پرالتا D با بدنه‌ی دست‌ساز از مس خالص، سازه‌ی فیبرکربنی و پایه‌ی فنی مازراتی، مرز میان خودرو و مجسمه را از میان برداشته است.

در روزگاری که صنعت خودرو شیفته‌ی سرعت، فناوری و مواد پیشرفته شده، GFG Style مسیری کاملا خلاف جریان را برگزیده و حمل‌ونقل شخصی را به عصر مس بازگردانده است. حاصل کار، پرالتا D نام دارد؛ یک گرندتورر منحصربه‌فرد ۲+۲ که پوسته‌ی مسی آن با دست شکل گرفته و هیچ نمونه‌ی دومی نخواهد داشت. ایده‌ی ساخت خودرو از فلزی که انسان خردمند حدود ۱۰ هزار سال پیش ابزارهای ابتدایی خود را با آن می‌ساخت، پرالتا D را بیشتر به مجسمه‌ای متحرک شبیه کرده تا محصولی متعارف از صنعت خودرو.

به‌گزارش اتو اوولوشن، در تاریخ مهندسی خودرو، فولاد نقش نیروی کار همیشگی صنعت را داشته و آلومینیوم سبک، چوب پرداخت‌شده، فایبرگلاس قالب‌گیری‌شده، فیبرکربن گران‌قیمت و آلیاژهای تخصصی نیز بارها ظاهر وسایل نقلیه را شکل داده‌اند. با وجود چنین تنوعی، کمتر طراحی به ساخت تقریبا تمام پوسته‌ی بیرونی خودرو از مس خالص فکر کرده بود.

مس معمولا در سیم‌کشی برق، لوله‌کشی و صنایع سنگین به کار می‌رود و حضور آن در بدنه‌ی بیرونی خودروها تقریبا سابقه‌ای ندارد. فلز نجیب و شکل‌پذیری که از آغاز تمدن با انسان همراه بوده، سرانجام در پروژه‌ای سفارشی با ضربه‌های دست به پیکره‌ای کاربردی و جاده‌ای تبدیل شده است. تعبیر چکش‌کاری در مورد پرالتا D کاملا واقعی به شمار می‌رود؛ فلزات نرم به‌طور سنتی با پتک‌های چوبی شکل می‌گیرند، زیرا ضربه‌ی آن‌ها بدون نابودکردن ورق، نیروی کافی برای اجرای طرح استادکار را فراهم می‌کند.

بیرون از صنایع سنگین، مشهورترین کاربردهای سنتی مس را می‌توان در ظروف آشپزخانه‌ و دستگاه‌های تقطیر یافت. انتقال همان فن باستانی، یعنی کوبیدن ورق خام روی سندان، به شاسی یک خودروی مدرن و سریع، جهشی جسورانه میان چندین قرن دانش متالورژی محسوب می‌شود. چنین رویکردی هم به توانایی بشر در ساخت‌وساز ادای احترام می‌کند و هم یادآور نقشی است که ابزارسازی در جداشدن مسیر تکامل انسان از دیگر جانوران داشت.

سازنده‌ی این اثر، مرکز پیشرفته‌ی طراحی GFG Style است که جورجتو جوجارو و پسرش فابریتزیو جوجارو در سال ۲۰۱۵ آن را در مونکالیری نزدیک تورین ایتالیا بنیان گذاشتند. جورجتو در سراسر جهان یکی از پرکارترین طراحان تاریخ خودرو شناخته می‌شود و فابریتزیو نیز بیش از ۳۰ سال تجربه‌ی طراحی و معماری خودرو دارد. پدر و پسر در مجموع بیش از ۲۰۰ نمونه‌ی اولیه و بیشتر از ۳۰۰ مدل تولیدی را برای خودروسازان گوناگون جهان توسعه داده‌اند و آثارشان همواره حضوری متمایز در صنعت خودرو داشته است.

تازه‌ترین ساخته‌ی آن‌ها از دوستی نزدیک و همکاری خلاقانه با کارآفرین و کلکسیونر مکزیکی، کارلوس پرالتا، سرچشمه می‌گیرد. استقبال مشتاقانه از پروژه‌ی مشترک قبلی، یعنی پرالتا S، باعث شد پرالتا سفارش دومین خودروی اختصاصی را ثبت کند. پرالتا D روز ۲۴ اکتبر در گردهمایی معتبر Pastejé Automotive Invitational سال ۲۰۲۶ در مکزیک رسما رونمایی شد. مدل قبلی برای بزرگداشت پسران سفارش‌دهنده ساخته شده بود، اما حرف D در نام مدل تازه به دختران او و واژه‌ی ایتالیایی «donne» به‌معنای زنان اشاره دارد.

بعد از ساخت پرالتا S با بدنه‌ی کروم براق، فابریتزیو جوجارو شخصا بر تمام مراحل شکل‌گیری پرالتا D مسی نظارت کرده است. کوپه‌ی گرندتورر چهارسرنشینه، فرمی یکپارچه و هندسه‌ای مینیمال دارد و سطوح نرم و بی‌وقفه‌ی آن از نمای بالا چنان به هم متصل‌اند که گویی تمام خودرو با یک حرکت مداد ترسیم شده است. خط شانه‌ی برجسته، نمای بیرونی را به دو ناحیه تقسیم می‌کند؛ بخش پایینی به‌طور کامل از مس خالص و با چکش‌کاری دستی ساخته شده و سقف گنبدی بالایی از شیشه‌ی آینه‌ای با پوششی هم‌رنگ گرمای مس شکل گرفته است.

زیر پوسته‌ی صنعتگرانه‌ی مسی، معماری سازه‌ای کاملا مدرنی پنهان شده است. پنل‌های دست‌کوب روی ساختاری صلب از فیبرکربن قرار گرفته‌اند و مجموعه نیز بر شاسی سبک آلومینیومی سوار می‌شود. طراحان برای حفظ خلوص بصری، تمام اجزای بیرونی فیبرکربنی از جمله تیغه‌ی یکپارچه‌ی اسپویلر جلو و خروجی‌های اگزوز عقب را از دید پنهان کرده‌اند. رینگ‌های مشکی آنتراسیتی با الگوی هندسی رتروـفیوچریستی الهام‌گرفته از دهه‌ی ۱۹۷۰، تضاد چشمگیری با درخشش گرم بدنه ایجاد می‌کنند.

پایه‌ی مکانیکی و منبع نیروی پرالتا D از مازراتی گرن توریسمو گرفته شده است. دفتر طراحی تورین ابعاد دقیق خارجی، وزن خالص و توان مشخص پیشرانه را برای چنین سفارش خصوصی‌ای اعلام نکرده، اما استفاده از برترین قطعات فنی مازراتی، عملکرد واقعی یک سوپراسپرت و رفتار مناسب یک گرندتورر را نوید می‌دهد. حتی درپوش باک نیز در هندسه‌ی پنل‌های مسی ادغام شده و وجود پیشرانه‌ی درون‌سوز زیر فلز شکل‌داده‌شده را تأیید می‌کند. همراهی آتش و مس از نخستین دوران ابزارسازی بشر، لایه‌ی نمادین دیگری به طراحی خودرو بخشیده است.

چهره‌ی جلو و عقب با تیغه‌های باریک و تیز نور و جلوپنجره‌های لوزی‌شکل هندسی تزیین شده‌اند. جلوپنجره‌ها از آلومینیوم یکپارچه‌ی ماشین‌کاری‌شده و برش‌خورده با لیزر ساخته شده‌اند و چراغ‌های کاربردی را درون خود پنهان می‌کنند تا جلوه‌ای موسوم به «نورهای سایه‌ای» شکل بگیرد. در نمای جانبی نیز خبری از درهای معمول خودرو نیست و همین حذف، فرم یک‌تکه‌ی بدنه‌ی مسی را برجسته‌تر نشان می‌دهد.

ورود به کابین از طریق گنبد پیچیده‌ای انجام می‌شود که رو به جلو بالا می‌رود و در عین حال شیشه‌های جانبی مستقلی دارد. مکانیزم تازه، تکامل ایده‌ی کانوپی یک‌حرکتی مدل پرالتا S محسوب می‌شود، هرچند جوجارو دهه‌ها پیش نمونه‌ای مشابه را خلق کرده بود. جورجتو جوجارو در سال ۱۹۶۳ شورولت (Chevrolet) مدل Corvair Testudo تک‌ساخت را با همین سازوکار کانوپی رو به جلو طراحی کرد.

فابریتزیو جوجارو برای حل مشکل همیشگی ورود دشوار به صندلی‌های عقب کوپه‌های دودر، کانوپی جلو را با مکانیزم نوآورانه‌ی گالوینگ در عقب همراه کرده است. سامانه‌ی بازشونده‌ی عقب به ستون سازه‌ای زیرین نیاز ندارد و دسترسی آسان به صندلی‌های پشتی را امکان‌پذیر می‌کند. طرح گالوینگ به درپوش‌های عقب تاریخی ادای احترام می‌کند که پدرش جورجتو در سال ۱۹۶۷ برای دتوماسو (De Tomaso) مدل Mangusta ساخته بود.

تم یکپارچه‌ی بیرونی در کابین چهارسرنشینه نیز ادامه پیدا می‌کند. صندلی‌های ارگونومیک با چرم دارای جلوه‌ی فلزی پوشیده شده‌اند تا رنگ گرم مس در فضای داخلی بازتاب یابد. چرم صندلی‌ها، داشبورد و پنل‌های در با قطعات آلکانتارای سوراخ‌دار ترکیب شده و دوخت تمام بخش‌ها با نخ واقعی مسی انجام گرفته است.

تماشا کنید: مازراتی با بدنه‌ی مس و طراحی پرالتا D

داشبورد متقارن در سمت چپ یک صفحه‌آمپر دیجیتال برای راننده دارد و در سمت راست، ایستگاه اختصاصی آرایش برای سرنشین تعبیه شده است. بخش سرنشین محفظه‌هایی برای لوازم آرایشی و نمایشگری دارد که هم‌زمان نقش آینه‌ی روشن را ایفا می‌کند. تقارن میان ابزار رانندگی و فضای اختصاصی سرنشین، ارتباط حرف D با دختران سفارش‌دهنده و واژه‌ی ایتالیایی زنان را در کابین نیز ادامه می‌دهد.

آخرین جزئیات لوکس و سفارشی در قسمت عقب کنسول مرکزی پنهان شده است. یخچالی جمع‌شونده برای نگهداری یک بطری شامپاین در کنار چهار لیوان اختصاصی طراحی شده و لیوان‌ها نیز طبیعتا از مس خالص ساخته شده‌اند. استفاده‌ی تاریخی بشر از ظروف و تجهیزات مسی برای تبدیل میوه‌ها و سبزی‌ها به نوشیدنی، در پرالتا D به شوخی ظریف دیگری با عنصر شماره‌ی ۲۹ جدول تناوبی تبدیل می‌شود. نتیجه، خودرویی است که فناوری فیبرکربن، آلومینیوم و شیشه‌ی پیشرفته را زیر و کنار بدنه‌ای از یکی از کهن‌ترین فلزات شناخته‌شده‌ی بشر گرد هم می‌آورد.

نظر شما درباره‌ی بدنه‌ی مسی و طراحی عجیب پرالتا D چیست؟