تهران- ایرنا- سرپرستی یک مسئولیت موقت است و نباید به فرصتی برای اعمال سلیقههای شخصی و تغییر ساختار مدیریتی مجموعه تبدیل شود. فردی که برای مدت محدودی اداره یک فدراسیون را بر عهده میگیرد، حق ندارد بدون ضرورت، مجموعهای از نیروها و مدیران را کنار بگذارد و افراد مورد نظر خود را جایگزین کند.
به گزارش ایرنا، تصمیم وزارت ورزش و جوانان برای برگزاری انتخابات فدراسیونها پیش از پایان دوره چهار ساله رؤسای فعلی و حذف دوره سرپرستی، اقدامی درست و قابل دفاع است؛ تصمیمی که میتواند از بروز بیثباتی مدیریتی و تغییرات سلیقهای در ساختار فدراسیونهای ورزشی جلوگیری کند.
یکی از آسیبهای جدی در مدیریت ورزش کشور، تبدیل دوره سرپرستی به فرصتی برای تغییرات گسترده مدیریتی است. در سالهای گذشته، برخی سرپرستان به محض حضور در فدراسیونها، به جای تمرکز بر اداره امور جاری و حفظ ثبات مجموعه، به دنبال تغییرات اتوبوسی و جابهجایی مدیران و مسئولان بخشهای مختلف بودهاند؛ رویکردی که نهتنها کمکی به توسعه ورزش نمیکند، بلکه گاهی فعالیتهای جاری فدراسیون را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
سرپرستی یک مسئولیت موقت است و نباید به فرصتی برای اعمال سلیقههای شخصی و تغییر ساختار مدیریتی مجموعه تبدیل شود. فردی که برای مدت محدودی اداره یک فدراسیون را بر عهده میگیرد، حق ندارد بدون ضرورت، مجموعهای از نیروها و مدیران را کنار بگذارد و افراد مورد نظر خود را جایگزین کند. تعیین رئیس آینده فدراسیون نیز وظیفه مجمع انتخاباتی است، نه مدیری که صرفاً برای عبور از یک دوره انتقالی انتخاب شده است.
در چنین شرایطی، تصمیم وزارت ورزش برای حذف دوره سرپرستی و برگزاری انتخابات پیش از پایان دوره قانونی رؤسای فدراسیونها، اقدامی مثبت در جهت جلوگیری از این آسیبهاست. این تصمیم ضمن ایجاد ثبات مدیریتی، مانع از شکلگیری دورههای بلاتکلیفی میشود و اجازه نمیدهد آینده یک فدراسیون در فاصله میان پایان مسئولیت یک رئیس و انتخاب رئیس بعدی، تحت تأثیر تصمیمات مقطعی قرار بگیرد.
از سوی دیگر، سامانهای شدن ثبتنام نامزدها و افزایش کنترلها بر فرآیند انتخابات نیز میتواند به شفافیت بیشتر و کاهش ابهامات کمک کند. تعیین تکلیف ریاست فدراسیونها پیش از پایان دوره چهار ساله، این فرصت را فراهم میکند که انتقال مدیریت بدون وقفه و با برنامهریزی انجام شود.
نکته مهم این است که فدراسیونهای ورزشی مجموعههایی تخصصی هستند و برای پیشبرد برنامههای خود به ثبات مدیریتی، استمرار فعالیتها و حفظ نیروهای باتجربه نیاز دارند. تغییرات گسترده و اتوبوسی، آن هم به دست مدیرانی که مسئولیتشان موقت است، میتواند به این ساختار آسیب بزند.
بر همین اساس، سیاست جدید وزارت ورزش را باید اقدامی در راستای صیانت از ثبات فدراسیونها دانست؛ تصمیمی که اگر بهدرستی اجرا شود، میتواند یکی از زمینههای تکرار تغییرات مدیریتی غیرضروری در ورزش کشور را از بین ببرد.
