داستان زندگی نخستین زن نابینای خلبان ایتالیا؛ سابرینا چگونه ۲۰۰ ساعت پرواز کرد؟

لوسیا سابرینا پاپا، زنی ۵۶ ساله که از بدو تولد نابیناست، توانسته برخلاف تمام محدودیت‌های جسمی، به‌عنوان نخستین زن نابینای ایتالیایی وارد دوره آموزش خلبانی شود و بیش از ۲۰۰ ساعت تجربه پرواز با هواپیماهای مختلف را به دست آورد. داستان زندگی او حالا به یکی از روایت‌های الهام‌بخش رسانه‌های ایتالیا تبدیل شده است.

به گزارش دیروزبان، سابرینا که در منطقه سالیچه سالنتینو در جنوب ایتالیا متولد شده، از کودکی شیفته صدای هواپیماها بود. او در نزدیکی فرودگاه نظامی گالاتینا زندگی می‌کرد و هر بار که صدای عبور هواپیماها را می‌شنید، با شوق به حیاط خانه می‌دوید.

او درباره رؤیای کودکی‌اش می‌گوید: «از همان بچگی وقتی صدای هواپیماها را می‌شنیدم، به سمت حیاط می‌دویدم. غرش قدرتمند آنها مرا جذب می‌کرد. همیشه می‌گویم در کودکی دوست داشتم خود هواپیما باشم، نه خلبان؛ چون هواپیما بالاتر و سریع‌تر از پرندگان پرواز می‌کرد.»

از دنیای کامپیوتر تا کابین خلبانی

سابرینا پس از سال‌ها فعالیت در حوزه فناوری اطلاعات، در سال ۲۰۱۶ تصمیم گرفت رؤیای قدیمی خود را جدی‌تر دنبال کند. او با کمک انجمن‌های فعال در زمینه دسترس‌پذیر کردن پرواز برای افراد دارای معلولیت بینایی، به‌تدریج وارد دنیای هوانوردی شد.

در ابتدا پرواز را به‌عنوان مسافر تجربه می‌کرد، اما با همراهی مربیان و آشنایی با تجهیزات کابین، فرصت پیدا کرد کنترل هواپیما را نیز در دست بگیرد.

او تاکنون با هواپیماهای مختلفی از جمله اسکای ارو، تکنام P-92، سسنا ۱۵۲ و ۱۷۲ و حتی هواپیمای آکروباتیک اکسترا EA-200 پرواز کرده است.

چگونه یک زن نابینا هواپیما را هدایت می‌کند؟

شاید مهم‌ترین بخش داستان سابرینا، روشی باشد که برای کنترل هواپیما یاد گرفته است. او با کمک مربی خود، یک روش لمسی برای تشخیص وضعیت هواپیما و خواندن اطلاعات موردنیاز طراحی کرده است. در این روش، از طریق لمس و دریافت اطلاعات از تجهیزات و راهنمایی مربی، وضعیت پرواز را تشخیص می‌دهد.

سابرینا توضیح می‌دهد: «کم‌کم کنترل‌ها را بیشتر در دست می‌گرفتم و احساس می‌کردم هواپیما بیشتر متعلق به من است. تا اینکه مربی‌ای پیدا کردم که فهمید می‌توانم کارهای بیشتری انجام دهم. با هم روشی لمسی برای تشخیص وضعیت هواپیما و خواندن نشانگرها ابداع کردیم.»

او تأکید می‌کند که مربی همیشه در کنار او حضور دارد و در واقع چشم‌های او در کابین خلبانی است.

این نخستین باری بود که او فرصت پیدا می‌کرد از نزدیک با فعالیت‌های کنترل ترافیک هوایی، فناوری‌های مورد استفاده و مسئولیت‌های کارشناسان برج مراقبت آشنا شود.

سابرینا داستان تجربه متفاوت خود را در کتاب زندگی‌نامه‌اش با عنوان «پرواز در نامرئی» روایت کرده است؛ داستان زنی که محدودیت بینایی نتوانست مانع تحقق رؤیای پروازش شود.