مدیرکل فرآورده‌های دارویی سازمان غذا و دارو گفت: در شرایط جنگی و همزمان با محدودیت‌های تأمین و فشارهای اقتصادی، استفاده از ظرفیت تولید داخل و جایگزینی داروهای گران‌قیمت وارداتی با نمونه‌های ایرانیِ باکیفیت، با هدف حفظ دسترسی بیماران به داروهای ضروری در اولویت قرار گرفت.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، دکتر اکبر عبداللهی‌اصل در این باره اظهار کرد: از اسفند ۱۴۰۴ و با آغاز جنگ رمضان، شرایط تأمین دارو پیچیده‌تر شد و همزمانی جنگ هوایی با محاصره و فشارهای اقتصادی، چالش‌های بیشتری را برای نظام سلامت به همراه داشت.
وی افزود: در این شرایط، یکی از مسائل اصلی، نحوه تخصیص منابع محدود میان داروهای وارداتی گران‌قیمت و داروهای تولید داخل بود. از این رو، سازمان غذا و دارو با هدف حفظ دسترسی مردم به داروهای ضروری، استفاده از ظرفیت تولید داخلی و جایگزین‌های ایرانی را در اولویت قرار داد.
عبداللهی‌اصل با اشاره به هزینه بالای برخی داروهای تخصصی وارداتی گفت: در مواردی، هزینه این داروها به حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان می‌رسد که تأمین آن برای بیمار و حتی نظام بیمه‌ای دشوار است؛ بنابراین، استفاده از داروهای ایرانی دارای کیفیت و اثربخشی مناسب می‌تواند به کاهش فشار مالی و استمرار درمان بیماران کمک کند.
مدیرکل فرآورده‌های دارویی سازمان غذا و دارو با اشاره به سهم تولید داخل در بازار دارویی کشور اظهار کرد: بیش از ۶۰ درصد بازار دارویی کشور از طریق تولیدکنندگان داخلی تأمین می‌شود و این ظرفیت در شرایط محدودیت منابع و اختلال در مسیرهای وارداتی، نقش مهمی در تداوم دسترسی بیماران به دارو دارد.
وی تأکید کرد: حمایت از تولید داخل به معنای نادیده گرفتن کیفیت و اثربخشی داروها نیست؛ بلکه انتخاب و جایگزینی فرآورده‌های دارویی باید بر اساس الزامات کیفی، اثربخشی و ملاحظات درمانی انجام شود تا سلامت بیماران حفظ شود.
عبداللهی‌اصل افزود: استمرار دسترسی بیماران به داروهای ضروری در شرایط دشوار، به همکاری همه بخش‌های زنجیره تأمین، از تولیدکنندگان و پزشکان تا بیمه‌ها و بیماران نیاز دارد و استفاده منطقی از منابع دارویی می‌تواند به مدیریت بهتر تأمین و حفظ دسترسی بیماران کمک کند.
براساس گزارش روابط عمومی سازمان غذا و دارو، وی خاطرنشان کرد: بهره‌گیری از توان صنعت داروسازی داخلی، همراه با نظارت بر کیفیت و اثربخشی فرآورده‌ها، از راهکارهای مهم برای حفظ پایداری تأمین دارو و حمایت از بیماران در شرایط محدودیت‌های اقتصادی و تأمین است.