تهران - ایرنا -قائممقام دانشگاه مهر البرز در اختتامیه دومین کنفرانس ملی دانشگاه آینده ضمن گرامیداشت یاد شهدای امنیت و ناظر بر ضرورت بازآفرینی نهادی آموزش عالی، با اشاره به سابقه تاسیس نخستین دانشگاه الکترونیکی کشور، پیام وزیر علوم، تحقیقات و فناوری را قرائت کرد. در این پیام بر لزوم گذر از آموزش سنتی به یادگیری دانشجومحور، توسعه حکمرانی دادهمحور و پیشگامی دانشگاهها در تحول دیجیتال تأکید شده است.
به گزارش خبرنگار گروه علمی ایرنا، رحیم عبادی، عصر امروز پنج شنبه ۲۸ آبان ماه در اختتامیه دومین کنفرانس ملی «دانشگاه آینده در گذر تحول دیجیتال» که به میزبانی دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد، با یادآوری شرایط و دغدغههای شکلگیری کنفرانس در ماههای گذشته و پیش بینی شرایط اضطراری، یاد و خاطره شهدا و مدافعان امنیت کشور، به ویژه شهدای دانشجو و اندیشمندان را گرامی داشت و تأکید کرد: پایداری و امنیت امروز کشور مرهون خون شهداست.
وی همچنین با گرامیداشت یاد مرحوم دکترکمال خرازی، رئیس فقید شورای سیاست گذاری و سخنران برجسته نخستین دوره کنفرانس، نقش ارزشمند وی را در پایهگذاری این رویداد علمی یادآور شد.
روایت دو دهه تجربه آموزش الکترونیکی در مهر البرز
قائم مقام دانشگاه مهر البرز در ادامه با اشاره به سیر تاریخی راه اندازی آموزش الکترونیکی در کشور گفت: بیش از دو دهه پیش با وجود محدودیت های فراوان و چالش اخذ مجوزهای نخستین رشته کارشناسی ارشد مدیریت آیتی در سال ۱۳۸۵، سنگ بنای نخستین دانشگاه الکترونیکی جمهوری اسلامی ایران با حمایت وزارت علوم گذاشته شد.
عبادی افزود: امروز این مجموعه با بیش از ۵۰ رشته تحصیلی به فعالیت خود ادامه میدهد و برگزاری کنفرانس دانشگاه آینده با همکاری دانشگاههای پیشرو مانند دانشگاه خاتم در دوره نخست و دانشگاه صنعتی شریف در دوره دوم، گامی در راستای ایجاد نگاهی نوین به آموزش عالی است.
وی از همراهی دانشگاه شریف، انجمن مهندسی کامپیوتر ایران و سایر نهادها و حامیان علمی این رویداد قدردانی کرد.
قرائت پیام وزیر علوم، تحقیقات و فناوری
در ادامه این مراسم، عبادی با کسب اجازه از هیات رئیسه، پیام حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری را به مناسبت اختتامیه دومین کنفرانس ملی دانشگاه آینده قرائت کرد.
متن پیام وزیر علوم به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
تحول دیجیتال یکی از مهمترین پیشرانهای دگرگونی در جهان امروز است و آموزش عالی بیش از بسیاری از عرصهها در معرض آثار، فرصتها و الزامات آن قرار دارد. با این حال، تحول دیجیتال را نباید صرفاً به ورود ابزارها و فناوریهای نوین به دانشگاه محدود کرد؛ این تحول مستلزم بازاندیشی بنیادین در فلسفه، مأموریت، ساختار، کارکرد و الگوی حکمرانی دانشگاه و باز تعریف نسبت آن با جامعه، اقتصاد و آینده است.
دانشگاه آینده باید نهادی هوشمند، انسانمحور، انعطافپذیر، شبکهای و تابآور باشد؛ نهادی که با بهرهگیری مسئولانه و هوشمندانه از هوش مصنوعی، کلاندادهها و دیگر فناوریهای نوظهور، کیفیت یادگیری و پژوهش را ارتقا دهد، فرصتهای یادگیری مادامالعمر را گسترش بخشد و زمینه دسترسی عادلانهتر به آموزش باکیفیت را فراهم آورد.
در این مسیر، صیانت از کرامت انسانی، حریم خصوصی، امنیت دادهها و اخلاق حرفهای باید همپای توسعه فناوری مورد توجه قرار گیرد. تحقق چنین دانشگاهی نیازمند تحول در شیوههای یادگیری، حرکت از آموزش استادمحور به سوی یادگیری دانشجومحور و شایستگیمحور، توسعه نظامهای ارزیابی کیفیت متناسب با محیط دیجیتال و استقرار حکمرانی چابک و دادهمحور است.
همچنین پیوند مؤثر دانشگاه با صنعت و جامعه، تربیت سرمایه انسانی خلاق و برخوردار از مهارتهای آینده و تقویت ظرفیت نوآوری و کارآفرینی از الزامات اساسی این مسیر به شمار میرود. از این منظر، دانشگاهها نباید صرفاً مصرفکننده فناوری یا پیرو تغییرات باشند، بلکه باید با اتکا به ظرفیت علمی و مسئولیت اجتماعی خود، ایدهپرداز و پیشگام طراحی آینده آموزش عالی باشند.
تدوین نقشه راه ملی برای تحول دیجیتال دانشگاهها، بازنگری در ضوابط و سازوکارهای اعتبارسنجی و تضمین کیفیت، تقویت زیرساختهای ارتباطی و دادهای و توجه جدی به امنیت و پایداری خدمات دیجیتال میتواند زمینهساز حرکت هماهنگ و اثربخش در این عرصه باشد.
برگزاری دومین کنفرانس دانشگاه آینده در گذر تحول دیجیتال را گامی ارزشمند در جهت شکلگیری گفتگوی ملی و همافزایی علمی درباره آینده آموزش عالی میدانم. شایسته است از دانشگاه مهر البرز به عنوان بنیانگذار این رویداد و همچنین دانشگاه خاتم که در برگزاری نخست همکاری داشته و دانشگاه صنعتی شریف و انجمن مهندسی کامپیوتر ایران که در دوره دوم همراه این ابتکار ارزشمند هستند، قدردانی کنم.
تداوم چنین همکاریهایی میان دانشگاهها و نهادهای علمی میتواند به گسترش اندیشهورزی، تبادل تجربه و ارائه راهکارهای عملی برای مواجهه با تحولات پیشرو کمک کند.
امیدوارم این کنفرانس با تمرکز بر حکمرانی و معماری دانشگاه آینده، پیوند دانشگاه و صنعت، یادگیری آیندهمحور و هوش مصنوعی، تابآوری دانشگاه و تحول سرمایه انسانی، به ارائه پیشنهادهای راهگشا برای سیاستگذاری و اقدام در نظام آموزش عالی کشور بینجامد و دانشگاههای ایران را در مسیر نوآوری، مرجعیت علمی و ایفای نقش مؤثرتر در توسعه ملی یاری رساند.
آینده دانشگاهها را نمیتوان با الگوهای گذشته ساخت؛ باید از امروز برای دانشگاه فردا اندیشید و تصمیم گرفت. برای برگزارکنندگان، اساتید، پژوهشگران و همه شرکتکنندگان در این کنفرانس آرزوی توفیق دارم.
