جنجال انزلی فقط به فحاشی سکوها ختم نشد؛ تصمیمی که از قبل گرفته شده بود، تراکتور را از زمین بیرون کشید و فوتبال ایران را وارد حاشیهای تازه کرد!
اتفاقات جنجالی انزلی و نیمهتمام ماندن دیدار ملوان و تراکتور، حالا ابعاد تازهای پیدا کرده است. طبق اطلاعاتی که درباره پشت پرده این ماجرا مطرح شده، تصمیم به ترک زمین از سوی تیم تبریزی، داستان جالبی دارد و تراکتوریها قرار بود بازی کنند.
فضای ملتهب ورزشگاه و فحاشی گروهی از تماشاگران به شجاع خلیلزاده و علیرضا بیرانوند، از همان زمان گرم کردن بازیکنان آغاز شد و در مقاطعی شدت گرفت. حدود نیم ساعت پیش از شروع مسابقه، زنوزی دستور داده بود تراکتوریها وارد زمین نشوند؛ تصمیمی که با پادرمیانی کادرفنی تغییر کرد و بازیکنان این تیم سرانجام برای برگزاری مسابقه به زمین رفتند. آنها در مراسم پیش از بازی شرکت کردند، با بازیکنان ملوان دست دادند و در انتظار سوت آغاز ایستادند.
اما ماجرا به همینجا ختم نشد. شجاع خلیلزاده پیش از شروع مراسم ابتدایی با زنوزی تماس گرفت و از او خواست اجازه دهد مسابقه برگزار شود؛ حتی با وجود فحاشیهای سنگینی که علیه خودش و بیرانوند صورت گرفته بود. زنوزی نیز با این درخواست موافقت کرد، اما ظاهراً میان آنها توافق دیگری هم شکل گرفت: شجاع قول داده بود در صورت تکرار توهینها پس از شروع مسابقه، تیم را از زمین خارج کند.
با تکرار نخستین فحاشی به کاپیتان تراکتور و بیرانوند، این وعده عملی شد و بازیکنان تیم تبریزی زمین را ترک کردند؛ اتفاقی که مسابقه را به جنجالی بزرگ تبدیل کرد و حالا بحثهای مختلفی درباره مسئولیت باشگاهها، رفتار تماشاگران و برخورد با توهین در ورزشگاهها به راه انداخته است.
بدون تردید توهین و فحاشی، در هر ورزشگاهی و علیه هر بازیکنی، رفتاری محکوم است و باید با آن برخورد شود. هیچ بازیکنی نباید به دلیل پوشیدن پیراهن یک تیم، هدف هتاکی قرار بگیرد. با این حال، واقعیت این است که چنین اتفاقاتی در ورزشگاههای مختلف کشور و علیه تیمها و بازیکنان گوناگون رخ میدهد؛ اتفاقاتی که رسیدگی به آنها باید تابع ضوابطی روشن و یکسان باشد.
در این میان، واکنش زنوزی بار دیگر بحثبرانگیز شده است. مالک تراکتور که حالا تیمش را از زمین بیرون کشیده و تهدید به کنارهگیری از لیگ برتر نیز مطرح شده، بار دیگر نشان داده که در مواجهه با اتفاقات مورد اعتراضش، به سمت تصمیمهای تند و تهدیدهای بزرگ میرود. پرسش اصلی اما این است: اگر قرار باشد هر باشگاهی با وقوع فحاشی، مسابقه را نیمهتمام بگذارد و تهدید به خروج از لیگ کند، سرنوشت فوتبال ایران چه خواهد شد.
محکوم کردن توهین، یک ضرورت است؛ اما تبدیل هر جنجال فوتبالی به بحران و تهدید به کنارهگیری، راهحل پایدار این مشکل نیست. فوتبال بیش از هر چیز به قانون یکسان، برخورد قاطع با متخلفان و تصمیمهایی نیاز دارد که اسیر فشار و هیجان نشوند.
در همین راستا بخوانید: خداداد عزیزی: آقای تاج این یک اولتیماتوم نیست/ من پسر بده فوتبال ایران، شما خیلی خوب و باادبین! +ویدیو
