نهاد‌های حقوق بشری با ابراز نگرانی از افزایش آمار کودک‌آزاری در هلند، از بی‌توجهی دولت این کشور به شنیده شدن صدای کودکان و نبود استاندارد‌های قانونی برای حفاظت از آنها انتقاد کردند.
نتایج گزارش نظارتی سالانه «مجمع حقوق کودکان» نشان می‌دهد که هلند همچنان در زمینه شنیدن صدای کودکان و محافظت از آنها در برابر محیط‌های ناامن و خشونت، اقدام‌های کافی انجام نمی‌دهد. همچنین، دولت این کشور تصویر روشنی از تعداد کودکانی که در شرایط ناامن بزرگ می‌شوند، در اختیار ندارد.
آمار ارائه‌شده توسط سازمان حمایتی وِیلیخ تویس (Veilig Thuis)، که در زمینه خشونت خانگی و کودک‌آزاری فعالیت می‌کند، نشان می‌دهد که تعداد گزارش‌ها و درخواست‌های مشاوره در موضوع کودک‌آزاری، از حدود ۶۳ هزار مورد در سال ۲۰۲۰ به بیش از ۶۸ هزار مورد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. به گفته این مجموعه، درک کلی از گستره چنین خشونت‌هایی همچنان محدود و پراکنده باقی مانده است.
مجمع حقوق کودکان بر رعایت حقوق کودکان در هلند نظارت می‌کند. اعضای این مجمع شامل سازمان‌هایی مانند «دفاع از کودکان»، «کیندرپوست‌زگلز»، «نجات کودکان»، «تِر دِز اوم»، «موسسه جوانان هلند» و شماری دیگر از سازمان‌های حقوق بشری است.
تعداد کودکانی که از خدمات مراقبتی ویژه نوجوانان و کودکان بهره‌مند می‌شوند نیز در سال‌های اخیر افزایش یافته است.
در سال ۲۰۲۰، اداره آمار هلند (CBS) گزارش کرد که بیش از ۴۰۲ هزار کودک تحت پوشش این خدمات قرار دارند. تا سال ۲۰۲۵، این رقم به بیش از ۴۶۵ هزار کودک رسید؛ هرچند در مقایسه با سال پیش از آن، کاهش اندکی داشت.
این گروه، موضوع یادشده را یک مشکل مزمن توصیف می‌کند که نه تنها کودکانی را که هنوز برای مقام‌ها ناشناخته‌اند، بلکه کودکانی را که هم‌اکنون از سوی نهاد‌هایی مانند خدمات حمایت از کودکان تحت پوشش و حمایت هستند نیز در بر می‌گیرد. این گروه اظهار کرد: داشتن پرونده یا قرار گرفتن تحت پوشش یک برنامه حمایتی، لزوما به این معنا نیست که صدای کودک واقعا شنیده می‌شود، به حرف‌هایش باور دارند و از او محافظت می‌کنند.
در حال حاضر، نهاد‌های حمایت از کودکان اجازه دارند دستورالعمل‌های داخلی خود را تدوین کنند. به گفته این گروه، چنین رویکردی فاقد پاسخگویی کافی است. آنها می‌گویند: ما از دولت می‌خواهیم که فورا یک استاندارد قانونی وضع کند تا اطمینان حاصل شود که ارتباط مستمر و معنادار میان متخصصان و کودکان، به یک رویه معمول و الزامی تبدیل شود.