کارگردان فیلم کوتاه «ژاپنی» و برنده جایزه ویژه هیأت داوران چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، از شکل‌گیری ایده این فیلم، چالش‌های ساخت آن و نگاه خود به فیلم‌سازی برای مخاطب گفت.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ دل‌آرا ودودی - پناه الوانی، کارگردان فیلم کوتاه «ژاپنی» و برگزیده جایزه ویژه هیأت داوران چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، با اشاره به شکل‌گیری ایده این فیلم از تجربه‌ای شخصی، مهم‌ترین چالش خود در مسیر ساخت آن را درگیری با نگرانی‌های درونی دانست و تأکید کرد که برخلاف تصور برخی تماشاگران، قصد داشته است اثری کمدی برای مخاطب بسازد.
پناه الوانی درباره شکل‌گیری ایده اولیه فیلم کوتاه «ژاپنی» گفت: «چند سال پیش با خانواده‌ام دچار اختلاف شدم و خانه را ترک کردم. بعد از آن اتفاقات مختلفی برایم افتاد و همان‌جا جرقه اولیه شکل‌گیری این ایده در ذهنم زده شد.»
او با اشاره به اینکه تجربه‌های شخصی در شکل‌گیری ایده فیلم نقش داشته‌اند، درباره چالش‌های مسیر تولید این اثر توضیح داد: «بیشتر نگرانی‌ها در خودم بود. دائماً از خودم می‌پرسیدم اگر کار به نتیجه نرسد چه می‌شود؟ اگر فیلم منسجمی از آب درنیاید یا لوس و بی‌مزه شود چه؟ اگر عوامل در صحنه به ایده‌هایم اعتماد نکنند چطور؟ به نظرم بزرگ‌ترین چالش من درگیری با خودم بود.»
الوانی درباره نسبت فیلم با جهان ذهنی و دغدغه‌های شخصی خود نیز گفت که برخلاف برداشتی که برخی تماشاگران از اثر داشته‌اند، هدف اصلی‌اش ساخت یک فیلم اجتماعی نبوده و بیشتر قصد داشته است توانایی خود را در ژانر کمدی محک بزند.
او در این باره بیان کرد: «برخلاف تصوری که بعضی از تماشاگران داشتند، بیشتر از اینکه بخواهم یک فیلم اجتماعی بسازم، دوست داشتم یک کمدی خلق کنم؛ البته اگر اساساً چنین عنوانی وجود داشته باشد. دغدغه مشخصی برایم مطرح نبود و بیشتر دوست داشتم با ژانر کمدی دست‌وپنجه نرم کنم.»
این کارگردان درباره دریافت جایزه ویژه هیأت داوران چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران نیز اظهار کرد: «راستش فکر نمی‌کردم این جایزه را بگیرم؛ چون معمولاً جشنواره‌ها، چه در ایران و چه در جهان، کمدی را چندان جدی نمی‌گیرند. با نگاه بدبینانه‌ای که داشتم، فکر می‌کردم در این جشنواره هم اتفاق خاصی برای فیلم نیفتد.»
او با اشاره به رویکرد خود در فیلم‌سازی و ترجیح مخاطب بر سلیقه جشنواره‌ها افزود: «من خیلی آدم جشنواره‌ای نیستم و این فیلم را برای تماشاگر ساختم. دوست دارم در ادامه هم بی‌توجه به سلیقه جشنواره‌ها برای تماشاگر فیلم بسازم، اما قطعاً دریافت این جایزه می‌تواند روند ساخت آثار بعدی را برایم آسان‌تر کند. به این بهانه دوباره از هیأت داوران تشکر می‌کنم.»
الوانی در بخش دیگری از صحبت‌هایش به نقش بهرام ارک در شکل‌گیری مسیر حرفه‌ای خود اشاره کرد و ارتباطش با این فیلم‌ساز را رابطه‌ای استاد و شاگردی توصیف کرد.
او در این باره گفت: «نمی‌دانم بهرام ارک تا چه اندازه خودش را در شکل‌گیری مسیر من سهیم می‌داند، اما به نظرم ارتباط ما یک ارتباط استاد و شاگردی است. آقای ارک همیشه اصرار داشت من فیلم بسازم و بارها زمانی که فکر می‌کردم از پس فیلم‌سازی برنمی‌آیم، ایشان معتقد بود که فیلم‌ساز خوبی می‌شوم.»
این کارگردان همچنین درباره نقش ارک در فراهم شدن زمینه تولید «ژاپنی» توضیح داد: «امکان ساخته شدن این فیلم، معرفی آقای مهرافروز و آشنایی با بسیاری از عوامل و اعضای گروه هم به کمک ایشان اتفاق افتاد. آقای ارک اورژانس فیلم‌سازی من است؛ هر جا گیر کنم به او زنگ می‌زنم.»