با وجود تعداد زیاد انیمههای تحسینشده، برای بینندگان سخت است که از زمان خود بیشترین استفاده را نبرند. در مدیوم انیمه، آثار کمتر دیده شده بیشماری وجود دارد و از سوی دیگر، سریالهای طولانی مثل Naruto با اپیزودهای جدید خود، تکلیف چند صد قسمتی را به بیننده میدهند تا اگر بخواهند کاملا با سریال همراه شوند، باید وقت زیادی بگذارند.
با این حال، برخی از این سریال مانند هدیهای هستند که هر بار تماشایشان لذت جدیدی دارد. با رعایت احتیاط برای جلوگیری از لو رفتن داستان، مهم است که به لیستی از انیمهها بپردازیم که تماشای دوباره آنها لذتبخش خواهد بود. برخی مواقع، یک بار تماشای یک سریال خوب کافی است، انیمههای زیادی وجود دارند که میتوان در یک آخر هفته تماشایشان کرد و سپس فراموششان کرد. اما برخی سریالها هستند که برای درک کامل اثر، به بیش از یک بار تماشا نیاز دارند.
Attack On Titan
Attack on Titan یک مثال عالی است که میتوان بارها به سراغ آن رفت. این انیمه با روش هوشمندانه داستانگوییاش، یک استاندارد جدید تعریف کرده است. قابلیت پیشبینی اتفاقات در این انیمه باعث شد سبک نوشتن انیمههای شونن تغییر کند و سطح داستانها بالا برود.
در واقع، داستان بزرگ Attack on Titan طوری نوشته شده که پایان آن از همان قسمتهای اول مشخص است. سازنده از همان ابتدا میدانست داستان چطور تمام میشود. به همین دلیل، تمام نشانههای پایان داستان در همان قسمتهای ابتدایی مخفی شده است. وقتی برای بار دوم داستان را میبینید، متوجه میشوید که چطور از همان اول، مسیر پایان مشخص شده بود. در دنیای انیمه، هیچ اثری به اندازه Attack on Titan در داستانگویی پیچیده و هوشمندانه موفق نیست.
Kaiji: Ultimate Survivor
به طور کلی، Kaiji: Ultimate Survivor یک اثر بینظیر است. در ظاهر، این انیمه شبیه به بازیهای مرگ در Death Parade یا Alice in Borderland است. اما اگر کمی دقت کنید، میبینید که ساختار آن بهقدری جذاب است که هر چقدر هم تماشایش کرده باشید، باز هم نمیتوانید از آن دل بکنید.
داستان حول محور کارگر بدشانسی به نام کایجی جریان دارد که برای تسویه بدهیهایش، وارد دنیای شرطبندیهای زیرزمینی و خطرناک میشود. چیزی که در ظاهر ساده به نظر میرسد، خیلی زود به یک اثر روانشناختی و هیجانانگیز تبدیل میشود که با سرعت بالا و تعلیق زیاد، شما را میخکوب میکند. بار اول که تماشا میکنید، فقط با فضای سریال آشنا میشوید، اما در دفعات بعدی است که متوجه میشوید بازیها و ترفندهای سریال چقدر هوشمندانه طراحی شدهاند و لذت تماشای آن چند برابر میشود.
Code Geass
Code Geass به دلایل خیلی خوبی به یک اثر کلاسیک و محبوب تبدیل شده است. اگر بخواهیم کلی نگاه کنیم، این سریال ترکیبی از درامهای انسانی، اکشن مکا و سیاستهای پیچیده است. کمتر انیمهای پیدا میشود که داستان را مانند Code Geass جلو ببرد، این یک اثر تک و منحصر به فرد است که با شخصیتپردازیهای اغراقآمیز، تبلیغات مستقیم محصولات در داستان و ترکیب عجیب شوخیهای بیمزه با سیاستهای سنگین، مرز بین جذابیت و عجیب بودن را رعایت کرده است.
داستان در جامعهای اتفاق میافتد که در آن کشوری به نام بریتانیا بر مردم ژاپن حکومت میکند و با آنها مثل طبقه دوم برخورد میکند. شخصیت اصلی، لولوش لمپروژ، شاهزادهای است که حالا ناامید شده و برای هدایت شورشیان ژاپنی وارد میدان میشود، البته انگیزههای او برای این کار اصلا درست نیست. او با استفاده از یک قدرت مرموز به نام Geass و کمک دختری مرموز به نام سیسی، وارد مسیری میشود که به یکی از عجیبترین پایانبندیهای تاریخ انیمه میرسد.
ترکیب درام، داستان پرجزئیات و شوخیهای عجیب، باعث شده Code Geass اثری باشد که نمیشود فقط یک بار دید. وقتی برای بار دوم نقشههای لولوش را دنبال میکنید، چون از قبل میدانید انگیزههای او چیست و چه اتفاقی میافتد، لذت تماشای آن بسیار بیشتر میشود.
Death Note
Death Note یکی از ماندگارترین انیمههای دهه ۲۰۰۰ به شمار میرود؛ اثری از استودیو Madhouse در دوران طلاییاش که همه چیزش از سرعت روایت و سبک هنری گرفته تا طراحی صدا، بینقص است. با اینکه این سریال در اولین دفعه تماشا نیز بهیادماندنی است، اما ویژگی خاصش این است که با هر بار تماشا، بهتر هم میشود. داستان از جایی شروع میشود که دانشآموز دبیرستانی به نام Light Yagami، یک دفترچه پیدا میکند که با نوشتن نام و علت مرگ هر کسی در آن، میتواند او را از بین ببرد. در ادامه داستان، یک جنگ فلسفی شکل میگیرد که در آن او سعی میکند از دست پلیسها فرار کند و حتی از خود مفهوم قانون هم باهوشتر عمل کند.
شاید در اولین تماشا، داستان Death Note را کاملا بفهمید و در حقیقت، سوالات فلسفی آن خیلی عمیق هم نباشند. اما نکته اصلی اینجاست که این انیمه یکی از هوشمندانهترین داستانها را در سبک تریلر روانشناختی دارد و ارزش تکرار آن دقیقا همینجا است. دیدن درگیریهای لایت با پدرش و تقابل او با کارآگاه نابغه یعنی L، تجربهای است که هر چقدر هم داستان را بلد باشید، باز هم از تماشای آن لذت خواهید برد.
Another
انیمههای ترسناک زیادی وجود دارند که با تماشای دوباره بهتر میشوند. مثلا خیلیها سراغ انیمههایی مثل Higurashi: When They Cry یا Paranoia Agent میروند، اما معمولا از انیمه Another حرفی زده نمیشود. در نگاه اول، Another یکی از انیمههایی است که ترسناکترین و غیرمنتظرهترین مرگها را در سبک وحشت دارد، اما چیزی که این سریال را واقعا جذاب میکند، ساختار و دلیل پشت این مرگها است.
داستان که پر از راز و نفرینهای ماوراءالطبیعه در روستاهای ژاپن است، با یک حس ترس آرام جلو میرود تا در نهایت به یک داستان واقعا وحشتناک برسد. بااینکه در دفعه اول تماشا داستان را متوجه میشوید، اما در تماشای دوم، وقتی تمام جزئیات و زمینه داستان را میشناسید، این داستان فراموشنشدنی، حتی ترسناکتر و سنگینتر از قبل به نظر میرسد.
The Disastrous Life Of Saiki K
انیمه The Disastrous Life of Saiki K یک اثر بسیار سرگرمکننده است، با این حال ارزش پرداخته شدن در این لیست را دارد. گاهی اوقات دلیل دوباره دیدن یک سریال، ایدههای بزرگ یا نشانههای ابتدایی داستان نیست، در برخی موارد، فقط چون سریال خیلی خوب، پرجزئیات و لذتبخش است، شما را دوباره به سمت خودش میکشاند.
از بین انیمههای فوقالعاده کمدی مثل Gintama و Konosuba، انیمه Saiki K با ویژگیهای منحصر به فردش نماینده عالی این سبک است. این انیمه با شوخیهای عجیب و شخصیت اصلیاش که قدرتهای خیلی زیادی دارد، با One-Punch Man مقایسه میشود، اما Saiki K سبک متفاوت خودش را دارد. شوخیهای بیروح، داستانهای پراکنده و شخصیتپردازی خاص، باعث شده این اثر فراتر از حد انتظار باشد و با هر بار دیدن، عمق و خنده بیشتری پیدا کند.
Neon Genesis Evangelion
Neon Genesis Evangelion نمونهای بینقص از سریالی است که شما را به چندین بار دیدن آن دعوت میکند. این اثر در ژانر مکا قرار دارد، اما کاملا متفاوت از Code Geass، همچنین چالشهای شخصی و وجودی عمیقی دارد، اما متفاوت از سریالهایی مانند Attack on Titan یا Death Note است. در بحث عمق شخصیتپردازی، تعداد بسیار کمی از سریالها وجود دارند که بتوانند به سطح Neon Genesis Evangelion برسند.
Neon Genesis Evangelion درواقع داستان بلوغ در یک دنیای آخرالزمانی است، جایی که مسائل سادهای مثل بزرگ شدن همزمان هم بسیار خودخواهانه و هم اجتنابناپذیر به نظر میرسند. شخصیتهای اصلی یعنی شینجی ایکاری، آسوکا لنگلی و ری آیانامی، مفهوم بزرگ شدن را در قالب نقشهایی که برایشان تعیین شده تجربه میکنند. سریال با دقت بسیار بالایی این داستانها را به درامهای فلسفی و تحلیلهای روانشناختی از شخصیتها تبدیل میکند.
در واقع، نکته جالب این انیمه، زاویه روانشناختی آن است که در دورهای ساخته شد که جوانان ژاپنی دلایل زیادی برای ناامیدی داشتند. اما چیزی که باعث میشود Neon Genesis Evangelion ارزش دیدن دوباره را داشته باشد، انسانیت شخصیتهای آن است. با تماشای دوباره، انگیزهها و مشکلات شخصیتها کاملا مشخص میشود. گاهی انگیزههای آنها خیلی زود شکل میگیرد و این باعث میشود با هر بار تماشا، شخصیتها برای بیننده عمیقتر و واقعیتر شوند.
Perfect Blue
انیمه Perfect Blue، ساخته ساتوشی کن، یک سریال نیست و از نظر ساختاری با بقیه لیست متفاوت است. اما حقیقت این است که این اثر به چیزی میپردازد که بسیاری از انیمهها مثل Ergo Proxy، Serial Experiments Lain و حتی Paranoia Agent به آن اشاره دارند، روایت داستان به شکلی که مرزهای رویا و واقعیت را به هم میریزد.
دلیل اینکه Perfect Blue ارزش اشاره دارد، فقط این نیست که یکی از بهترین انیمهفیلمهای تاریخ است، بلکه این است که پایانبندیهای آن در اولین تماشا، شما را تشنه تماشای دوم میکنند. نکته عجیب اینجا است که تماشای دوم هم همه چیز را کاملا حل نمیکند، شاید برخی چیزها شفافتر شوند یا در جای درست خود قرار بگیرند، اما به معنای فهمیدن تمام حقیقت نیست. همین باعث میشود که شما بخواهید بار سوم و چهارم هم آن را ببینید.
این سبک روایت داستان، در تمام انیمههایی که در این لیست به آنها اشاره شد هم دیده میشود. اگر با دیدن Perfect Blue نتوانستید جلوی خودتان را بگیرید و دوباره آن را تماشا کنید، در واقع وارد دنیای جدیدی از انیمهها شدهاید که بر پایه داستانهای پیچیده و پاداش دادن به بیننده از طریق دوباره دیدن ساخته شدهاند، هرچند هر کدام روش خاص خودشان را دارند.
Monster
انیمه Monster یکی از بهترین آثار در سبک تریلر روانشناختی محسوب میشود و این موضوع بیدلیل نیست. اما ارزش این اثر با یک بار تماشا تمام نمیشود. اگر بگوییم هسته اصلی داستان رابطه بین دکتر کنزو تنما و بیمار سابقش که حالا تبدیل به یک قاتل زنجیرهای شده شده، اسپویل محسوب نمیشود، این رابطه در همان ده قسمت اول شکل میگیرد و هسته اصلی داستان را شکل میدهد، جایی که دکتر تنما که به اشتباه متهم شده، تلاش میکند نام خود را پاک کند و یوهان را لو بدهد.
بااینکه این سریال به موضوعات عمیقی مثل حس مسئولیت دکتر تنما در قبال زندگی یوهان و ساختار پیچیده قتلهای او میپردازد، اما ارزش واقعی سریال در ساختار پرجزئیات آن است. شخصیتهایی که در ابتدا شاید فرعی به نظر برسند، در نهایت نقشهای بسیار بزرگی در داستان ایفا میکنند، نقشهایی که بهترین زمان برای درک اهمیت آنها، بعد از گذشتن از داستان است. همین موضوع باعث میشود Monster در بار دوم تماشا، معنای تازهای پیدا کند.
Rainbow: Nisha Rokubou No Shichinin
توصیه کردن انیمه Rainbow: Nisha Rokubou No Shichinin به دنبالکنندگان مدیوم کار سختی است. این اثر همزمان هم سنگین است و هم یک اثر ضروری که شاید بتوان آن را یکی از نادیده گرفتهشدهترین انیمههای تاریخ دانست، اثری که ثابت میکند مدیوم میتواند یک اثر هنری تمامعیار باشد. نکته مهم درباره Rainbow این است که نمیتوان آن را دو بار پشت سر هم تماشا کرد، چون انیمه سنگینی است. در بار اول تماشا، بخشهایی از داستان و لحظاتی را به شما نشان میدهد که هم شوکهکننده هستند و هم شما را از پا در میآورند.
در حالی که در بسیاری از سریالهای دیگر، بار دوم تماشا فقط باعث میشود نگاه جدیدی به داستان پیدا کنید، در Rainbow موضوع فرق میکند. این انیمه فقط برای این ارزش تکرار ندارد که بتوان داستانش را عمیقتر فهمید، بلکه دلیل اصلی تماشای دوباره، رابطهای است که بین بیننده و شخصیتها شکل میگیرد.
شاید درست باشد که به انیمه Rainbow به شکل یک تراژدی نگاه کنیم، چون مانگای آن از جایی که انیمه تمام میشود ادامه دارد و میتوانست داستانهای بیشتری داشته باشد. اما انیمه به خوبی تمام شده و توانسته حس و حال منحصربهفرد خود را به درستی منتقل کند. همین موضوع است که باعث میشود بعد از اولین تماشا، مدام فکرتان را درگیر کند.
Rainbow از آن دسته سریالهایی است که همیشه در گوشهای از حافظه شما میماند و شما را وسوسه میکند که دوباره آن را ببینید، حتی شاید هنوز آمادگیاش را نداشته باشید. Rainbow انیمهای است که روح شما را درگیر میکند و برای همیشه در ذهنتان میماند.
منبع: ScreenRant
