یانیک سینر از روزهای سخت مصدومیت صحبت کرد و گفت که برخی روزها اصلاً قادر به حرکت نبوده است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، یانیک سینر، ستاره ایتالیایی تنیس از روزهای دشوار مصدومیت زانوی خود پرده برداشته و اعتراف کرده در مقاطعی شدت درد و محدودیت حرکتی به اندازه‌ای بوده که حتی امکان حرکت کردن را نداشته است. او همچنین درباره کاهش وزن، از دست دادن توده عضلانی، عمل جراحی لوزه و سخت‌ترین بخش دوری از مسابقات حرفه‌ای صحبت کرده است؛ دوره‌ای که پس از فصلی درخشان، ناگهان به یکی از تلخ‌ترین مقاطع دوران ورزشی‌اش تبدیل شد.
سینر که پس از قهرمانی در ویمبلدون در تابستان گذشته با مشکل زانو مواجه شد، تصمیم گرفت ادامه فصل را کنار بگذارد تا برای بازگشت به رقابت‌ها در اوپن استرالیا ۲۰۲۷ آماده شود. این تصمیم، هرچند از نظر ورزشی هزینه سنگینی برای او داشت، نشان‌دهنده تغییر رویکرد ستاره ایتالیایی به آینده حرفه‌ای‌اش است؛ بازیکنی که اکنون بیش از موفقیت‌های کوتاه‌مدت به دنبال حفظ آمادگی و طولانی‌تر کردن دوران حضور خود در سطح اول تنیس جهان است.
سینر در ویدئویی که از روند درمان و بازتوانی او منتشر شده، تصویری متفاوت از زندگی یک قهرمان بزرگ ارائه می‌دهد؛ زندگی که در آن تمرینات سنگین، سفرهای مداوم و رقابت برای کسب عنوان‌های بزرگ، جای خود را به جلسات پزشکی، فیزیوتراپی و انتظار برای بازگشت توانایی‌های جسمانی داده‌اند.
روزهایی که زانو اجازه حرکت نمی‌داد
این تنیسور ایتالیایی در توضیح وضعیت زانوی خود گفت که روند مصدومیت کاملاً غیرقابل پیش‌بینی بوده و شرایط جسمانی‌اش در روزهای مختلف تفاوت زیادی داشته است.
سینر در بخشی از این ویدئو می‌گوید: به لیون پرواز کردیم و قرار است زانو را بررسی کنیم و ببینیم پزشک چه می‌گوید. امیدوارم خبرهای خوبی دریافت کنیم. خبر خوب این خواهد بود که طی چند هفته بتوانیم زانو را به طور کامل تحت فشار قرار دهیم و برای مسابقات استرالیا آماده شویم.
او سپس به نوسان عجیب وضعیت جسمانی‌اش اشاره کرد: روزهایی داشتم که هیچ مشکلی احساس نمی‌کردم و می‌توانستم بدون درد بازی کنم اما روزهای دیگری هم بود که اصلاً نمی‌توانستم حرکت کنم. شرایط واقعاً عجیب بود.
این اظهارات نشان می‌دهد که مصدومیت سینر صرفاً یک مشکل ساده و قابل پیش‌بینی نبوده و نوسان وضعیت زانو، برنامه بازگشت او را با دشواری‌های جدی مواجه کرده است. همین مسئله احتمالاً یکی از دلایل اصلی تصمیم او برای کنار گذاشتن ادامه فصل و تمرکز بر بهبودی کامل بوده است.
در این سفر درمانی، سینر به لیون رفت تا وضعیت زانوی خود را زیر نظر متخصصان بررسی کند. او سپس به موناکو بازگشت تا مراحل فیزیوتراپی، درمان و تمرینات بازتوانی را ادامه دهد. در این مسیر، اعضای تیم پزشکی و مربیان او نیز همراهش هستند و روند آماده‌سازی برای بازگشت به مسابقات با احتیاط دنبال می‌شود.
کاهش وزن و از دست دادن توده عضلانی
یکی دیگر از نکات قابل توجه در ویدئوی منتشر شده، تغییرات جسمانی سینر در دوران دوری از مسابقات است. در بخشی از تصاویر، یکی از پزشکان به کاهش محسوس وزن و توده عضلانی این بازیکن اشاره می‌کند؛ موضوعی که با شرایط تمرینی محدود و مشکلات جسمانی او ارتباط دارد.
سینر نیز تأیید کرد که طی هفته‌های گذشته تحت عمل جراحی لوزه قرار گرفته و کاهش وزن قابل توجهی را تجربه کرده است. او درباره تغییر ظاهر صورتش توضیح داد: چند هفته پیش لوزه‌هایم را عمل کردم و وزن زیادی از دست دادم. به همین دلیل صورتم کمی خشک و لاغر به نظر می‌رسد.
از دست دادن وزن و توده عضلانی برای یک تنیسور حرفه‌ای می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد؛ چراکه قدرت بدنی، استقامت، سرعت جابجایی و توانایی تحمل مسابقات طولانی از عناصر اساسی عملکرد در بالاترین سطح این ورزش محسوب می‌شوند. با این حال، بازسازی این ظرفیت‌ها در دوره بازتوانی نیازمند برنامه‌ای تدریجی و متناسب با شرایط پزشکی ورزشکار است.
سینر در این مقطع تلاش می‌کند بدون عجله، آمادگی جسمانی خود را بازیابی کند. هدف او تنها بازگشت به زمین نیست، بلکه حضور دوباره در شرایطی است که بتواند برای قهرمانی‌های بزرگ رقابت کند.
بدترین بخش مصدومیت؛ ناتوانی در رقابت
با وجود تمام مشکلات جسمانی، سینر معتقد است دشوارترین بخش دوران مصدومیت، نه درد زانو یا کاهش آمادگی بدنی، بلکه محرومیت از حضور در مسابقات است. او که طی سال‌های اخیر به یکی از چهره‌های اصلی تنیس جهان تبدیل شده، اکنون باید از بیرون زمین شاهد رقابت رقبای خود باشد.
ستاره ایتالیایی در این باره گفت: بدترین بخش این مصدومیت برای من این است که نمی‌توانم رقابت کنم؛ نمی‌توانم تنیس بازی کنم. زندگی خارج از زمین هم تا حدودی محدودتر شده، چون نمی‌توانم کارهایی را که واقعاً دوست دارم انجام دهم. می‌خواهم تا حد ممکن از زانویم محافظت کنم.
سینر ادامه داد: صادقانه بگویم، دیدن بازی دیگران و اینکه خودم نمی‌توانم رقابت کنم، واقعاً سخت است. فصل من تا زمانی که این اتفاق افتاد، فوق‌العاده بود اما ناگهان همه چیز از یک فصل بسیار مثبت به پایانی بسیار دشوار تبدیل شد. با وجود موفقیت‌های زیادی که به دست آوردم، پایان فصل واقعاً سخت بود.
این اظهارات نشان می‌دهد که دوری از مسابقات برای سینر تنها به معنای از دست دادن فرصت کسب عنوان و امتیاز نیست؛ بلکه بخش مهمی از زندگی روزمره او را نیز تحت تأثیر قرار داده است. ورزشکاری که عادت دارد بیشتر روزهای سال را در سفر، تمرین و رقابت سپری کند، اکنون ناچار است فعالیت‌های مورد علاقه‌اش را محدود کند تا از زانوی آسیب‌دیده محافظت شود.
فصلی تاریخی که نیمه‌تمام ماند
تصمیم سینر برای پایان زودهنگام فصل، در شرایطی اتخاذ شد که او یکی از بهترین دوره‌های حرفه‌ای خود را پشت‌سر گذاشته بود. این تنیسور در سال ۲۰۲۶ پنج عنوان متوالی مسترز ۱۰۰۰ را در ایندین‌ولز، میامی، مونته‌کارلو، مادرید و رم کسب کرد؛ دستاوردی تاریخی که او را به یکی از مسلط‌ترین بازیکنان فصل تبدیل کرد.
او سپس با شکست الکساندر زورف در فینال ویمبلدون، دومین قهرمانی متوالی خود در این مسابقات و پنجمین گرنداسلم دوران حرفه‌ای‌اش را به دست آورد. سینر در آن فینال با نتیجه ۶-۷، ۷-۶، ۶-۳ و ۶-۴ پیروز شد و نخستین عنوان گرنداسلم فصل خود را جشن گرفت.
تنها چند هفته بعد، مصدومیت زانو برنامه‌های او را تغییر داد. سینر ابتدا از مسابقات سینسیناتی کنار رفت و سپس غیبت در اوپن آمریکا را اعلام کرد. در ادامه، با ادامه مشکلات جسمانی، او تصمیم گرفت تور آسیایی و مسابقات پایانی فصل را نیز از دست بدهد.
در ششم اکتبر، سینر رسماً اعلام کرد که فصل ۲۰۲۶ برای او به پایان رسیده است. او در آن زمان تأکید کرد که با توصیه پزشکان، دوره درمانی مشخصی را برای زانوی خود آغاز می‌کند تا فرصت کافی برای بازگشت به آمادگی کامل و شروع برنامه‌های فصل ۲۰۲۷ داشته باشد.
این تصمیم همچنین پیامد مهمی در رقابت برای صدرنشینی رنکینگ جهانی داشت. غیبت طولانی سینر فرصت را برای الکساندر زورف فراهم کرد تا فاصله خود را کاهش دهد و در نهایت جایگاه نخست را از او بگیرد.
بازگشت؛ بدون عجله و با نگاه به آینده
سینر اکنون هدف اصلی خود را بازگشت به اوپن استرالیا در ژانویه ۲۰۲۷ قرار داده است؛ هرچند تأکید دارد که برای رسیدن به این هدف، نباید روند درمان را با عجله پیش ببرد. او در اظهارات اخیرش نیز گفته است که می‌خواهد دوران حرفه‌ای خود را دست‌کم ۱۰ تا ۱۵ سال دیگر ادامه دهد و به همین دلیل، سلامت بلندمدت را در اولویت قرار داده است.
در ویدئوی بازتوانی او، تمرینات روزانه، جلسات فیزیوتراپی و تلاش برای بازیابی قدرت عضلانی به تصویر کشیده شده است. سینر همچنین از همراهی دارن کیهیل، مربی باسابقه‌ای که پس از چند سال همکاری موفق از تیم او جدا شده، بهره برده است؛ هرچند تغییرات کادر فنی و ادامه روند درمان، دو موضوع جداگانه در مسیر آماده‌سازی او برای فصل آینده به شمار می‌روند.
در نهایت، سینر امیدوار است این دوره دشوار به فرصتی برای بازسازی جسمانی و بازگشت قدرتمندتر تبدیل شود. او در پایان ویدئو، با اشاره به تلاش روزانه برای بازیابی عضلات و آمادگی بدنی، ابراز امیدواری کرد که تصمیم‌های اخیر به او کمک کنند تا حتی قوی‌تر از گذشته به زمین بازگردد.
برای قهرمانی که در سال جاری تقریباً هر مانع ورزشی را پشت‌سر گذاشته بود، اکنون بزرگ‌ترین رقابت نه با زورف، آلکاراس یا دیگر رقبای تنیس جهان، بلکه با محدودیت‌های بدن خودش است؛ رقابتی که نتیجه آن می‌تواند مسیر چند سال آینده دوران حرفه‌ای او را تعیین کند.
/