابر آن موضع‌گیری نکرده است.
تصویری که هگست نزد متحدان ترامپ از خود ارائه می‌دهد، مبنی بر اینکه او همواره پشت رئیس‌جمهور ایستاده است، با نگاه فرمانده کل قوایی سازگار است که از نخستین دوره ریاست‌جمهوری خود به وفاداری ناکافی مقامات ارشد پنتاگون مشکوک بوده است.
آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، در بیانیه‌ای به ما از هگست و کین حمایت کرد و عملکرد آن‌ها در بازسازی ساختار پنتاگون را ستود.
او اعلام کرد: «رئیس‌جمهور ترامپ و همه افراد در کاخ سفید، اعتماد کامل به وزیر هگست و ژنرال کین دارند؛ آن‌ها کاملاً با مأموریت رئیس‌جمهور همسو هستند.»
اختلاف بر سر برکناری یک ژنرال ارشد
به نظر می‌رسد کین تا حد زیادی از جزئیات تخلفات ادعایی یکی از مقامات ارشد زیرمجموعه خود بی‌اطلاع بوده است.
هنگامی که نشریه آتلانتیک برای نخستین بار گزارش داد که سیلویا از سمت خود کنار گذاشته شده است، ستاد مشترک ارتش بیانیه‌ای از پیش آماده‌شده منتشر کرد و از سیلویا به دلیل «۳۲ سال خدمت ممتاز به کشورمان» قدردانی کرد.
سپس کین، در حالی که هگست از سفر آسیایی خود بازگشته بود، جزئیات بیشتری درباره دلایل برکناری سیلویا از تیم وزیر دفاع دریافت کرد.
به گفته مقام‌ها، چند ساعت بعد، دفتر کین بیانیه جدیدی صادر کرد و اعلام کرد که بیانیه اولیه «شرایط کامل این موضوع را به‌درستی منعکس نمی‌کرد».
ستاد مشترک ارتش در بیانیه‌ای اعلام کرد که رئیس این نهاد «بهترین توصیه‌ها و ارزیابی‌های نظامی خود را به همراه تمامی ریسک‌های مرتبط ارائه می‌کند»، اما «این گفت‌وگوهای ضروری و محرمانه با مقامات غیرنظامی را به‌صورت علنی مطرح نمی‌کند».
در این بیانیه همچنین آمده است که حفظ محرمانگی چنین گفت‌وگوهایی از نظامیانی محافظت می‌کند که در نتیجه افشای غیرمجاز و غیرقابل‌قبول اطلاعات در معرض خطر قرار می‌گیرند.
ترامپ به‌دنبال مقصر شکست‌های سیاسی خود
با طولانی شدن جنگ، خشم ترامپ از پیامدهای این درگیری برای شانس جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای افزایش یافته است.
در کاخ سفید این واقعیت پذیرفته شده که بعید است ترامپ بتواند بار دیگر یک بازگشت سیاسی چشمگیر در انتخابات میان‌دوره‌ای رقم بزند. به نظر می‌رسد مجلس نمایندگان را از دست داده و احتمالاً سنا را نیز از دست خواهد داد.
دو مشاور ترامپ و یک مقام دولتی به ما گفته‌اند که ترامپ در هفته‌های اخیر بارها از این موضوع خشمگین شده که پیام‌رسانی و تبلیغات سیاسی دولتش نتوانسته افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهد. او اکنون معتقد است جنگ با ایران دست‌کم بخشی از دلایل گرفتاری سیاسی اوست.
ترامپ که معمولاً حاضر نیست مسئولیت مشکلات را شخصاً بر عهده بگیرد، به‌دنبال یافتن یک قربانی برای سرزنش کردن است و تمرکز خود را بر افرادی گذاشته که به او گفته بودند جنگ با ایران سریع و قاطعانه به پایان خواهد رسید.
هگست و کین هر دو هفته گذشته در کاخ سفید حضور یافتند تا مجموعه‌ای از گزینه‌ها را به ترامپ و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، ارائه کنند؛ گزینه‌هایی که هدف آن‌ها فراهم کردن شرایط برای اعلام پیروزی از سوی ترامپ بود.
دریاسالار برد کوپر، فرمانده ارشد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) که مسئول عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه است، نیز هفته گذشته در کاخ سفید حضور داشت.
اکنون ترامپ باید تصمیم بگیرد که آیا این گزینه‌ها و مشاورانی که آن‌ها را پیشنهاد کرده‌اند، قادر به رقم زدن نتیجه‌ای بهتر هستند یا خیر.
گزینه‌های نظامی؛ از حملات چندساعته تا جنگ چند هفته‌ای
مقام‌های فعلی و سابق وزارت دفاع آمریکا که با این طرح‌ها آشنایی دارند، به ما گفته‌اند گزینه‌های نظامی پیش روی رئیس‌جمهور مجموعه‌ای از انتخاب‌های ناخوشایند هستند.
این گزینه‌ها به رئیس‌جمهور امکان می‌دهند دستور حملاتی را صادر کند که چند ساعت، چند روز یا چند هفته ادامه داشته باشند.
رئیس‌جمهور همچنین می‌تواند محاصره دریایی آمریکا در تنگه هرمز را حفظ کند و هم‌زمان با مطرح نگه داشتن تهدید ازسرگیری عملیات نظامی، ایران را تحت فشار قرار دهد. گزینه دیگر نیز عقب‌نشینی و پایان دادن به این وضعیت است.
حامیان ازسرگیری حملات معتقدند کارزار فشار اقتصادی در حال نتیجه دادن است و فعالیت نظامی بیشتر می‌تواند تهران را به پای میز مذاکره بکشاند.
در صورت انتخاب یک کارزار نظامی طولانی، اهداف حملات شامل سامانه‌های دفاعی ایران خواهد بود؛ مشابه روزهای ابتدایی جنگ، پیش از آنکه آمریکا حملات خود را بر نیروهای ایرانی مستقر در اطراف تنگه هرمز متمرکز کند.
زیرساخت‌های ایران نیز ممکن است هدف قرار بگیرند. انتظار می‌رود آمریکا استدلال کند که اهداف نظامی انتخاب‌شده، زیرساخت‌هایی هستند که هم کاربرد غیرنظامی و هم کاربرد نظامی دارند.
با این حال، غیرنظامیان همچنان در معرض خطر خواهند بود و چنین حملاتی ممکن است ناقض حقوق بین‌المللی بشردوستانه باشد.
سناریوی دیگری نیز شامل کارزار چندروزه حملات علیه برنامه هسته‌ای ایران است.
بسیاری از افراد در دولت آمریکا انتظار دارند بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، که سرنوشت سیاسی‌اش پس از انتخابات اسرائیل همچنان نامشخص است، ازسرگیری حملات را تأیید کند؛ چراکه او از حامیان جدی جنگ بوده و معتقد است این درگیری به حفظ قدرت سیاسی‌اش کمک خواهد کرد.
با این حال، حتی یک کارزار نظامی ویرانگر نیز ممکن است نتواند تهران را به دادن امتیاز وادار کند.
ایران ممکن است پس از تحمل دور دیگری از حملات نظامی آمریکا، مقاومت خود را به‌عنوان یک پیروزی جشن بگیرد.
پس از آنکه آمریکا و اسرائیل در اواخر فوریه کارزار نظامی چند هفته‌ای را آغاز کردند، حملات محدود بعدی نه‌تنها عزم ایران را برای مقاومت راسخ‌تر کرده، بلکه تهران را به واکنش علیه دارایی‌ها و متحدان آمریکا در منطقه سوق داده است.
هرگونه کارزار جدید حملات همچنین ذخایر مهمات آمریکا را بیش از پیش کاهش خواهد داد.
مایکل کوهن، مدیر یکی از طرح‌های پژوهشی در اندیشکده استیمسون که بررسی می‌کند آیا مداخلات نظامی آمریکا با توجه به هزینه‌هایشان توجیه‌پذیر هستند یا خیر، گفت: «اگر این حملات نتیجه ندهند، در واقع محدودیت‌های توانایی این حملات را آشکار کرده‌اید. مدام به آن‌ها حمله می‌کنید، اما آن‌ها عقب‌نشینی نمی‌کنند. پس قرار است چه کار کنید؟ به تشدید تنش ادامه دهید؟»
تلاش برای بازگرداندن ایران به میز مذاکره
برخی از نزدیکان ترامپ امیدوارند حتی تهدید به حمله نیز ایران را به بازگشت به مذاکرات ترغیب کند؛ هرچند این راهبرد پیش‌تر بارها شکست خورده است.
یکشنبه گذشته، جی‌دی ونس نامه‌ای برای محسن رضایی، مقام ارشد امنیتی ایران، ارسال کرد.
او در این نامه پیشنهاد ازسرگیری مذاکرات مستقیم صلح را مطرح کرد و تأکید داشت که برنامه هسته‌ای ایران باید از همان ابتدای مذاکرات مورد بررسی قرار گیرد.
ونس مشخص نکرد که در مقابل، ایران چه امتیازی دریافت خواهد کرد؛ اگر اساساً قرار باشد امتیازی به تهران داده شود.
میانجی‌های بین‌المللی که این نامه را منتقل کردند، برای برگزاری دیداری در اواخر همین هفته، تقریباً هم‌زمان با زمانی که انتظار می‌رود ترامپ درباره ازسرگیری عملیات نظامی تصمیم بگیرد، تلاش کردند.
هیچ‌یک از گزینه‌های نظامی ظاهراً تهدیدهای ناشی از نیروهای نیابتی ایران در منطقه را پوشش نمی‌دهد؛ به‌ویژه حوثی‌ها در یمن که اخیراً حملاتی علیه عربستان سعودی انجام داده‌اند.
از بین بردن این نیروهای نیابتی یکی از اهداف اعلام‌شده ترامپ برای جنگ بود.
حملات جدید همچنین ممکن است قیمت نفت را افزایش دهد و هزینه‌های اقتصادی بیشتری را بر آمریکا و متحدانش تحمیل کند.
یکی از مقام‌های آمریکایی به ما گفت که تغییر موضع اخیر ترامپ در قبال اوکراین تا حدی ناشی از تمایل او به افزایش عرضه انرژی روسیه به بازارهای جهانی بوده است؛ اقدامی که می‌تواند اثرات احتمالی عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه را جبران کند.
تهران نیز در این معادله نقش تعیین‌کننده‌ای دارد؛ چراکه واکنش تلافی‌جویانه ایران می‌تواند به تشدید درگیری‌ها منجر شود.
واکنش منفی برخی قانون‌گذاران آمریکایی
بخشی از این طرح‌ها به اطلاع قانون‌گذاران آمریکایی رسیده است. برخی از آن‌ها تحت تأثیر قرار نگرفتند و از این گزینه‌ها انتقاد کردند.
کریس مورفی، سناتور دموکرات ایالت کنتیکت، گزینه‌هایی را که مشاهده کرده بود «دیوانه‌وار» توصیف کرد.
مورفی هفته گذشته در مؤسسه خاورمیانه، یک اندیشکده مستقر در واشنگتن، گفت: «این اقدامات به تشدید تنش‌های ویرانگر منجر خواهد شد و احتمالاً تعهد ما به حاکمیت قانون را از بین خواهد برد.»
دو مشاور خارج از دولت ترامپ و یک مقام دولت آمریکا به ما گفته‌اند که ترامپ هنوز دستور ازسرگیری حملات را صادر نکرده است.
اگر او چنین دستوری صادر کند، ممکن است تصمیم خود را تا آخرین لحظه محرمانه نگه دارد.
در آستانه آغاز جنگ، کاخ سفید حتی نزدیک‌ترین متحدان خود را نیز در جریان قرار نداد و نظر مقامات ارشد وزارتخانه‌های انرژی و بازرگانی را که می‌توانستند درباره خسارات اقتصادی ناشی از تصرف تنگه هرمز توسط ایران هشدار دهند، جویا نشد؛ تنگه‌ای که یکی از مسیرهای حیاتی انتقال انرژی در جهان است.
پاکسازی فرماندهان ارشد در پنتاگون ادامه دارد
در پنتاگون، برنامه‌ریزی برای احتمال ازسرگیری جنگ در شرایطی انجام می‌شود که نگرانی‌ها درباره پاکسازی فرماندهان ارشد نظامی از سوی هگست بار دیگر افزایش یافته است.
او بیش از دو دوجین ژنرال و دریاسالار را برکنار کرده یا وادار به کناره‌گیری کرده است.
فرماندهان نظامی اغلب می‌گویند وظیفه آن‌ها این است که حاشیه‌ها و تنش‌های مدیریتی را از نیروهای نظامی دور نگه دارند تا سربازان بتوانند بر مأموریت خود تمرکز کنند.
اما برکناری سیلویا و اتهاماتی که علیه او مطرح شده، بار دیگر موجی از بحث‌های شدید را درباره آنچه اتفاق افتاده، اینکه چه کسی ممکن است نفر بعدی باشد و پیام موردنظر از این برکناری چیست، در میان مقام‌های نظامی به راه انداخته است.
برخی مقام‌های پنتاگون به ما گفته‌اند که گمان می‌کنند هگست در تلاش بوده جایگاه و اعتبار ستاد مشترک ارتش را تضعیف کند؛ آن هم در شرایطی که رئیس‌جمهور در حال ارزیابی پیامدهای جنگ است.
هگست در گذشته نیز از مقصر جلوه دادن دیگران برای پیامدهای جنگی که خود از آن حمایت کرده بود، ابایی نداشته است.
اوایل سال جاری میلادی، طبق گزارش‌ها، هگست در کمپ دیوید به ترامپ گفته بود که استیون فاینبرگ، معاون وزیر دفاع، مسئول کمبود مهمات است. فاینبرگ همچنان در سمت خود باقی مانده است.
پارنل، سخنگوی پنتاگون، گفت هگست متعهد است «افسران ارشد نظامی شایسته را به سمت‌های رهبری منصوب کند و افرادی را که حاضر نیستند به‌طور مؤثر در خدمت تنها فردی باشند که با رأی تمام مردم آمریکا انتخاب شده است، یعنی دونالد جی. ترامپ، بازنشسته کند».
(این در حالی است که نیروهای نظامی آمریکا در سوگند خود متعهد به دفاع از قانون اساسی می‌شوند، نه اعلام وفاداری به رئیس‌جمهور.)
شکست جمهوری‌خواهان لزوماً مانع ازسرگیری جنگ نخواهد شد
یک شکست سنگین برای جمهوری‌خواهان در انتخابات روز سه‌شنبه لزوماً احتمال ازسرگیری درگیری‌های نظامی را کاهش نخواهد داد؛ هرچند جنگ از نظر سیاسی برای دولت ترامپ بسیار هزینه‌زا شده است.
در انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۰۶، دموکرات‌ها ۳۱ کرسی در مجلس نمایندگان و ۶ کرسی در سنا به دست آوردند و برای نخستین بار از سال ۱۹۹۴ کنترل هر دو مجلس کنگره را در اختیار گرفتند.
این نتیجه به‌طور گسترده به‌عنوان مخالفت و اعتراض رأی‌دهندگان به جنگ عراق در دوره ریاست‌جمهوری جورج دبلیو بوش تفسیر شد.
بوش بلافاصله پس از انتخابات، دونالد رامسفلد، وزیر دفاع وقت، را مسئول این شکست دانست و او را مجبور به کناره‌گیری کرد.
با این حال، تنها دو ماه بعد، بوش دستور اعزام نیروهای نظامی بیشتر به عراق را صادر کرد؛ تصمیمی که آغازگر یکی از خونین‌ترین دوره‌های جنگ بود.