کاظم غریب‌آبادی، معاون وزیر امور خارجه، با تأکید بر اینکه امنیت غذایی نباید قربانی جنگ و تحریم‌های یک‌جانبه شود، از آمادگی ایران برای گسترش همکاری‌های کشاورزی با کشورهای منطقه و جهان خبر داد و دیپلماسی کشاورزی را راهکاری برای تقویت امنیت غذایی، توسعه روابط بین‌المللی و کاهش تنش‌ها دانست.
کاظم غریب‌آبادی، معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزیر امور خارجه، با تأکید بر اهمیت امنیت غذایی در امنیت ملی کشورها گفت: دیپلماسی کشاورزی ظرفیت بالایی برای توسعه همکاری‌های بین‌المللی، کاهش تنش‌ها و ایجاد پیوندهای پایدار میان ملت‌ها دارد.
غریب‌آبادی در مراسم روز جهانی غذا در سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج وزارت جهاد کشاورزی، در سخنانی با عنوان «دیپلماسی کشاورزی؛ پیوند امنیت غذایی، صلح و همکاری‌های بین‌المللی» اظهار کرد: امنیت غذایی در جهان امروز تنها به معنای دسترسی به غذا نیست، بلکه دسترسی پایدار، کافی، سالم و مقرون‌به‌صرفه همه مردم به غذای مناسب را شامل می‌شود.
وی با اشاره به تأثیر بحران‌های ژئوپلیتیکی، جنگ‌ها، تغییرات اقلیمی، خشکسالی، محدودیت منابع آب و اختلال در زنجیره‌های تأمین بر امنیت غذایی ملت‌ها افزود: در شرایط کنونی، کشاورزی دیگر تنها یک بخش اقتصادی نیست، بلکه یکی از پایه‌های اصلی امنیت، استقلال، توسعه و ثبات کشورها به شمار می‌رود.
معاون وزیر امور خارجه با تأکید بر ظرفیت دیپلماسی کشاورزی برای توسعه همکاری‌های بین‌المللی تصریح کرد: بهره‌گیری از ظرفیت‌های روابط خارجی در حوزه‌هایی همچون کشاورزی، دامپروری، شیلات، صنایع غذایی، فناوری‌های نوین، تجارت محصولات کشاورزی و مدیریت منابع طبیعی می‌تواند زمینه‌ساز ایجاد منافع مشترک و تقویت اعتماد میان کشورها باشد.
وی انتقال دانش و فناوری، توسعه تحقیقات مشترک، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های کشاورزی، بهبود بهره‌وری آب، توسعه تجارت محصولات غذایی و ایجاد زنجیره‌های تأمین پایدار را از جمله محورهای مهم همکاری در این حوزه برشمرد.
photo_2026-11-02_11-22-36
ایران آماده توسعه همکاری‌های کشاورزی با کشورهای منطقه و جهان است
معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزیر امور خارجه با اشاره به ظرفیت‌های جمهوری اسلامی ایران در حوزه کشاورزی اظهار داشت: تنوع اقلیمی، دانش و تجربه کشاورزی، نیروی انسانی متخصص، مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی و موقعیت جغرافیایی راهبردی، ظرفیت‌های قابل توجهی برای توسعه همکاری‌های بین‌المللی در اختیار ایران قرار داده است.
وی با اشاره به توانمندی‌های کشور در زمینه فناوری‌های گلخانه‌ای، بذر و نهال، صنایع تبدیلی و غذایی، دانش فنی آبیاری، دامپروری و آبزی‌پروری، آمادگی ایران را برای توسعه همکاری‌های دوجانبه و چندجانبه با کشورهای علاقه‌مند اعلام کرد.
او همچنین کشورهای همسایه، منطقه غرب آسیا، آسیای مرکزی، قفقاز و آفریقا را از اولویت‌های همکاری کشاورزی ایران برشمرد و تأکید کرد که توسعه این همکاری‌ها می‌تواند به تقویت تجارت منطقه‌ای، افزایش تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین غذا و ایجاد فرصت‌های اقتصادی جدید کمک کند.
مدیریت منابع آب و مقابله با تغییرات اقلیمی؛ محور همکاری‌های منطقه‌ای
معاون وزیر امور خارجه با اشاره به چالش‌های مشترک ایران و کشورهای منطقه در زمینه کم‌آبی، خشکسالی و طوفان‌های گرد و غبار، بر ضرورت همکاری‌های منطقه‌ای در مدیریت پایدار منابع آب و سازگاری کشاورزی با تغییرات اقلیمی تأکید کرد.
وی توسعه روش‌های کم‌آب‌بر تولید، تبادل دانش درباره کشاورزی در شرایط خشک و نیمه‌خشک، افزایش بهره‌وری آب و گسترش سامانه‌های هشدار سریع را از زمینه‌های مهم همکاری‌های علمی و فنی دانست.
به گفته وی، حمایت از این همکاری‌ها از طریق گفت‌وگوهای دیپلماتیک دوجانبه و چندجانبه و با مشارکت سازمان‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، یکی از زمینه‌های مهم مشارکت وزارت امور خارجه در تقویت امنیت غذایی پایدار کشور است.
امنیت غذایی نباید قربانی جنگ و تحریم‌های یک‌جانبه شود
معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزیر امور خارجه در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به پیامدهای جنگ و تحریم‌های یک‌جانبه بر امنیت غذایی اظهار داشت: جنگ و تحریم‌ها، افزون بر آثار انسانی، امنیتی و اقتصادی، می‌توانند از طریق تخریب زیرساخت‌ها، اختلال در حمل‌ونقل و تجارت، افزایش هزینه‌های تولید و محدودیت دسترسی به منابع مالی و فناوری، فشار مضاعفی بر بخش کشاورزی و زنجیره تأمین غذا وارد کنند.
وی افزود: حتی در شرایطی که برخی کالاهای غذایی و دارویی رسماً از شمول تحریم‌ها مستثنا هستند، محدودیت‌های بانکی، بیمه‌ای، حمل‌ونقلی و مالی می‌توانند موانع جدی در مسیر تجارت و تأمین نهاده‌های ضروری ایجاد کنند.
معاون وزیر امور خارجه با تأکید بر اینکه غذا، آب، دارو و نیازهای اساسی مردم نباید به ابزار فشار سیاسی تبدیل شوند، تصریح کرد: امنیت غذایی نباید قربانی جنگ، فشار سیاسی یا تحریم‌های یک‌جانبه شود.
وی همچنین بر ضرورت مصون ماندن همکاری‌های بین‌المللی در حوزه کشاورزی و امنیت غذایی از ملاحظات سیاسی و محدودیت‌های تحمیلی تأکید کرد.
پنج محور پیشنهادی ایران برای توسعه همکاری‌های بین‌المللی کشاورزی
معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزیر امور خارجه در ادامه، پنج محور را برای توسعه همکاری‌های مشترک در حوزه کشاورزی و امنیت غذایی مطرح کرد.
این محورها شامل توسعه همکاری‌های علمی و فناوری در زمینه کشاورزی هوشمند، مدیریت منابع آب و مقابله با تغییرات اقلیمی؛ تقویت تجارت محصولات کشاورزی و غذایی و تسهیل دسترسی به بازارها؛ گسترش سرمایه‌گذاری‌های مشترک در صنایع تبدیلی، ذخیره‌سازی، حمل‌ونقل و فرآوری محصولات کشاورزی؛ توسعه همکاری‌های آموزشی و پژوهشی و تبادل متخصصان؛ و تقویت همکاری‌های منطقه‌ای برای مدیریت بحران‌های غذایی و ارتقای تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین است.
وی همچنین با حمایت از نقش سازنده سازمان‌های بین‌المللی، به‌ویژه سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، در ارتقای همکاری‌های جهانی و منطقه‌ای برای تحقق امنیت غذایی، بر اهمیت توسعه سازوکارهای همکاری میان کشورهای تولیدکننده و مصرف‌کننده غذا تأکید کرد.
دیپلماسی کشاورزی؛ بستری برای تقویت صلح و اعتماد میان ملت‌ها
معاون وزیر امور خارجه در پایان با تأکید بر اینکه امنیت غذایی بخشی جدایی‌ناپذیر از کرامت انسانی، عدالت اجتماعی، صلح و توسعه پایدار است، اظهار داشت: دیپلماسی کشاورزی می‌تواند علاوه بر توسعه اقتصادی و افزایش مبادلات تجاری، به کاهش شکاف‌ها، تقویت روابط میان کشورها و ایجاد زمینه‌های جدید برای گفت‌وگو و تفاهم کمک کند.
وی خاطرنشان کرد: جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد در چارچوب منافع متقابل و احترام به حقوق بین‌الملل، همکاری‌های خود را در حوزه کشاورزی با کشورهای مختلف گسترش دهد.
معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزیر امور خارجه تأکید کرد: با تقویت دیپلماسی کشاورزی، توسعه همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی و مقابله با موانع ناشی از جنگ و تحریم‌ها، می‌توان گام‌های مؤثری در جهت تأمین امنیت غذایی ملت‌ها و ساختن جهانی باثبات‌تر برداشت.
وی در پایان با بیان اینکه کشاورزی باید به بستری برای همکاری، همبستگی و صلح تبدیل شود، گفت: امنیت غذایی می‌تواند پلی برای نزدیک‌تر شدن ملت‌ها و توسعه همکاری‌های بین‌المللی باشد؛ جهانی که در آن هیچ انسانی به دلیل جنگ، تحریم یا نابرابری از دسترسی به غذای کافی و سالم محروم نباشد.