رحیمی‌جوکندان گفت: من به مدلی از اقتباس علاقه دارم که چیزی شبیه به مدل فیلم‌های کوروساواست؛ یعنی در اثر نهایی دیگر ردپای نویسنده آن رمان یا داستان را نمی‌بینید و در واقع فیلمساز را می‌بینید. به همین دلیل سعی کردم در جغرافیایی که در آن زندگی می‌کنم، به دنبال قصه‌ها، ایده‌ها و افسانه‌هایی باشم که بتوانم میان آنها و داستانی که از آن اقتباس می‌کنم، همخوانی و ارتباطی ایجاد کنم.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ حامد رحیمی‌جوکندان، کارگردان فیلم «وال‌ها» که در دو بخش سینمای تجربی و «کتاب و سینما» چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد، درباره حضور خود در این جشنواره گفت: «وال‌ها» دومین فیلم من است و پیش از این، فیلم «دوم دراز زرافه» را ساخته بودم که در بخش استعدادهای نو چهل‌ویکمین جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور داشت. بسیار خوشحالم که در این جشنواره حضور دارم. حس و حال بودن در کنار فیلمسازان دیگر، دیدن فیلم‌های خوب و معاشرت‌ها، همه برای من زیباست. فکر می‌کنم هر فیلمسازی دوست دارد وقتی فیلمی می‌سازد، حتماً در جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور داشته باشد؛ چراکه این جشنواره به نوعی ویترین سینمای کوتاه ایران است.
وی درباره ایده شکل‌گیری «وال‌ها» توضیح داد: به دلیل جغرافیایی که در آن زندگی می‌کنم و نزدیکی و هم‌جواری با دریا و زندگی ماهیگیران، همیشه برایم جذاب بوده که درباره دریا و ماهیگیران فیلم بسازم. از طرف دیگر، قصه‌ای داشتم درباره یک ماهی بزرگ که در دریا در حال بلعیدن ماهیگیران است. وقتی به این ایده فکر کردم، متوجه شدم با قصه «موبی‌دیک» اثر هرمان ملویل شباهت‌هایی دارد و می‌توان بین این دو ارتباط‌هایی برقرار کرد.
رحیمی‌جوکندان ادامه داد: من به مدلی از اقتباس علاقه دارم که چیزی شبیه به مدل فیلم‌های کوروساواست؛ یعنی در اثر نهایی دیگر ردپای نویسنده آن رمان یا داستان را نمی‌بینید و در واقع فیلمساز را می‌بینید. به همین دلیل سعی کردم در جغرافیایی که در آن زندگی می‌کنم، به دنبال قصه‌ها، ایده‌ها و افسانه‌هایی باشم که بتوانم میان آنها و داستانی که از آن اقتباس می‌کنم، همخوانی و ارتباطی ایجاد کنم. نمی‌خواستم فقط اقتباسی از یک کتاب یا رمان داشته باشم بنابراین آن مدل اقتباس را انتخاب کردم و تلاش کردم در عین وفاداری به کتاب، داستان یا افسانه‌ها، فیلم خودم را بسازم.
این فیلمساز درباره تجربه ورود خود به سینمای تجربی گفت: از خیلی قبل‌تر سینمای تجربی را دوست داشتم و علاقه‌مند بودم فیلم تجربی بسازم، اما هیچ‌وقت فرصت آن پیش نیامد. شاید لازم بود فیلم بیشتری ببینم، بیشتر یاد بگیرم، بیشتر مطالعه کنم و بیشتر در آن فضا قرار بگیرم.
وی افزود: سینمای تجربی، سینمای بسیار پیچیده‌ای است و نیاز دارد که فرم را به‌خوبی بشناسید، فیلم‌های بیشتری ببینید و با این فضا آشنایی پیدا کنید و بعد شروع به تجربه کردن کنید. به همین دلیل برای من کمی طول کشید تا از ساخت فیلم داستانی به سمت فیلم تجربی بیایم، اما فکر می‌کنم باز هم فیلم تجربی خواهم ساخت و قرار نیست این فیلم صرفاً یک تجربه باقی بماند.
رحیمی‌جوکندان در پایان برای تمام هنرمندان و فیلمسازانی که در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارند، آرزوی موفقیت کرد.