توقف فعالیت همه تیم‌های شهداب و تجمع کادر فنی و هواداران مقابل استانداری یزد، تناقضی را در موضع این باشگاه برجسته کرده است.
طرفداری | در حالی که باشگاه شهداب فعالیت‌های خود را به حالت تعلیق درآورده، امروز اتفاق عجیبی رخ داد.
به گزارش تسنیم، در اتفاقی قابل تأمل و البته عجیب در حاشیه رقابت‌های والیبال ایران، کادر فنی و تعدادی از هواداران باشگاه شهداب یزد امروز در اعتراض به شرایط پیش‌آمده برای این تیم، مقابل ساختمان استانداری یزد تجمع کردند تا بیش از هر چیز، پرسش‌هایی درباره منطق تصمیمات اخیر این باشگاه به وجود آید.
شهداب یزد شب گذشته با تصمیمی که مسئولیت آن بر عهده مدیریت و هیئت‌مدیره همین باشگاه است، با انتشار بیانیه‌ای مفصل و در اعتراض به تصمیمات فدراسیون والیبال، از تعلیق فعالیت تمامی تیم‌های خود و خودداری از حضور در مسابقات خبر داد.
حالا اما در شرایطی که هنوز از موضع رسمی باشگاه درباره تغییر یا لغو این تصمیم خبری منتشر نشده، بخشی از مجموعه شهداب در اقدامی اعتراضی مقابل استانداری یزد تجمع کرده‌اند تا نسبت به وضعیتی اعتراض کنند که خود باشگاه با تصمیم به توقف فعالیت‌هایش در شکل‌گیری آن نقش داشته است.
در این شرایط پرسشی ساده اما اساسی مطرح می‌شود و آن هم اینکه وقتی یک باشگاه به تصمیم خود فعالیت‌هایش را متوقف می‌کند، تجمع اعتراضی برای بازگشت به شرایط عادی دقیقاً چه معنایی دارد؟ آیا قرار است تصمیم تعلیق همچنان پابرجا بماند و در عین حال، دیگران برای پایان دادن به پیامدهای آن تحت فشار قرار بگیرند؟
شهداب یزد در سال‌های اخیر بارها در کانون حواشی و اتفاقات کم‌سابقه لیگ برتر والیبال قرار گرفته است؛ از اختلافات و پرونده‌های انضباطی و قراردادی گرفته تا اعتراض به تصمیمات اجرایی و حالا ماجرای تعلیق فعالیت تمامی تیم‌های باشگاه. با این حال، آنچه در اتفاق اخیر بیش از خود اختلافات جلب توجه می‌کند، تناقض میان تصمیم اعلام‌شده از سوی هیئت‌مدیره و اعتراض امروز بخشی از مجموعه این باشگاه است.
به نظر می‌رسد در این ماجراها، پیش از هر چیز باید تکلیف مواضع خود باشگاه مشخص شود، چراکه نمی‌توان از یک سو با اعلام تعلیق فعالیت‌ها، مسابقات را متوقف کرد و از سوی دیگر، با تجمع اعتراضی خواستار بازگشت شرایط به حالت عادی شد.
اعتراض، حق هر باشگاه و مجموعه ورزشی است، اما این حق نمی‌تواند به ابزاری برای نادیده گرفتن مقررات یا تحمیل تصمیمی خارج از چارچوب قانونی به فدراسیون تبدیل شود. اختلافات ورزشی نیز باید از مسیرهای قانونی و مراجع ذی‌صلاح پیگیری شوند، نه با اقداماتی که بیش از حل مسئله، بر دامنه حواشی می‌افزایند.
در نهایت، شاید مهم‌ترین پرسش این روزهای شهداب همین باشد که باشگاهی که خودش تصمیم به توقف گرفته، دقیقاً از چه کسی و به چه چیزی اعتراض دارد؟