منطقه‌ای با صخره‌های عجیب، ستون‌های سنگی میلیون‌ها ساله و آسمانی پرستاره، به شصت‌وچهارمین پارک ملی آمریکا تبدیل شد. در گوشه‌ای از ایالت آریزونای آمریکا، صخره‌های غول‌پیکری وجود دارند که بعضی مانند برج‌هایی باریک از زمین سربرآورده‌اند و بعضی دیگر چنان روی هم قرار گرفته‌اند که گویی هر لحظه ممکن است سقوط کنند. این چشم‌انداز عجیب، حاصل میلیون‌ها سال فعالیت آتشفشانی و فرسایش طبیعی است. اکنون منطقه‌ی چیری‌کاهوا که به «سرزمین عجایب صخره‌ای» شهرت دارد، پس از بیش از یک قرن حفاظت به‌عنوان یادمان ملی، رسماً به شصت‌وچهارمین پارک ملی ایالات متحده تبدیل شده است.
منطقه‌ای با صخره‌های عجیب، ستون‌های سنگی میلیون‌ها ساله و آسمانی پرستاره، به شصت‌وچهارمین پارک ملی آمریکا تبدیل شد. در گوشه‌ای از ایالت آریزونای آمریکا، صخره‌های غول‌پیکری وجود دارند که بعضی مانند برج‌هایی باریک از زمین سربرآورده‌اند و بعضی دیگر چنان روی هم قرار گرفته‌اند که گویی هر لحظه ممکن است سقوط کنند. این چشم‌انداز عجیب، حاصل میلیون‌ها سال فعالیت آتشفشانی و فرسایش طبیعی است. اکنون منطقه‌ی چیری‌کاهوا که به «سرزمین عجایب صخره‌ای» شهرت دارد، پس از بیش از یک قرن حفاظت به‌عنوان یادمان ملی، رسماً به شصت‌وچهارمین پارک ملی ایالات متحده تبدیل شده است.
به گزارش سایت دیدبان ایران، منطقه‌ای با صخره‌های عجیب، ستون‌های سنگی میلیون‌ها ساله و آسمانی پرستاره، به شصت‌وچهارمین پارک ملی آمریکا تبدیل شد.
در گوشه‌ای از ایالت آریزونای آمریکا، صخره‌های غول‌پیکری وجود دارند که بعضی مانند برج‌هایی باریک از زمین سربرآورده‌اند و بعضی دیگر چنان روی هم قرار گرفته‌اند که گویی هر لحظه ممکن است سقوط کنند. این چشم‌انداز عجیب، حاصل میلیون‌ها سال فعالیت آتشفشانی و فرسایش طبیعی است. اکنون منطقه‌ی چیری‌کاهوا که به «سرزمین عجایب صخره‌ای» شهرت دارد، پس از بیش از یک قرن حفاظت به‌عنوان یادمان ملی، رسماً به شصت‌وچهارمین پارک ملی ایالات متحده تبدیل شده است.
به‌گزارش آی‌اف‌ال‌ساینس، چشم‌انداز منحصربه‌فرد چیری‌کاهوا حاصل فوران آتشفشانی عظیمی در حدود ۲۷ میلیون سال پیش است. این فوران، منطقه را با لایه‌های ضخیمی از خاکستر داغ و سنگ‌پا پوشاند که بعدها به سنگی موسوم به «توف ریولیتی» تبدیل شدند.
فوران همچنین دهانه‌ای آتشفشانی به عرض تقریبی ۱۹ کیلومتر ایجاد کرد. در میلیون‌ها سال بعد، فرسایش، هوازدگی و فعالیت گسل‌ها، صخره‌ها را به شکل ستون‌های بلند، برجک‌های سنگی و تخته‌سنگ‌هایی درآوردند که گویی برخلاف نیروی گرانش روی یکدیگر قرار گرفته‌اند.
چیری‌کاهوا فقط به صخره‌های عجیبش معروف نیست. این منطقه عنوان «پارک بین‌المللی آسمان تاریک» را نیز دارد و به‌دلیل آلودگی نوری اندک، مکان مناسبی برای تماشای ستارگان محسوب می‌شود. تنوع زیستی آن هم چشمگیر است؛ از موش‌های کانگورویی و راسوهای بدبو گرفته تا پلنگچه‌ها و جگوارهایی که به‌ندرت در منطقه مشاهده می‌شوند.
چشم‌انداز شگفت‌انگیز چیری‌کاهوا حاصل فوران آتشفشانی عظیمی در ۲۷ میلیون سال پیش و میلیون‌ها سال فرسایش طبیعی است
نام چیری‌کاهوا از یکی از گروه‌های بومی آپاچی گرفته شده که قرن‌ها در این سرزمین زندگی کرده‌اند. جرونیمو، از مشهورترین رهبران مقاومت بومیان آمریکا در برابر ارتش ایالات متحده در قرن نوزدهم، نیز در نزدیکی این منطقه متولد شد.
چیری‌کاهوا از سال ۱۹۲۴ با عنوان «یادمان ملی» تحت حفاظت دولت آمریکا قرار داشت؛ اما تبدیل آن به پارک ملی به تصویب قانون در کنگره نیاز داشت. پس از چند سال تلاش نمایندگان هر دو حزب، مجلس نمایندگان در مارس ۲۰۲۶ و سنا در سپتامبر همان سال این طرح را تصویب کردند. سرانجام دونالد ترامپ در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ با امضای قانون، عنوان پارک ملی را به چیری‌کاهوا اعطا کرد.
مارک کلی، سناتور آریزونا، این اتفاق را روزی تاریخی برای ایالت توصیف کرد و گفت تبدیل چیری‌کاهوا به پارک ملی از زمان ورودش به سنا یکی از اولویت‌های او بوده است. بااین‌حال، ثبت پارک ملی جدید در شرایطی اتفاق می‌افتد که سیاست‌های محیط‌زیستی دولت ترامپ با انتقادهای گسترده‌ای روبه‌رو شده‌اند. دولت آمریکا از سال ۲۰۲۵ کاهش بودجه و تعدیل صدها نفر از کارکنان سازمان پارک‌های ملی را در دستور کار قرار داده است.
ترامپ همچنین در تابستان ۲۰۲۶ وسعت دو یادمان ملی در ایالت یوتا را حدود ۹۰ درصد کاهش داد؛ تصمیمی که به گفته‌ی منتقدان، نزدیک به ۱٫۲ میلیون هکتار از اراضی حفاظت‌شده را در معرض فعالیت‌های معدنی و استخراج سوخت‌های فسیلی قرار می‌دهد.
براساس تحلیل مرکز پیشرفت آمریکا، دولت ترامپ در دوره‌ی دوم ریاست‌جمهوری خود حفاظت قانونی از بیش از ۳۴ میلیون هکتار زمین عمومی را لغو کرده است؛ آماری که تضاد میان ثبت پارک ملی جدید و سیاست‌های گسترده‌تر دولت در زمینه‌ی حفاظت از طبیعت را نشان می‌دهد.